Ադրբեջանի նախագահը չի մասնակցել միջազգային հանդիպումների

Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը չի մասնակցել դեկտեմբերի 21-ին կայանալիք Եվրասիական տնտեսական խորհրդի նիստին։ Այս մասին հայտնել է նախագահի աշխատակազմը՝ նշելով, որ Ադրբեջանը Եվրասիական տնտեսական միության անդամ չէ։

Նախագահի աշխատակազմը նաև հայտնել է, որ «խիտ գրաֆիկի պատճառով» Ալիևը չի կարողանա մասնակցել այսօր Սանկտ Պետերբուրգում ԱՊՀ պետությունների ղեկավարների ոչ պաշտոնական գագաթնաժողովին։

Այս հեռացումները տեղի են ունեցել միջազգային հանդիպումների համատեքստում։

Այս հոդվածում ներկայացված տեղեկատվությունը հավաքագրվել է տարբեր աղբյուրներից։

Երևանի ավագանու նիստը և հաջորդ տարվա տեղական վճարների դրույքաչափերը

Վաղը Երևանի ավագանու անդամները կհամաձայնեցնեն հաջորդ տարվա տեղական վճարների դրույքաչափերը։ Այս հարցը, որը վերաբերում է բոլոր երևանցիների բարեկեցությանը, կրկին դարձել է քաղաքական խնդիր։

Չնայած մի շարք դատական որոշումների, որոնք հաստատում են «Մայր Հայաստան» խմբակցության դիրքորոշումը՝ որ գործող թանկացումները եղել են ապօրինի և ոչ իրավաչափ, Նիկոլ Փաշինյանի կողմից կառուցված քաղաքական մեքանիզմը, ի դեմս Տիգրան Ավինյանի և Արամ Զավենի Սարգսյանի, կրկին օրակարգ է մտցրել նույն թանկացված և քաղաքացիների համար ծանրաբեռնող գները։ Նպատակը պարզ է՝ շարունակել հաջորդ տարի ևս սեփական բնակչության հաշվին իրականացվող ֆինանսական քաղաքականությունը։

Այսպես կոչված «ժողովրդավարության բաստիոնը» հերթական անգամ բացահայտում է իր իրական վերաբերմունքը ժողովրդավարության և թափանցիկության նկատմամբ։ Խնդրահարույց հարցերը, որոնք ուղղակիորեն ազդում են քաղաքացիների կյանքի որակի վրա, փաթեթավորվում են և քննարկվում են մեկ չզեկուցվող փաթեթով։ Միևնույն ժամանակ, նույն թեմայի շրջանակում արտոնություններին վերաբերող հարցերը ներկայացվում են առանձին, զեկուցվող ընթացակարգով՝ պոպուլիստական հաշվարկներով, որոնք պետք է ներկայացնեն իբրև «լավ բան» երևանցիների համար։

Հիշեցնեմ, որ երևանցիներին այս իշխանությունը չի ընտրել։ Նիկոլ Փաշինյանի կոալիցիան ստացել է ընդամենը 32 մանդատ, մինչդեռ ընդդիմադիր ուժերը՝ 33։ Սակայն կուլիսային պայմանավորվածությունների և մանդատագողության արդյունքում ՔՊ-ն ունեցել է քաղաքապետ, որը փաստացի ներկայացնում է փոքրամասնությանը։

Մենք՝ իրական ընդդիմադիրներս, մեր պարտքն ենք համարում տեղեկացնել երևանցիներին։ Ցանկացած ավագանու անդամ, ով կնպաստի ապօրինաբար թանկացված սահմանաչափերի պահպանմանը հաջորդ տարվա համար, գործնականում դառնում է այդ քաղաքականության համահեղինակ և ոչ այլ ինչ, քան ծպտյալ քպական։

Սա ոչ թե պարզապես տեղական վճարների մասին է, այլ իշխանության կողմից իրականացվող համակարգված քաղաքականության մասին, որի նպատակը բնակչությանը ծանրաբեռնելն է։

