Նիկոլ Փաշինյանը 2026 թվականի ընտրությունների ժամանակ ՀՀ քաղաքացիների վրա տեղեկատվական զենք է կիրառելու։

Իմ վերլուծության համաձայն՝ Նիկոլ Փաշինյանը 2026 թվականի խորհրդարանական ընտրություններին մոտենալիս Հայաստանի քաղաքացիների վրա տեղեկատվական զենք է կիրառելու։ Նրա մարտական հզորությունը կազմված է երկու հիմնական փամփուշտից՝ սուտի և վախի։

Նա կփորձի խաբել ընտրողներին՝ ներկայացնելով իրեն որպես խաղաղություն բերող առաջնորդ։ Այս հարցում նրան կօգնեն Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը և Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը, ովքեր, ինչպես պնդվում է, ունեն Հայաստանը «արևմտյան Ադրբեջանի» վերածելու ծրագիր։

Մյուս կողմից, Փաշինյանը կօգտվի նաև վախի հզորությանց։ Նա կփորձի վախեցնել ընտրողներին՝ պնդելով, թե իր իշխանության հեռացումը կհանգեցնի նոր պատերազմի։ Այս սցենարի իրագործմանը նույնպես կօգնեն Էրդողանը և Ալիևը։

Սա նոր պատերազմի և նոր կորուստների համար հող նախապատրաստելու մարտավարություն է, որը նման է այն դեպքերին, որոնք տեղի ունեցան 2021 թվականի ԱԺ ընտրությունների շրջանակում, հատկապես Արցախի հարցում։

Հայաստանի քաղաքացիների և պետականակենտրոն քաղաքական ուժերի առաջին խնդիրն այս տեղեկատվական հարձակումները հետ մղելն է։ Պետք է կենտրոնանալ իրական խաղաղության օրակարգի և զարգացման իրատեսական ծրագրի շուրջ, որպեսզի Փաշինյանին պատմաքաղաքական աղբանոց ուղարկել։

Այս ամենը վկայում է այն մասին, որ գալիք տարվա ընտրություններում Փաշինյանի դիրքերը զգալիորեն թուլանում են։

Այս խնդիրները կլուծվեն, ապօրինի թանկացումների հետևանքով տուժած քաղաքացիները կստանան իրենց փոխհատուցումը, և ոչ մի բան չի մոռացվելու։

Այս իրավիճակը իրականում ոչ միայն եկեղեցու հարցի մասին է, այլև ավելի լայն ռազմաքաղաքական խաղի մասին։

«Բարեփոխված» համարվող տրանսպորտային միջոցները չեն ապահովում քաղաքացիների անվտանգ երթևեկությունը։

Երևանի ավագանու անդամի ելույթը և քաղաքական դրվագը

Երևանի ավագանու անդամ Սամվել Հակոբյանի ելույթը իմ համար տպավորիչ էր ոչ թե այն պատճառով, որ նա իմ ընկերն է, այլ նրա համար, որ նա պարկեշտ ընտանիքից դուրս եկած պարկեշտ մարդ է, ով մասնագիտական, քաղաքական և քաղաքացիական առումով քարը քարին չթողեց Երևանի ավագանու ակնհայտ լկտի նախագծից։

Այս պատմությունը սկսվեց 2024 թվականի հունվարից, երբ pro Մայր Հայաստան շարժման հետ համատեղ պայքարեցինք տեղի ունեցող աբսուրդ թանկացումների և սոցիալական անարդարության դեմ։ Andranik Tevanyan-ի առաջարկած պարզ գաղափարը՝ կարմիր գծերի թանկացումն անընդունելի է, դարձավ մեր ընդհանուր կենտրոնը։ pro bono սկզբունքով ես սկսեցի աջակցել այդ հարցում՝ իրականացնելով մասնագիտական ներկայացուցչություն։

