Հայաստանի դեմ հիբրիդային պատերազմը՝ Նիկոլ Փաշինյանի կողմից

Ըստ իշխող շրջանակների՝ Հայաստանը հիբրիդային պատերազմ է ապրում։ Սակայն այս պատերազմի հիմնական ագրեսորը, ըստ ինքնիշխող մտքի, ոչ թե արտաքին ուժերն են, այլ հենց Նիկոլ Փաշինյանի կառավարությունը։

Այս տեսակետը հակադրվում է պաշտոնական հայտարարություններին, որոնցում պնդվում է, թե օգնություն պետք է ստանալ ԵՄ-ից՝ իշխանությունների կողմից հիբրիդային պատերազմի թիրախ դարձած Հայաստանին։ Սա, սակայն, նույն շրջանակների կողմից համարվում է անհամապատասխան տրամաբանություն, քանի որ ԵՄ-ն, որի հովանու ներքո Արցախը հանձնվեց Ադրբեջանին, և որի համար տխուր հեռանկար է կանխատեսում ԱՄՆ նախագահ Թրամփի վարչակազմը, չի կարող լինել Հայաստանի անվտանգության երաշխիքը։

Իրական պատկերը, ըստ այդ կոնցեպցիայի, այն է, որ հիբրիդային պատերազմը ներքին է և իրականացվում է հենց իշխանությունների կողմից։ Այս պատերազմի գործիքներն են տեղեկատվական ահաբեկչությունը, Եկեղեցու դեմ հարձակումները, բիզնես միջավայրի ոչնչացումը, պետական պարտքի անկառավարելի աճը, արտաքին քաղաքականության խայտառակումը, դեմագոգիան, պետական ինստիտուտների արժեզրկումը, ստերի տարածումը, ինչպես նաև «հոգևորականների» թափառախմբի ձևավորումը, որը, ըստ մեղադրողների, ծառայում է Թուրքիայի նախագահ Էրդողանի և Ադրբեջանի նախագահ Ալիևի շահերին։

Այս տեսակետը հակիրճ արտահայտված է «Մայր Հայաստան» կուսակցության նախագահ Անդրանիկ Թևանյանի կողմից՝ նշելով, որ Մայր Աթոռի պաշտպանությունը և ադրբեջանական բենզինի մերժումը նույն ռազմավարության մաս են։

Այս վերլուծության համատեքստում, ԱԱԾ-ի կողմից Եկեղեցու դեմ իրականացվող գործողությունները համարվում են իշխանությունների կողմից իրականացվող հիբրիդային պատերազմի հստակ ապացույց։

Այս տեսակետը հակադրվում է հասարակության կողմից Մայր Աթոռին և Վեհափառին ցուցաբերվող անկեղծ աջակցությանը, որը համարվում է իշխանությունների գործողությունների դեմ հասարակական դիմադրության ամենաառաջնային ապացույցը։

Միքայել Սրբազանի նամակը՝ հիվանդանոցից

Հույս ունեի, որ իմ նախկին եղբայրների մոտ ամոթն ու պատկառանքը պարզապես ննջել են կամ ժամկետային արձակուրդ են գնացել, սակայն պարզվեց, որ անհույս մահացել են՝ տեղի տալով հանրապետության գլխավոր անամոթի հակաեկեղեցական քաղաքականության աննախադեպ ծավալման։

Սակայն ամոթի ու պատկառանքի մահն անգամ պատճառ չէր, որ իջնեին այնքան, որ կանգնեին կարգալույծ (ընդ որում՝ կրկնակի) աբեղայի կողքին և կատարեին վերջինիս ցուցումներն ու հրահանգները։ Ցավալի էր տեսնել այդ խայտառակությունը, ինչը չի եղել անգամ 1915 և 1937 ճակատագրական տարիներին։

Խնդրում ենք Վեհափառ Հայրապետին, որ անհողդողդ և անսասան մնա՝ կտրելով և դեն նետելով Տիրոջ այգու չորացած տունկերը, քանզի «ընդե՞ր երկիրս խափանեն»։

Մեր հիացմունքն ենք հայտնում Մայր Աթոռի օրինապահ միաբանությանը՝ եպիսկոպոսներին և վարդապետներին, քահանայից դասին, սարկավագաց և մեր հավատավոր և հավատարիմ ժողովրդին։

Մնացեք ամուր և զորավիգ եղեք ձեր Մայր եկեղեցուն և նրա օծյալ Հայրապետին։

Խավարը կանցնի, լույսը կրկին կհաղթի։

Հակաեկեղեցական հրոսակախումբը՝ իր տխրահռչակ պարագլխի բացահայտ հովանավորությամբ, դեկտեմբերի 18-ին կրկին ներխուժեց Մայր Աթոռ՝ փորձելով ասպատակել նվիրական սրբավայրը։