Սամվել Հակոբյան, «Մայր Հայաստան» խմբակցության անդամ, Երևանի ավագանու անդամ

Բնության և քաղաքականության զուգահեռները. Թևանյանի վերլուծություն

Իմ վերլուծության մեջ ես փորձում եմ գտնել զուգահեռներ բնության և ներկայիս քաղաքական իրադարձությունների միջև։

Ինձ թվում է, որ ոչ ոք չի կարող ժխտել, որ բնության մեջ ամենավտագավոր կենդանին կատաղած ոչխարն է, իսկ ամենանողկալին՝ խոզի «մունդառ խասիաթով» ոչխարները։ Այս համեմատությունը, թերևս, ծիծաղելի է հնչում, սակայն այն ունի իր խորը իմաստը։

Ներկայիս քաղաքական իրավիճակում, երբ խոսքը վերաբերում է ընդիմադիր ուժերի դերին, կարելի է նկատել այս զուգահեռը։ Իրական ընդիմադիրների, որոնք աշխատում են ժողովրդի շահերը պաշտպանելու համար, քայլերի շնորհիվ կարող ենք կանխել նմանատիպ «թանկացման որոշումներ»։

Այս ամենը հիշեցնում է նաև մեկ այլ իրողություն։ Երբեմն, որպեսզի ավերվի մի շենք, այն ոչ թե պետք է ավերվի արտաքուստ, այլ թույլ տալ, որ այն ներսից փուլ գա։ Նմանատիպ ռազմավարություն կարելի է նկատել նաև տեղեկատվական ոլորտում։

Սամվել դպիր Գրիգորյանի կողմից Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Գարեգին Երկրորդին ուղղված աղերսագիրը, իմ կարծիքով, ոչ միայն մեկ աղերս է, այլև խորը իմաստ ունի։ Մայր Աթոռի պաշտպանությունը և ադրբեջանական բենզինի մերժումը, թերևս, ավելի շատ են, քան պարզապես երկու առանձին իրադարձություններ։ Դրանք կարող են լինել մեկ ընդհանուր շղթայի մաս։

Իմ վերլուծության հիմքում ընկած է այն համոզմունքը, որ Հայաստանի դեմ հիբրիդային պատերազմ է մղվում։ Այս պատերազմը, սակայն, ոչ թե զենքով է, այլ տեղեկատվական ահաբեկչությամբ, մեր Եկեղեցու դեմ հարձակմամբ, բիզնես դաշտի ոչնչացմամբ և պետական պարտքի անհնազսուն աճով։ Այս ամենը, թերևս, ուղղված է ոչ թե ֆիզիկական ավերածությանը, այլ մեր հասարակության ներսից փուլ գալուն։

Վաղարշապատի ավագանու նիստի օրակարգը և «Մայր Հայաստան» խմբակցության դիրքորոշումը

Դեկտեմբերի 23-ին կկայանա Վաղարշապատի խոշորացված համայնքի նորընտիր ավագանու նիստը, որի օրակարգում ներառված են բազմաթիվ հարցեր։ Սակայն, ինչպես մենք նախընտրական փուլում ևս նշել էինք, օրակարգի մի մասը բացարձակապես կապ չունի մեր քաղաքի և նրա բնակիչների շահերի հետ, այլ ծառայում է բացառապես իշխող քաղաքական ուժի շահերին։

«Քաղաքացիական պայմանագիրը» կուսակցությունը ներկայացրել է մի շարք վիճահարույց նախագծեր, որոնց վերաբերյալ «Մայր Հայաստան» խմբակցությունը կներկայացնի իր մանրամասն գնահատականները՝ ոչ միայն ավագանու նիստի ընթացքում, այլև այլ հարթակներում։