Մենք սկսեցինք աշխատել, վերլուծել և երկու դիմում ներկայացրեցինք Վարչական դատարան՝ Մայր Հայաստանի անունից։ Արդյունքը զարմանալի էր. 2024 թվականին մեր դիմումը բավարարվեց, և կարմիր գծերի թանկացումը ճանաչվեց ոչ իրավաչափ։ 2025 թվականին նույն դատարանը նույն որոշումը կայացրեց նորից։

Երևանի ավագանու իշխող խմբակցությունը, սակայն, կա՛մ չիմացությամբ, կա՛մ գիտակցաբար ձգձգում էր բողոքարկումը։ Նրանք չէին կարողանում ճիշտ լիազորագիր տալ, ապա տվեցին չզեկուցվող նախագծով, բազմիցս բողոքարկեցին, սակայն օրերս Վերաքննիչ Վարչական դատարանը ևս հաստատեց, որ կարմիր գծերի թանկացումը ոչ իրավաչափ է։

Բայցևայնպես, Երևանի ավագանու իշխող մեծամասնությունը, թքած ունենալով օրենքի և արդարադատության վրա, նույն հիմնավորումներով նույն գնով 2026 թվականի համար կարմիր գծերի վճարը սահմանում է 160000 դրամ։ Սա, թերևս, լավագույն ցուցիչն է, թե ով է պայքարում հանուն սոցիալական արդարության, ով՝ իրավական պետության և ով է ապապետական (նույն հակաիրավական)։

Այս գործերը հաղթելու ենք, ապօրինի թանկացումների արդյունքում տուժած քաղաքացիները փոխհատուցվելու են, և ոչ ոք և ոչինչ չի մոռացվելու։ «Մայր Հայաստանն» այս ամենին դեմ է քվեարկել։

Այս միտումները վկայում են այն մասին, որ գալիք տարվա Հայաստանի ընտրություններում իրենց թեկնածու՝ Փաշինյանի շանսերը փոքրանում են։

Այս կոնֆլիկտը իրականում եկեղեցու մասին չէ միայն։ Բարեփոխված համարվող տրանսպորտային միջոցները չեն ապահովում քաղաքացիների անվտանգ երթևեկությունը, իսկ աշխատանքի ընդամենը 16 տոկոսն են արել՝ աշխատողներին տուն ուղարկելով։

Երևանցիներին նոր «հիթ շքերթ» են պատրաստում. ՔՊ-ն ու «հանրապետությունը» ցանկանում են թանկացնել ծառայությունները

Երևանի քաղաքապետարանի ավագանու անդամների կողմից առաջարկվում է 2026 թվականի համար նախատեսված տարեվերջյան նիստում հաստատել մի շարք ծառայությունների և հարկերի թանկացման որոշում։ Այս մասին հայտնի է դարձել «Մայր Հայաստան» խմբակցության անդամ Գևորգ Ստեփանյանի հրապարակումից։

Առաջարկվող փոփոխությունների շարքում են ներառված տրանսպորտային ծառայությունների, աղբահանության, տեղական տուրքերի, կարմիր գծերի և գույքահարկի ցածր չափով ավելացումները։

Այս նախաձեռնության նկատմամբ արձագանքելով՝ Գևորգ Ստեփանյանը նշել է, որ իրական ընդիմադիր ուժերի ջանքերի շնորհիվ հնարավոր է կանխել թանկացման նոր որոշումը։ Նա նաև նախազգուշացրել է, որ որոշումը կնպաստող ցանկացած անձ կստանա «պատշաճ» գնահատական քաղաքացիների կողմից։

Հիշեցնենք, որ 2023 թվականին ավագանու կողմից ընդունված կարմիր գծերի 160.000 դրամ թանկացման որոշումը դատարանը ճանաչել էր ոչ իրավաչափ։

Երևանի ավագանու նիստը և հաջորդ տարվա տեղական վճարների դրույքաչափերը

Վաղը Երևանի ավագանու անդամները կհամաձայնեցնեն հաջորդ տարվա տեղական վճարների դրույքաչափերը։ Այս հարցը, որը վերաբերում է բոլոր երևանցիների բարեկեցությանը, կրկին դարձել է քաղաքական խնդիր։