Այսօր կայացած նախնական դատալսումների ընթացքում դատարանի որոշմամբ կրառված «կալանք» խափանման միջոցը փոխվեց «բացակայելու արգելք» խափանման միջոցով։

Իսկական գենետիկայով հայը հաղթելու է։

Ժողովականներն իրենց գնահատանքը հայտնեցին հավատավոր ժողովրդին՝ հակառակ կազմակերպված խժդժությունների, դրսևորած զգոնության, եկեղեցանվիրումի և հավատարմության համար։

Գերագույն հոգևոր խորհրդի հոգևորական անդամները ընտրվում կամ նշանակվում են կախված աշխարհագրական դիրքից, աշխարհամասից և նաև տվյալ թեմի առաջնորդ լինելու հանգամանքից։

Էկոպարեկային ծառայությունը պետական բյուջեից 1.9 միլիոն դրամ է ծախսել Ամանորին ընդառաջ

ՀՀ Էկոպարեկային ծառայությունը պետական բյուջեի միջոցներով զգալի գումար է ծախսել Ամանորի և Նոր տարվա նախորդող շաբաթներին։ Ընդհանուր ծախսերը կազմել են 1.967.580 դրամ։

Այս մասին տեղեկացումը ստացվել է պաշտոնական աղբյուրներից հրապարակված փաստաթղթերի հիման վրա։

Գնումների ցանկը բազմազան է։ Ծառայությունը ձեռք է բերել «Ագաթ Գրուպ» ՍՊԸ-ից 25.580 դրամ արժողությամբ զուգարանի թուղթ և խոհանոցային թղթե սրբիչներ։ Բացի այդ, «Դուց» ՍՊԸ-ին վճարվել է 198.000 դրամ՝ ամանորյա զարդարանքների համար։

Թղթե բաժակներ և գրիչներ ձեռք են բերվել «Իրինա Ոսկանյան» ԱՁ-ից՝ 190.000 դրամով։

Այս գնումներին զուգահեռ, ծառայությունը նաև 1.554.000 դրամ է տրամադրել ընթացիկ նորոգման աշխատանքների համար։ Դրանք կատարվել են ՀՀ Կոտայքի և Գեղարքունիքի մարզային վարչության ենթակայության տակ գտնվող Սևան քաղաքի Նաիրյան փողոցի 178-րդ շենքի բակային տարածքում։

Հայ-վրացական տնտեսական կապերի խորը ճգնաժամը. Փաշինյանի «դիվերսիֆիկացման» արդյունքը

Հայաստանը հայտնվել է ծանր տնտեսական ճգնաժամի սրտում, որի հիմնական պատճառը, ըստ իմ վերլուծության, վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի կողմից իրականացվող «դիվերսիֆիկացման» քաղաքականությունն է։ Այս քաղաքականության հիմնական սկզբունքը հայկական պետության բարեկամական կապերի կորստն ու ապավինումը Թուրքիայի, Ադրբեջանի և ԵՄ-ի բարեհաճությանը։

Այս ճանապարհը, որը Նիկոլ Փաշինյանը ներկայացնում է որպես «ինքնիշխանություն», իրականում հանգեցրել է հայկական պետության և նրա հարևանների միջև հարաբերությունների լարվածության աճի։

Հայ-վրացական տնտեսական կապերի կործանումը

Այս ճգնաժամի ամենակարևոր դրսևորումներից մեկը հայ-վրացական տնտեսական կապերի կործանումն է։ Վրաստանը, որը մինչև վերջին տարիներին Հայաստանի հիմնական տրանսպորտային և առևտրային գործընկերն էր, հիմա կրկնակի թանկացրել է բեռնափոխադրումների սակագները՝ և՛ երկաթուղային, և՛ բեռնատար ավտոմեքենաների մասերով։

Այսպիսի գործողությունները, որոնք հակիրճ բնութագրվում են որպես «դիվերսիֆիկացում», իրականում ծառայում են որպես ճնշում։ Ինչպես հայտնի է դարձել, Հայաստան մտնող բեռնատարների հետ կապված խնդիրները Վրաստանում կարգավորվում են ոչ պաշտոնական ճանապարհով։ Ըստ հայկական բիզնես շրջանակների տեղեկությունների՝ յուրաքանչյուր բեռնատարի համար պահանջվում է 800 ԱՄՆ դոլարի չափով «հարկ», որը թույլ է տալիս անցնել սահմանը առանց խոչընդոտների։