Խոսքը հատկապես վերաբերում է համայնքի բյուջեի կառավարմանը։ Մենք պնդում ենք, որ ներկայիս համակարգը, մեղմ ասած, անարդյունավետ է։ «Քաղաքացիական պայմանագրի» կողմից առաջնորդվող մոտեցումը կարելի է բնութագրել որպես «Յուրայիններին՝ ամեն ինչ, բյուջեի հաշվին, իսկ հասարակ քաղաքացիներին՝ տուրքերի ու վճարների մուծման պարտավորություն» սկզբունք։ Հենց այս սկզբունքի հիման վրա էլ մշակվել են և ներկայացվել մի քանի նախագծեր, որոնք մենք կուսումնասիրենք և կներկայացնենք մեր հանգամանքային վերլուծությունը։

Այս պահին այսքան է բավարար։ Խոստանում եմ, որ հաջորդիվ կներկայացնեմ նախագծերի, ավագանու նիստում քննարկվելիք հարցերի և «Մայր Հայաստանի» կողմից առաջարկվող լուծումների մասին ավելի մանրամասն տեղեկատվություն։

Մենք կոչ ենք անում բոլորին հետևել ավագանու նիստերին և «Մայր Հայաստան» խմբակցության գործունեությանը։ Խնդրում ենք ակտիվ լինել, կապի մեջ մնալ մեզ հետ, փոխանցել ձեր համայնքային խնդիրների մասին տեղեկությունները, և մենք դրանց անպայման կանդրադառնանք։

Հարություն Խաչիկյան
«Մայր Հայաստան» կուսակցության վարչության անդամ,
Վաղարշապատի «Մայր Հայաստան» խմբակցության ղեկավար

Դավանաբանական շեղումների և հովանավորության դեմ աղերսագիր Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսին

Հարգելի Վեհափառ Հայրապետ,

Այս աղերսագիրը ես, Սամվել դպիր Գրիգորյանը, ողջ հոգով ու սրտով ուղղում եմ Ձեզ՝ մեր հայրենի եկեղեցու և մեր հավատի պաշտպանության համար։

Վերջին շրջանակում մեր եկեղեցական կյանքում տեղի ունեցած իրադարձությունները, հատկապես Վազգեն եպիսկոպոս Միրզախանյանի գործողությունները, խորը մտահոգություն են առաջացրել ինձ մոտ և շատերում։ Պետք է հստակ և անսահմանափակ դատապարտել այն դավանաբանական շեղումները, որոնք նա հանրության առջև ներկայացնում է։

Եպիսկոպոս Միրզախանյանի կողմից շնությունը (պոռնկությունը) անվանելը «բնական մեղք», իսկ արվամոլությունը՝ «անբնական մեղք», խորապես հակասում է Աստվածաշնչի և հայ իշխանական եկեղեցու հարազատ վարդապետությանը։ Աստվածաշունչը, որը մեր հավատի հիմքն է, ոչ մի տեղ չի տարբերակում մեղքի «բնական» կամ «անբնական» տեսակներ։ Իրավիճակը հստակ է՝ ցանկացած մեղք, որը խախտում է Աստծու պատվիրանները, մեղք է, անկախ դրա բնույթից։

Այս շեղումները ոչ միայն վտանգավոր են հավատի համար, այլև հանգեցնում են հոգևոր խաթարումների։ Եկեղեցին դիտարկում է նման մեղքերը որպես հոգևոր հիվանդություն, որը մարդուն ստիպում է ստել Աստծուն, մարդկանց և ինքն իրեն՝ ստեղծելով ներքին դժոխքի վիճակ։

Այսպիսով, հաշվի առնելով Վազգեն եպիսկոպոս Միրզախանյանի վերոհիշյալ լուրջ դավանաբանական շեղումները, Աստվածաշնչին հակառակ թեզերի արծարծումը, Պատարագի ընթացքում Կաթողիկոսի և Թեմի առաջնորդների անունների զեղջման հետ հաշտ լինելը, նվիրապետական կարգի դեմ ընդվզելը, սադրիչ հայտարարություններին միանալը, կարգալույծների պատարագանման արարողություններին Պատարագ անվանելը, կարգալույծների ու հերձվածողների հետ 17.12.2025թ. Մայր Աթոռի վրա գրոհը համակարգելը, Ավետարանի խոսքն ակնհայտ աղավաղելը, ես հարգալից խնդրում եմ Ձեզ՝