Չնայած մի շարք դատական որոշումների, որոնք հաստատում են «Մայր Հայաստան» խմբակցության դիրքորոշումը՝ որ գործող թանկացումները եղել են ապօրինի և ոչ իրավաչափ, Նիկոլ Փաշինյանի կողմից կառուցված քաղաքական մեքանիզմը, ի դեմս Տիգրան Ավինյանի և Արամ Զավենի Սարգսյանի, կրկին օրակարգ է մտցրել նույն թանկացված և քաղաքացիների համար ծանրաբեռնող գները։ Նպատակը պարզ է՝ շարունակել հաջորդ տարի ևս սեփական բնակչության հաշվին իրականացվող ֆինանսական քաղաքականությունը։

Այսպես կոչված «ժողովրդավարության բաստիոնը» հերթական անգամ բացահայտում է իր իրական վերաբերմունքը ժողովրդավարության և թափանցիկության նկատմամբ։ Խնդրահարույց հարցերը, որոնք ուղղակիորեն ազդում են քաղաքացիների կյանքի որակի վրա, փաթեթավորվում են և քննարկվում են մեկ չզեկուցվող փաթեթով։ Միևնույն ժամանակ, նույն թեմայի շրջանակում արտոնություններին վերաբերող հարցերը ներկայացվում են առանձին, զեկուցվող ընթացակարգով՝ պոպուլիստական հաշվարկներով, որոնք պետք է ներկայացնեն իբրև «լավ բան» երևանցիների համար։

Հիշեցնեմ, որ երևանցիներին այս իշխանությունը չի ընտրել։ Նիկոլ Փաշինյանի կոալիցիան ստացել է ընդամենը 32 մանդատ, մինչդեռ ընդդիմադիր ուժերը՝ 33։ Սակայն կուլիսային պայմանավորվածությունների և մանդատագողության արդյունքում ՔՊ-ն ունեցել է քաղաքապետ, որը փաստացի ներկայացնում է փոքրամասնությանը։

Մենք՝ իրական ընդդիմադիրներս, մեր պարտքն ենք համարում տեղեկացնել երևանցիներին։ Ցանկացած ավագանու անդամ, ով կնպաստի ապօրինաբար թանկացված սահմանաչափերի պահպանմանը հաջորդ տարվա համար, գործնականում դառնում է այդ քաղաքականության համահեղինակ և ոչ այլ ինչ, քան ծպտյալ քպական։

Սա ոչ թե պարզապես տեղական վճարների մասին է, այլ իշխանության կողմից իրականացվող համակարգված քաղաքականության մասին, որի նպատակը բնակչությանը ծանրաբեռնելն է։

Սամվել Հակոբյան, «Մայր Հայաստան» խմբակցության անդամ, Երևանի ավագանու անդամ

Բնության և քաղաքականության զուգահեռները. Թևանյանի վերլուծություն

Իմ վերլուծության մեջ ես փորձում եմ գտնել զուգահեռներ բնության և ներկայիս քաղաքական իրադարձությունների միջև։

Ինձ թվում է, որ ոչ ոք չի կարող ժխտել, որ բնության մեջ ամենավտագավոր կենդանին կատաղած ոչխարն է, իսկ ամենանողկալին՝ խոզի «մունդառ խասիաթով» ոչխարները։ Այս համեմատությունը, թերևս, ծիծաղելի է հնչում, սակայն այն ունի իր խորը իմաստը։

Ներկայիս քաղաքական իրավիճակում, երբ խոսքը վերաբերում է ընդիմադիր ուժերի դերին, կարելի է նկատել այս զուգահեռը։ Իրական ընդիմադիրների, որոնք աշխատում են ժողովրդի շահերը պաշտպանելու համար, քայլերի շնորհիվ կարող ենք կանխել նմանատիպ «թանկացման որոշումներ»։