Այսպիսի կոռուպցիոն մեխանիզմների գոյությունը, եթե այն համապատասխանում է իրականությանը, ցույց է տալիս, որ հայկական պետական կառույցները կամ էլ տեղյակ են դրա մասին և անտեսում են, կամ էլ ակտիվորեն մասնակցում են դրան։ Կարելի է ենթադրել, որ այս գործընթացը ներառում է կոռուպցիոն մեծ շղթաներ, որոնք ոչ միայն վնասում են հայկական տնտեսությանը, այլև խորհրդարանական և կառավարական մակարդակներում ստեղծում են լարվածություն։

Փաշինյանի հաշվարկները և դրանց հետևանքները

Նիկոլ Փաշինյանի հաշվարկներն այնպիսին են, որ նա ապավինում է երեք հիմնական ուժի՝ Թուրքիայի, Ադրբեջանի և ԵՄ-ի։ Նա Թուրքիայից խնդրում է միջնորդություն և «պապայություն», Ադրբեջանից՝ «խաղաղության» թուղթ, իսկ ԵՄ-ից՝ ֆինանսական օգնություն և ընտրակեղծիքների գնալու «դաբրո»։ Փոխարենը՝ Փաշինյանը պատրաստակամություն է հայտնում զիջումների գնալ Հայաստանի հաշվին։

Այս մոտեցումը հանգեցրել է այն իրավիճակի, որ երկու երկրներ, որոնք ունեին հարուստ պատմություն և մշակութային կապեր, այժմ հայտնվել են տնտեսական պատերազմի մեջ։

Արդյոք կա փրկության ճանապարհ

Այս ճգնաժամի լուծման համար անհրաժեշտ է ընդդիմադիր ուժերի միավորում և միասնական մոտեցում։ Եթե ընդդիմադիր դաշտում ձևավորվեն ճիշտ կոնֆիգուրացիաներ, ապա ոչ մի արտաքին գործոն, ցանկացած Կալաս, Փալաս, Կայա, Մայա, Ուրսուլա, Մակրոն կամ Միշել, չի կարող փրկել Նիկոլ Փաշինյանին։

Հիմնական քաղաքական պայքարը պետք է ընթանա ներսում, քանի որ հայ ժողովրդի ճակատագրի որոշումը պետք է կայացվի ինքնիշխան քվեարկության միջոցով, ոչ թե արտաքին ուժերի ճնշման տակ։

Նիկոլ Փաշինյանի հիմնական խնդիրը ոչ թե անվտանգության ապահովումն է, այլ իր իշխանության պահպանումը, որը նա փորձում է ապահովել հայկական պետության և նրա հարևանների միջև հարաբերությունների ճնշմամբ։ Այսպիսով, հայկական հասարակության առջև կանգնած ամենամեծ մարտահրավերն այս հարաբերությունների վերականգնումն ու հայկական պետության ինքնիշխանության վերականգնումն է։

Ադրբեջանական բենզինը՝ որպես ազգային հանրաքվե

Հայաստանը, որը մի քանի տարի առաջ ադրբեջանական ագրեսիայի հետևանքով կորցրեց հազարավոր կյանքեր և տարածքներ, այսօր ներկրում է բենզին Ադրբեջանից։ Սա ոչ թե սովորական տնտեսական գործարք է, այլ ազգային արժանապատվության և հասարակական կեցվածքի հարց։

Այս իրադարձությունը, որը Նիկոլ Փաշինյանի կառավարությունը փորձում է ներկայացնել որպես խաղաղության, էժանության և դիվերսիֆիկացիայի հաջողություն, իրականում հասարակության առջև դնում է հստակ հարցում։ Ի՞նչ է մեր հասարակությունը՝ ի վիճակի՞ է կազմակերպված «ՈՉ» ասելու, թե՞ մերժումը դարձել է անհնար։

Ադրբեջանական բենզինը գնելը բարոյական-էթիկական խնդիր է։ Ինչպե՞ս կարող ենք մերժել այն երկրի ապրանքը, որը ոչնչացրել է մեր հայրենիքի մի մասը, որը ցմահ ազատազրկում է պահանջում մեր ռազմագերիներից, որը ցանցային հարձակումներով ոչնչացնում է մեր քաղաքներն ու գյուղերը, և որի ապագա ծրագրերում մտնում է Սևանը «Գյոյչա» լիճ դարձնելու և հարյուր հազարավոր ադրբեջանցիներին մեր հողին տեղափոխելու նպատակը։

Սա պարզ բան է, բայց դրա ընկալումը և հասարակական վարքագծի ձևավորումը պահանջում են քաղաքական ուժերի ակտիվ ջանքեր։ Պետք է պարզապես ցույց տալ կապը՝ Մայր Աթոռի պաշտպանությունը և ադրբեջանական բենզինի մերժումը նույն շղթայի տարբեր կապակցված օղակներ են։