1. Պաշտոնից հեռացնել Վազգեն եպիսկոպոս Միրզախանյանին։
2. Նրան կարգալույծ անել։

Այս քայլը անհրաժեշտ է մեր եկեղեցու մաքրության պահպանման, հավատի պաշտպանության և հավատյալների հոգևոր խաղաղության ապահովման համար։

Հարգանքով՝
Սամվել դպիր Գրիգորյանը

Հայաստանի դեմ հիբրիդային պատերազմը՝ Նիկոլ Փաշինյանի կողմից

Ըստ իշխող շրջանակների՝ Հայաստանը հիբրիդային պատերազմ է ապրում։ Սակայն այս պատերազմի հիմնական ագրեսորը, ըստ ինքնիշխող մտքի, ոչ թե արտաքին ուժերն են, այլ հենց Նիկոլ Փաշինյանի կառավարությունը։

Այս տեսակետը հակադրվում է պաշտոնական հայտարարություններին, որոնցում պնդվում է, թե օգնություն պետք է ստանալ ԵՄ-ից՝ իշխանությունների կողմից հիբրիդային պատերազմի թիրախ դարձած Հայաստանին։ Սա, սակայն, նույն շրջանակների կողմից համարվում է անհամապատասխան տրամաբանություն, քանի որ ԵՄ-ն, որի հովանու ներքո Արցախը հանձնվեց Ադրբեջանին, և որի համար տխուր հեռանկար է կանխատեսում ԱՄՆ նախագահ Թրամփի վարչակազմը, չի կարող լինել Հայաստանի անվտանգության երաշխիքը։

Իրական պատկերը, ըստ այդ կոնցեպցիայի, այն է, որ հիբրիդային պատերազմը ներքին է և իրականացվում է հենց իշխանությունների կողմից։ Այս պատերազմի գործիքներն են տեղեկատվական ահաբեկչությունը, Եկեղեցու դեմ հարձակումները, բիզնես միջավայրի ոչնչացումը, պետական պարտքի անկառավարելի աճը, արտաքին քաղաքականության խայտառակումը, դեմագոգիան, պետական ինստիտուտների արժեզրկումը, ստերի տարածումը, ինչպես նաև «հոգևորականների» թափառախմբի ձևավորումը, որը, ըստ մեղադրողների, ծառայում է Թուրքիայի նախագահ Էրդողանի և Ադրբեջանի նախագահ Ալիևի շահերին։

Այս տեսակետը հակիրճ արտահայտված է «Մայր Հայաստան» կուսակցության նախագահ Անդրանիկ Թևանյանի կողմից՝ նշելով, որ Մայր Աթոռի պաշտպանությունը և ադրբեջանական բենզինի մերժումը նույն ռազմավարության մաս են։

Այս վերլուծության համատեքստում, ԱԱԾ-ի կողմից Եկեղեցու դեմ իրականացվող գործողությունները համարվում են իշխանությունների կողմից իրականացվող հիբրիդային պատերազմի հստակ ապացույց։

Այս տեսակետը հակադրվում է հասարակության կողմից Մայր Աթոռին և Վեհափառին ցուցաբերվող անկեղծ աջակցությանը, որը համարվում է իշխանությունների գործողությունների դեմ հասարակական դիմադրության ամենաառաջնային ապացույցը։

Միքայել Սրբազանի նամակը՝ հիվանդանոցից

Հույս ունեի, որ իմ նախկին եղբայրների մոտ ամոթն ու պատկառանքը պարզապես ննջել են կամ ժամկետային արձակուրդ են գնացել, սակայն պարզվեց, որ անհույս մահացել են՝ տեղի տալով հանրապետության գլխավոր անամոթի հակաեկեղեցական քաղաքականության աննախադեպ ծավալման։