Այս ամենը հիշեցնում է նաև մեկ այլ իրողություն։ Երբեմն, որպեսզի ավերվի մի շենք, այն ոչ թե պետք է ավերվի արտաքուստ, այլ թույլ տալ, որ այն ներսից փուլ գա։ Նմանատիպ ռազմավարություն կարելի է նկատել նաև տեղեկատվական ոլորտում։

Սամվել դպիր Գրիգորյանի կողմից Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Գարեգին Երկրորդին ուղղված աղերսագիրը, իմ կարծիքով, ոչ միայն մեկ աղերս է, այլև խորը իմաստ ունի։ Մայր Աթոռի պաշտպանությունը և ադրբեջանական բենզինի մերժումը, թերևս, ավելի շատ են, քան պարզապես երկու առանձին իրադարձություններ։ Դրանք կարող են լինել մեկ ընդհանուր շղթայի մաս։

Իմ վերլուծության հիմքում ընկած է այն համոզմունքը, որ Հայաստանի դեմ հիբրիդային պատերազմ է մղվում։ Այս պատերազմը, սակայն, ոչ թե զենքով է, այլ տեղեկատվական ահաբեկչությամբ, մեր Եկեղեցու դեմ հարձակմամբ, բիզնես դաշտի ոչնչացմամբ և պետական պարտքի անհնազսուն աճով։ Այս ամենը, թերևս, ուղղված է ոչ թե ֆիզիկական ավերածությանը, այլ մեր հասարակության ներսից փուլ գալուն։

Դավանաբանական շեղումների և հովանավորության դեմ աղերսագիր Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսին

Հարգելի Վեհափառ Հայրապետ,

Այս աղերսագիրը ես, Սամվել դպիր Գրիգորյանը, ողջ հոգով ու սրտով ուղղում եմ Ձեզ՝ մեր հայրենի եկեղեցու և մեր հավատի պաշտպանության համար։

Վերջին շրջանակում մեր եկեղեցական կյանքում տեղի ունեցած իրադարձությունները, հատկապես Վազգեն եպիսկոպոս Միրզախանյանի գործողությունները, խորը մտահոգություն են առաջացրել ինձ մոտ և շատերում։ Պետք է հստակ և անսահմանափակ դատապարտել այն դավանաբանական շեղումները, որոնք նա հանրության առջև ներկայացնում է։

Եպիսկոպոս Միրզախանյանի կողմից շնությունը (պոռնկությունը) անվանելը «բնական մեղք», իսկ արվամոլությունը՝ «անբնական մեղք», խորապես հակասում է Աստվածաշնչի և հայ իշխանական եկեղեցու հարազատ վարդապետությանը։ Աստվածաշունչը, որը մեր հավատի հիմքն է, ոչ մի տեղ չի տարբերակում մեղքի «բնական» կամ «անբնական» տեսակներ։ Իրավիճակը հստակ է՝ ցանկացած մեղք, որը խախտում է Աստծու պատվիրանները, մեղք է, անկախ դրա բնույթից։

Այս շեղումները ոչ միայն վտանգավոր են հավատի համար, այլև հանգեցնում են հոգևոր խաթարումների։ Եկեղեցին դիտարկում է նման մեղքերը որպես հոգևոր հիվանդություն, որը մարդուն ստիպում է ստել Աստծուն, մարդկանց և ինքն իրեն՝ ստեղծելով ներքին դժոխքի վիճակ։

Այսպիսով, հաշվի առնելով Վազգեն եպիսկոպոս Միրզախանյանի վերոհիշյալ լուրջ դավանաբանական շեղումները, Աստվածաշնչին հակառակ թեզերի արծարծումը, Պատարագի ընթացքում Կաթողիկոսի և Թեմի առաջնորդների անունների զեղջման հետ հաշտ լինելը, նվիրապետական կարգի դեմ ընդվզելը, սադրիչ հայտարարություններին միանալը, կարգալույծների պատարագանման արարողություններին Պատարագ անվանելը, կարգալույծների ու հերձվածողների հետ 17.12.2025թ. Մայր Աթոռի վրա գրոհը համակարգելը, Ավետարանի խոսքն ակնհայտ աղավաղելը, ես հարգալից խնդրում եմ Ձեզ՝