Այս հարցումը հանրաքվե է։ Եթե մենք այս պարզ բանը չհասկանանք և չարենք, վաղը մեզ ամեն ինչ կպարտադրեն՝ սիրուն փաթեթավորմամբ։ Ադրբեջանական բենզինի մերժումը քաղաքացիական կեցվածք է, ազգային արժանապատվության ցուցադրում։

Այսպիսի մերժումների պատմությունը հարուստ է։ Բոյկոտներ են եղել ապարտեիդի ռեժիմի դեմ, իսրայելական արտադրանքի դեմ, թուրքական ապրանքների դեմ, և այլն։ Սփյուռքի հայերը տարիներ շարունակ բոյկոտում են Լուկոյլի բենզալցակայանները՝ ոչ թե պարզապես ֆինանսական շահույթից խուսափելու համար, այլ՝ ոչ թե իրենց գումարով զինելու Ադրբեջանը։

Այս ամենը պահանջում է քաղաքական առաջնորդություն, որը կարող է կապել իրերը և ձևավորել հասարակության հավաքական վարքագիծը։ Եթե մենք այս հարցումը չլուծենք, մեզ ոչ միայն դաշնակիցները չեն հարգի, այլև մեր թշնամիները մեզ կամոք կամայեն։ Մենք ինքներս մեզ կամայենք։

Հակաեկեղեցական հրոսակախումբը կրկին ներխուժեց Մայր Աթոռ

Հակաեկեղեցական հրոսակախումբը, որը հայտնի է իր տխրահռչակ պարագլխի բացահայտ հովանավորությամբ, դեկտեմբերի 18-ին կրկին ներխուժեց Մայր Աթոռ՝ փորձելով ասպատակել մեր նվիրական սրբավայրը։ Այս մասին հայտարարություն են տարածել ԱԱԾ մեկուսարանում գտնվող Բագրատ և Արշակ սրբազանները։

Արշավորդների շարքերում տեսնելով իրենց ճակատին որպես աղվեսադրոշմ դաջած դեռևս բարձրաստիճան հոգևորականներին, որոնք ոստիկանական շարքերի հետևում էին ծվարել՝ շփոթված և շվարած հայացքներով, ակնհայտ է դառնում, որ նրանք ևս հասկանում են, որ ընտրել են ինքնաոչնչացման և ինքնաժխտման ճանապարհը։ Նրանք դարձել են խամաճիկ՝ խառնակիչ տիկնիկավարի ձեռքին, որը կարճ ժամանակ հետո իրենց ևս զոհաբերելու է ատելության և թշնամության իր արյունածարավ կուռքին։

Մայր տաճարի պատերը շատ ասպատակողների են տեսել՝ բոլորն էլ փոշիացել են։ Այս առումով դեկտեմբերի 18-ը կմնա մեր նորագույն պատմության խայտառակ ու ամոթալի էջերից մեկը։

Այս ամոթալի պատկերի դիմաց առանձնակի հիացմունքով ենք անդրադառնում մեր ուխտապահ եկեղեցականներին և հավատացյալ ժողովրդի խիզախ կեցվածքին, որը ևս մեկ անգամ փաստեց, որ հայ մարդու մեջ չի կարող սպանվել ինքնության զգացումը՝ անկախ հալածանքների սաստկությունից։

Մեր և կալանավորված մեր մյուս հոգևոր եղբայրների՝ Միքայել և Մկրտիչ սրբազանների անունից, մեր հավատարմությունն ենք հայտնում Ամենայն Հայոց Հայրապետին և Լուսավորչի գահին, և մեր զորակցությունը զինվորյալ և նվիրյալ հոգևոր դասին և ժողովրդին։ Առանձնակի ջերմությամբ աղոթում ենք Տեր Վրթանես քհն․ Բաղալյանի շուտափույթ ապաքինման համար։

Թող մեր տերը անխախտ ու անսասան պահի Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածինը, մեր համբուրելի և խոցված հայրենիքն ու ժողովրդին, որպեսզի մեր կյանքից մեկնի մեգը, մերժվի մառախուղը, վերանա մութը, չքանա չարիքը, հալածվեն հուսահատությունները և թագավորի Տիրոջ ամենակարող ձեռքը։

Իսկական գենետիկայով հայը հաղթելու է։

Ժողովականներն իրենց գնահատանքը հայտնեցին հավատավոր ժողովրդին՝ դրսևորած զգոնության, եկեղեցանվիրումի և հավատարմության համար, հակառակ կազմակերպված խժդժությունների։