Սակայն ամոթի ու պատկառանքի մահն անգամ պատճառ չէր, որ իջնեին այնքան, որ կանգնեին կարգալույծ (ընդ որում՝ կրկնակի) աբեղայի կողքին և կատարեին վերջինիս ցուցումներն ու հրահանգները։ Ցավալի էր տեսնել այդ խայտառակությունը, ինչը չի եղել անգամ 1915 և 1937 ճակատագրական տարիներին։

Խնդրում ենք Վեհափառ Հայրապետին, որ անհողդողդ և անսասան մնա՝ կտրելով և դեն նետելով Տիրոջ այգու չորացած տունկերը, քանզի «ընդե՞ր երկիրս խափանեն»։

Մեր հիացմունքն ենք հայտնում Մայր Աթոռի օրինապահ միաբանությանը՝ եպիսկոպոսներին և վարդապետներին, քահանայից դասին, սարկավագաց և մեր հավատավոր և հավատարիմ ժողովրդին։

Մնացեք ամուր և զորավիգ եղեք ձեր Մայր եկեղեցուն և նրա օծյալ Հայրապետին։

Խավարը կանցնի, լույսը կրկին կհաղթի։

Հակաեկեղեցական հրոսակախումբը՝ իր տխրահռչակ պարագլխի բացահայտ հովանավորությամբ, դեկտեմբերի 18-ին կրկին ներխուժեց Մայր Աթոռ՝ փորձելով ասպատակել նվիրական սրբավայրը։

Այսօր կայացած նախնական դատալսումների ընթացքում դատարանի որոշմամբ կրառված «կալանք» խափանման միջոցը փոխվեց «բացակայելու արգելք» խափանման միջոցով։

Իսկական գենետիկայով հայը հաղթելու է։

Ժողովականներն իրենց գնահատանքը հայտնեցին հավատավոր ժողովրդին՝ հակառակ կազմակերպված խժդժությունների, դրսևորած զգոնության, եկեղեցանվիրումի և հավատարմության համար։

Գերագույն հոգևոր խորհրդի հոգևորական անդամները ընտրվում կամ նշանակվում են կախված աշխարհագրական դիրքից, աշխարհամասից և նաև տվյալ թեմի առաջնորդ լինելու հանգամանքից։

Էկոպարեկային ծառայությունը պետական բյուջեից 1.9 միլիոն դրամ է ծախսել Ամանորին ընդառաջ

ՀՀ Էկոպարեկային ծառայությունը պետական բյուջեի միջոցներով զգալի գումար է ծախսել Ամանորի և Նոր տարվա նախորդող շաբաթներին։ Ընդհանուր ծախսերը կազմել են 1.967.580 դրամ։

Այս մասին տեղեկացումը ստացվել է պաշտոնական աղբյուրներից հրապարակված փաստաթղթերի հիման վրա։

Գնումների ցանկը բազմազան է։ Ծառայությունը ձեռք է բերել «Ագաթ Գրուպ» ՍՊԸ-ից 25.580 դրամ արժողությամբ զուգարանի թուղթ և խոհանոցային թղթե սրբիչներ։ Բացի այդ, «Դուց» ՍՊԸ-ին վճարվել է 198.000 դրամ՝ ամանորյա զարդարանքների համար։

Թղթե բաժակներ և գրիչներ ձեռք են բերվել «Իրինա Ոսկանյան» ԱՁ-ից՝ 190.000 դրամով։

Այս գնումներին զուգահեռ, ծառայությունը նաև 1.554.000 դրամ է տրամադրել ընթացիկ նորոգման աշխատանքների համար։ Դրանք կատարվել են ՀՀ Կոտայքի և Գեղարքունիքի մարզային վարչության ենթակայության տակ գտնվող Սևան քաղաքի Նաիրյան փողոցի 178-րդ շենքի բակային տարածքում։

Հայ-վրացական տնտեսական կապերի խորը ճգնաժամը. Փաշինյանի «դիվերսիֆիկացման» արդյունքը