1. Պաշտոնից հեռացնել Վազգեն եպիսկոպոս Միրզախանյանին։
2. Նրան կարգալույծ անել։

Այս քայլը անհրաժեշտ է մեր եկեղեցու մաքրության պահպանման, հավատի պաշտպանության և հավատյալների հոգևոր խաղաղության ապահովման համար։

Հարգանքով՝
Սամվել դպիր Գրիգորյանը

Հայաստանի դեմ հիբրիդային պատերազմը՝ Նիկոլ Փաշինյանի կողմից

Ըստ իշխող շրջանակների՝ Հայաստանը հիբրիդային պատերազմ է ապրում։ Սակայն այս պատերազմի հիմնական ագրեսորը, ըստ ինքնիշխող մտքի, ոչ թե արտաքին ուժերն են, այլ հենց Նիկոլ Փաշինյանի կառավարությունը։

Այս տեսակետը հակադրվում է պաշտոնական հայտարարություններին, որոնցում պնդվում է, թե օգնություն պետք է ստանալ ԵՄ-ից՝ իշխանությունների կողմից հիբրիդային պատերազմի թիրախ դարձած Հայաստանին։ Սա, սակայն, նույն շրջանակների կողմից համարվում է անհամապատասխան տրամաբանություն, քանի որ ԵՄ-ն, որի հովանու ներքո Արցախը հանձնվեց Ադրբեջանին, և որի համար տխուր հեռանկար է կանխատեսում ԱՄՆ նախագահ Թրամփի վարչակազմը, չի կարող լինել Հայաստանի անվտանգության երաշխիքը։

Իրական պատկերը, ըստ այդ կոնցեպցիայի, այն է, որ հիբրիդային պատերազմը ներքին է և իրականացվում է հենց իշխանությունների կողմից։ Այս պատերազմի գործիքներն են տեղեկատվական ահաբեկչությունը, Եկեղեցու դեմ հարձակումները, բիզնես միջավայրի ոչնչացումը, պետական պարտքի անկառավարելի աճը, արտաքին քաղաքականության խայտառակումը, դեմագոգիան, պետական ինստիտուտների արժեզրկումը, ստերի տարածումը, ինչպես նաև «հոգևորականների» թափառախմբի ձևավորումը, որը, ըստ մեղադրողների, ծառայում է Թուրքիայի նախագահ Էրդողանի և Ադրբեջանի նախագահ Ալիևի շահերին։

Այս տեսակետը հակիրճ արտահայտված է «Մայր Հայաստան» կուսակցության նախագահ Անդրանիկ Թևանյանի կողմից՝ նշելով, որ Մայր Աթոռի պաշտպանությունը և ադրբեջանական բենզինի մերժումը նույն ռազմավարության մաս են։

Այս վերլուծության համատեքստում, ԱԱԾ-ի կողմից Եկեղեցու դեմ իրականացվող գործողությունները համարվում են իշխանությունների կողմից իրականացվող հիբրիդային պատերազմի հստակ ապացույց։

Այս տեսակետը հակադրվում է հասարակության կողմից Մայր Աթոռին և Վեհափառին ցուցաբերվող անկեղծ աջակցությանը, որը համարվում է իշխանությունների գործողությունների դեմ հասարակական դիմադրության ամենաառաջնային ապացույցը։

Ադրբեջանական բենզինը՝ որպես ազգային հանրաքվե

Հայաստանը, որը մի քանի տարի առաջ ադրբեջանական ագրեսիայի հետևանքով կորցրեց հազարավոր կյանքեր և տարածքներ, այսօր ներկրում է բենզին Ադրբեջանից։ Սա ոչ թե սովորական տնտեսական գործարք է, այլ ազգային արժանապատվության և հասարակական կեցվածքի հարց։