Հայաստանը հայտնվել է ծանր տնտեսական ճգնաժամի սրտում, որի հիմնական պատճառը, ըստ իմ վերլուծության, վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի կողմից իրականացվող «դիվերսիֆիկացման» քաղաքականությունն է։ Այս քաղաքականության հիմնական սկզբունքը հայկական պետության բարեկամական կապերի կորստն ու ապավինումը Թուրքիայի, Ադրբեջանի և ԵՄ-ի բարեհաճությանը։

Այս ճանապարհը, որը Նիկոլ Փաշինյանը ներկայացնում է որպես «ինքնիշխանություն», իրականում հանգեցրել է հայկական պետության և նրա հարևանների միջև հարաբերությունների լարվածության աճի։

Հայ-վրացական տնտեսական կապերի կործանումը

Այս ճգնաժամի ամենակարևոր դրսևորումներից մեկը հայ-վրացական տնտեսական կապերի կործանումն է։ Վրաստանը, որը մինչև վերջին տարիներին Հայաստանի հիմնական տրանսպորտային և առևտրային գործընկերն էր, հիմա կրկնակի թանկացրել է բեռնափոխադրումների սակագները՝ և՛ երկաթուղային, և՛ բեռնատար ավտոմեքենաների մասերով։

Այսպիսի գործողությունները, որոնք հակիրճ բնութագրվում են որպես «դիվերսիֆիկացում», իրականում ծառայում են որպես ճնշում։ Ինչպես հայտնի է դարձել, Հայաստան մտնող բեռնատարների հետ կապված խնդիրները Վրաստանում կարգավորվում են ոչ պաշտոնական ճանապարհով։ Ըստ հայկական բիզնես շրջանակների տեղեկությունների՝ յուրաքանչյուր բեռնատարի համար պահանջվում է 800 ԱՄՆ դոլարի չափով «հարկ», որը թույլ է տալիս անցնել սահմանը առանց խոչընդոտների։

Այսպիսի կոռուպցիոն մեխանիզմների գոյությունը, եթե այն համապատասխանում է իրականությանը, ցույց է տալիս, որ հայկական պետական կառույցները կամ էլ տեղյակ են դրա մասին և անտեսում են, կամ էլ ակտիվորեն մասնակցում են դրան։ Կարելի է ենթադրել, որ այս գործընթացը ներառում է կոռուպցիոն մեծ շղթաներ, որոնք ոչ միայն վնասում են հայկական տնտեսությանը, այլև խորհրդարանական և կառավարական մակարդակներում ստեղծում են լարվածություն։

Փաշինյանի հաշվարկները և դրանց հետևանքները

Նիկոլ Փաշինյանի հաշվարկներն այնպիսին են, որ նա ապավինում է երեք հիմնական ուժի՝ Թուրքիայի, Ադրբեջանի և ԵՄ-ի։ Նա Թուրքիայից խնդրում է միջնորդություն և «պապայություն», Ադրբեջանից՝ «խաղաղության» թուղթ, իսկ ԵՄ-ից՝ ֆինանսական օգնություն և ընտրակեղծիքների գնալու «դաբրո»։ Փոխարենը՝ Փաշինյանը պատրաստակամություն է հայտնում զիջումների գնալ Հայաստանի հաշվին։

Այս մոտեցումը հանգեցրել է այն իրավիճակի, որ երկու երկրներ, որոնք ունեին հարուստ պատմություն և մշակութային կապեր, այժմ հայտնվել են տնտեսական պատերազմի մեջ։

Արդյոք կա փրկության ճանապարհ

Այս ճգնաժամի լուծման համար անհրաժեշտ է ընդդիմադիր ուժերի միավորում և միասնական մոտեցում։ Եթե ընդդիմադիր դաշտում ձևավորվեն ճիշտ կոնֆիգուրացիաներ, ապա ոչ մի արտաքին գործոն, ցանկացած Կալաս, Փալաս, Կայա, Մայա, Ուրսուլա, Մակրոն կամ Միշել, չի կարող փրկել Նիկոլ Փաշինյանին։

Հիմնական քաղաքական պայքարը պետք է ընթանա ներսում, քանի որ հայ ժողովրդի ճակատագրի որոշումը պետք է կայացվի ինքնիշխան քվեարկության միջոցով, ոչ թե արտաքին ուժերի ճնշման տակ։

Նիկոլ Փաշինյանի հիմնական խնդիրը ոչ թե անվտանգության ապահովումն է, այլ իր իշխանության պահպանումը, որը նա փորձում է ապահովել հայկական պետության և նրա հարևանների միջև հարաբերությունների ճնշմամբ։ Այսպիսով, հայկական հասարակության առջև կանգնած ամենամեծ մարտահրավերն այս հարաբերությունների վերականգնումն ու հայկական պետության ինքնիշխանության վերականգնումն է։

Ադրբեջանական բենզինը՝ որպես ազգային հանրաքվե

Հայաստանը, որը մի քանի տարի առաջ ադրբեջանական ագրեսիայի հետևանքով կորցրեց հազարավոր կյանքեր և տարածքներ, այսօր ներկրում է բենզին Ադրբեջանից։ Սա ոչ թե սովորական տնտեսական գործարք է, այլ ազգային արժանապատվության և հասարակական կեցվածքի հարց։

Այս իրադարձությունը, որը Նիկոլ Փաշինյանի կառավարությունը փորձում է ներկայացնել որպես խաղաղության, էժանության և դիվերսիֆիկացիայի հաջողություն, իրականում հասարակության առջև դնում է հստակ հարցում։ Ի՞նչ է մեր հասարակությունը՝ ի վիճակի՞ է կազմակերպված «ՈՉ» ասելու, թե՞ մերժումը դարձել է անհնար։

Ադրբեջանական բենզինը գնելը բարոյական-էթիկական խնդիր է։ Ինչպե՞ս կարող ենք մերժել այն երկրի ապրանքը, որը ոչնչացրել է մեր հայրենիքի մի մասը, որը ցմահ ազատազրկում է պահանջում մեր ռազմագերիներից, որը ցանցային հարձակումներով ոչնչացնում է մեր քաղաքներն ու գյուղերը, և որի ապագա ծրագրերում մտնում է Սևանը «Գյոյչա» լիճ դարձնելու և հարյուր հազարավոր ադրբեջանցիներին մեր հողին տեղափոխելու նպատակը։

Սա պարզ բան է, բայց դրա ընկալումը և հասարակական վարքագծի ձևավորումը պահանջում են քաղաքական ուժերի ակտիվ ջանքեր։ Պետք է պարզապես ցույց տալ կապը՝ Մայր Աթոռի պաշտպանությունը և ադրբեջանական բենզինի մերժումը նույն շղթայի տարբեր կապակցված օղակներ են։

Այս հարցումը հանրաքվե է։ Եթե մենք այս պարզ բանը չհասկանանք և չարենք, վաղը մեզ ամեն ինչ կպարտադրեն՝ սիրուն փաթեթավորմամբ։ Ադրբեջանական բենզինի մերժումը քաղաքացիական կեցվածք է, ազգային արժանապատվության ցուցադրում։

Այսպիսի մերժումների պատմությունը հարուստ է։ Բոյկոտներ են եղել ապարտեիդի ռեժիմի դեմ, իսրայելական արտադրանքի դեմ, թուրքական ապրանքների դեմ, և այլն։ Սփյուռքի հայերը տարիներ շարունակ բոյկոտում են Լուկոյլի բենզալցակայանները՝ ոչ թե պարզապես ֆինանսական շահույթից խուսափելու համար, այլ՝ ոչ թե իրենց գումարով զինելու Ադրբեջանը։

Այս ամենը պահանջում է քաղաքական առաջնորդություն, որը կարող է կապել իրերը և ձևավորել հասարակության հավաքական վարքագիծը։ Եթե մենք այս հարցումը չլուծենք, մեզ ոչ միայն դաշնակիցները չեն հարգի, այլև մեր թշնամիները մեզ կամոք կամայեն։ Մենք ինքներս մեզ կամայենք։