Այս իրադարձությունը, որը Նիկոլ Փաշինյանի կառավարությունը փորձում է ներկայացնել որպես խաղաղության, էժանության և դիվերսիֆիկացիայի հաջողություն, իրականում հասարակության առջև դնում է հստակ հարցում։ Ի՞նչ է մեր հասարակությունը՝ ի վիճակի՞ է կազմակերպված «ՈՉ» ասելու, թե՞ մերժումը դարձել է անհնար։

Ադրբեջանական բենզինը գնելը բարոյական-էթիկական խնդիր է։ Ինչպե՞ս կարող ենք մերժել այն երկրի ապրանքը, որը ոչնչացրել է մեր հայրենիքի մի մասը, որը ցմահ ազատազրկում է պահանջում մեր ռազմագերիներից, որը ցանցային հարձակումներով ոչնչացնում է մեր քաղաքներն ու գյուղերը, և որի ապագա ծրագրերում մտնում է Սևանը «Գյոյչա» լիճ դարձնելու և հարյուր հազարավոր ադրբեջանցիներին մեր հողին տեղափոխելու նպատակը։

Սա պարզ բան է, բայց դրա ընկալումը և հասարակական վարքագծի ձևավորումը պահանջում են քաղաքական ուժերի ակտիվ ջանքեր։ Պետք է պարզապես ցույց տալ կապը՝ Մայր Աթոռի պաշտպանությունը և ադրբեջանական բենզինի մերժումը նույն շղթայի տարբեր կապակցված օղակներ են։

Այս հարցումը հանրաքվե է։ Եթե մենք այս պարզ բանը չհասկանանք և չարենք, վաղը մեզ ամեն ինչ կպարտադրեն՝ սիրուն փաթեթավորմամբ։ Ադրբեջանական բենզինի մերժումը քաղաքացիական կեցվածք է, ազգային արժանապատվության ցուցադրում։

Այսպիսի մերժումների պատմությունը հարուստ է։ Բոյկոտներ են եղել ապարտեիդի ռեժիմի դեմ, իսրայելական արտադրանքի դեմ, թուրքական ապրանքների դեմ, և այլն։ Սփյուռքի հայերը տարիներ շարունակ բոյկոտում են Լուկոյլի բենզալցակայանները՝ ոչ թե պարզապես ֆինանսական շահույթից խուսափելու համար, այլ՝ ոչ թե իրենց գումարով զինելու Ադրբեջանը։

Այս ամենը պահանջում է քաղաքական առաջնորդություն, որը կարող է կապել իրերը և ձևավորել հասարակության հավաքական վարքագիծը։ Եթե մենք այս հարցումը չլուծենք, մեզ ոչ միայն դաշնակիցները չեն հարգի, այլև մեր թշնամիները մեզ կամոք կամայեն։ Մենք ինքներս մեզ կամայենք։

Կալանքը փոխարինվեց բացակայելու արգելքով՝ Օնիկ Հարությունյանի գործով

Վաղարշապատ համայնքի ավագանու ընտրությունների նախընտրական քարոզչության ժամանակահատվածում ընդդիմադիր կարծիքներ հայտնող բլոգեր Օնիկ Հարությունյանի նկատմամբ կիրառված «կալանք» խափանման միջոցը այսօր կայացած նախնական դատալսումների ընթացքում փոխարինվեց «բացակայելու արգելք» խափանման միջոցով։

Այս մասին տեղեկացումը հրապարակվել է փաստաբան Սերգեյ Սարգսյանի կողմից։

Հիշեցնենք, որ Օնիկ Հարությունյանի նկատմամբ «կալանք» խափանման միջոցը կիրառվել էր դեռևս 2025 թվականի նոյեմբերի 15-ին։

Այս իրադարձությունները տեղի են ունենում այն պայմաններում, երբ Կոմունալ վարչությանը քաղաքային բյուջեից հատկացվել է 51 մլն դրամ։

Ազգային համերաշխության և հավատարմության աղոթք Մայր Աթոռում

Աստվածակառույց Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածինը՝ հանուր հայության հոգևոր կենտրոնը, անսասան է՝ իր ազգընտիր և Օծյալ Սրբազնագույն Վեհափառ Հայրապետով։ Այս հզոր հավատքի կենտրոնում, որտեղ հայ ժողովուրդը դարեր շարունակ իր աղոթքն ու հույսը մատուցել է Ամենակալ Աստծուն, վերջերս տեղի ունեցավ մի իրադարձություն, որը խորապես արտացոլում է մեր ժամանակների հոգին։

Այս օրերին մենք ազգովին անցնում ենք ծանր փորձության միջով։ Յուրաքանչյուրիս վրա դրված է պատասխանելու ծանր պատասխանատվությունը՝ մեր խղճի, մեր ազգի և Հայոց պատմության առջև։ Յուրաքանչյուրս ներկայանալու է Ամենակալ Աստծո ահեղ դատաստանին։

Այս ծանր պահին, որը ստիպում է մտածել մեր նվիրումի, մեր սուրբ ուխտի պահպանման, ինչպես նաև մեր վատահոգության և դավաճանության մասին, ես, որպես միաբան և համեստ հայ քրիստոնյա, ցանկանում եմ հարգանքով նշել մի հզոր երևույթ։

Այն, որ մեր սիրելի ազգակիցներն այս օրերին հավաքվել են Մայր Աթոռ՝ իրենց սրտագին աղոթքը մատուցելու Մայր Տաճարում, և որպես Եկեղեցի Հայկական իրենց նվիրումն ու հավատարմությունը հայտնելու առ Հայոց Հայրապետը, ցույց է տալիս մեր ժողովրդի անկոտրում հոգևոր ուժը։

Այս հավաքին միանալով՝ իրենց ազգային համերաշխության և միասնության անեղծ պահպանման աղոթքով հանդես են եկել նաև մեր պատվարժան պատգամավորները և քաղաքական ու հասարակական գործիչները։ Նրանց ներկայությունը և պատասխանատվության բարձր գիտակցությամբ ցուցաբերած վարքագիծը հզոր հաղորդ է՝ ցույց տալով, որ մեր հայրենիքի ապագան կախված է ոչ միայն քաղաքական որոշումներից, այլև մեր հոգևոր արժեքների պաշտպանությունից։

Ես նույնպես ցանկանում եմ շնորհակալություն հայտնել մեր արժանապատիվ ոստիկաններին, ովքեր իրենց ծառայությունը կատարեցին Սրբավայրի հանդեպ պատշաճ ակնածանքով ու բարեպաշտությամբ։ Իսկ մեր սիրելի լրագրողներին՝ նրանց նախանձախնդիր ու նվիրված աշխատանքի համար, որոնք լուսաբանում են իրենց կարևորագույն առաքելությունը՝ ճշմարտությունը մեր երկրի, մեր ազգի և մեր Սուրբ Եկեղեցու իշխանության ճանապարհով հասանելի դարձնելով։

Այս ամենը հակադրվում է այն անհաջող փորձությանը, որը կատարեցին «տիրադավ» եպիսկոպոսները և ֆեյք քահանաները՝ փորձելով խախտել Մայր Աթոռի անսասանությունը։ Նրանց արշավանքը, որը սկսվեց նենգությամբ, կանոնազանցությամբ և պառակտությամբ, ավարտվեց ամոթալի և անփառունակ ձևով։

Այս իրադարձությունները հստակ ցույց են տալիս, թե որտեղ է գտնվում մեր ազգի հոգևոր ուժը։ Այն ոչ թե կեղծ հայտարարություններում կամ բռնության մեջ է, այլ՝ մեր ժողովրդի սրտում, որտեղ հավատը, հույսը և սիրտը միասնական են։

Ամենակալ Աստված, թող օրհնի մեր բնօրրան Մայր Հայրենիքը, անսասան պահի ու պահպանի Հայոց պետությունն ու պետականությունը։ Թող հար ապրի ու բարգավաճի մեր ազգը՝ իր Մայր Աթոռից հանապազ բխող սիրով, հույսով, հավատքով ու լույսով զորեղացած ու պայծառացած։