Նիկոլ Փաշինյանը 2026 թվականի ընտրությունների ժամանակ ՀՀ քաղաքացիների վրա տեղեկատվական զենք է կիրառելու։

Իմ վերլուծության համաձայն՝ Նիկոլ Փաշինյանը 2026 թվականի խորհրդարանական ընտրություններին մոտենալիս Հայաստանի քաղաքացիների վրա տեղեկատվական զենք է կիրառելու։ Նրա մարտական հզորությունը կազմված է երկու հիմնական փամփուշտից՝ սուտի և վախի։

Նա կփորձի խաբել ընտրողներին՝ ներկայացնելով իրեն որպես խաղաղություն բերող առաջնորդ։ Այս հարցում նրան կօգնեն Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը և Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը, ովքեր, ինչպես պնդվում է, ունեն Հայաստանը «արևմտյան Ադրբեջանի» վերածելու ծրագիր։

Մյուս կողմից, Փաշինյանը կօգտվի նաև վախի հզորությանց։ Նա կփորձի վախեցնել ընտրողներին՝ պնդելով, թե իր իշխանության հեռացումը կհանգեցնի նոր պատերազմի։ Այս սցենարի իրագործմանը նույնպես կօգնեն Էրդողանը և Ալիևը։

Սա նոր պատերազմի և նոր կորուստների համար հող նախապատրաստելու մարտավարություն է, որը նման է այն դեպքերին, որոնք տեղի ունեցան 2021 թվականի ԱԺ ընտրությունների շրջանակում, հատկապես Արցախի հարցում։

Հայաստանի քաղաքացիների և պետականակենտրոն քաղաքական ուժերի առաջին խնդիրն այս տեղեկատվական հարձակումները հետ մղելն է։ Պետք է կենտրոնանալ իրական խաղաղության օրակարգի և զարգացման իրատեսական ծրագրի շուրջ, որպեսզի Փաշինյանին պատմաքաղաքական աղբանոց ուղարկել։

Այս ամենը վկայում է այն մասին, որ գալիք տարվա ընտրություններում Փաշինյանի դիրքերը զգալիորեն թուլանում են։

Այս խնդիրները կլուծվեն, ապօրինի թանկացումների հետևանքով տուժած քաղաքացիները կստանան իրենց փոխհատուցումը, և ոչ մի բան չի մոռացվելու։

Այս իրավիճակը իրականում ոչ միայն եկեղեցու հարցի մասին է, այլև ավելի լայն ռազմաքաղաքական խաղի մասին։

«Բարեփոխված» համարվող տրանսպորտային միջոցները չեն ապահովում քաղաքացիների անվտանգ երթևեկությունը։

Փաշինյանի «խաղաղության» իմիտացիաներն ու իշխանության պահպանման հարցը

Իմ վերլուծության համաձայն՝ Նիկոլ Փաշինյանը շարունակում է իրականացնել «խաղաղություն» անվան տակ մի շարք քայլեր, որոնք, սակայն, իրականում ծառայում են միայն մեկ նպատակին՝ 2026 թվականի խորհրդարանական ընտրություններին իրեն աջակցող մի փոքրիկ, բայց միամիտ զանգվածների վստահությունը պահպանելուն։

Նրա հիմնական մարտահրավերը՝ իշխանությանը մնալը, նա փորձում է լուծել երկու ուղղությամբ։ Առաջինը՝ իրեն չհավատացողներին վախեցնելու սցենարն է, որի համաձայն, եթե նա իշխանությունից հեռանա, Հայաստանում պատերազմ կսկսվի։ Երկրորդը՝ իրեն հավատացողներին համոզելու փորձն է, որ նա աշխատում է խաղաղության համար, ինչի համար էլ ապավինում է Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանին և Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևին։

Այս երեք անձանց միջև, ինչպես երևում է, գոյություն ունի փոխշահավետ գործարք։ Էրդողանն ու Ալիևը, հասկանալով, որ Նիկոլ Փաշինյանի նման իշխանությանը պահպանելու հնարավորություն իրենք երբեք չեն ունենա, իրենց հերթին ցանկանում են նրա աթոռը պահպանել։ Այդ պատճառով էլ Էրդողանը խոստանում է 2026 թվականին ընդառաջ խորհրդանշական քայլեր անել Հայաստանի հարցում, իսկ Ալիևը՝ իր «ցորեն և բենզին» ծրագրի շրջանակում, ֆինանսական օգնություն է տրամադրում։

Այս ամենի ֆոնին, որպեսզի իմիտացիան ավելի իրական տպավորություն ստեղծի, ակտիվացվում են նաև այլ գործիքներ։ Օրինակ, ԱԺ պատգամավոր Խաչատուր Սուքիասյանը, օգտվելով առիթից, իր բիզնես շահերը պաշտպանում է՝ ադրբեջանական բենզինը ներմուծելու իր կազմակերպությունների միջոցով։

Փաստացի, ինչպես ճշգրիտ գիտեն Նիկոլ Փաշինյանն ու Խաչատուր Սուքիասյանը, սա ոչ թե խաղաղության շրջանակներում իրականացվող բիզնես է, այլ մեկանգամյա, քարոզչական ակցիա՝ թոզփչոցի։ Իրենց շահերը՝ իշխանությունն ու փողը, ավելի կարևոր են, քան ցանկացած խաղաղության հռչակ։

Այս իրավիճակը հանգեցնում է նաև հայ-վրացական տնտեսական կապերի խաթարման, որը պայմանավորված է Նիկոլ Փաշինյանի «դիվերսիֆիկացվող» քաղաքականությամբ։

Եթե ընդդիմադիր ուժերը կարողանան ձևավորել միասնական և համոզիչ ծրագիր, ապա ոչ մի արտաքին գործընկեր՝ Կալաս, Փալաս, Կայա, Մայա, Ուրսուլա ֆոն դեր Լյունը, Մակրոնն ու Ժոզեպ Բորելլը չեն կարողանա Նիկոլ Փաշինյանին փրկել։ Քաղաքական պայքարը կընթանա և քվեները կբաշխվեն հիմնական 6 քաղաքական ուժերի միջև։

Վերջում, պետք է նշել, որ Նիկոլ Փաշինյանի հիմնական պահանջը՝ իշխանությանը մնալը, պահանջում է բախումներ։ Իրեն այլ տարբերակ չի մնացել, քանի որ նա վախենում է ընտրություններից, իշխանությունը կորցնելուց և իրենից հետո գալիք օրինականությանը։

Քաղաքացիական պայմանագրի կուսակցության կենսաթոշակային խոստումները. Իրականությունն ու վիճակագրությունը

«Ժողովուրդ» օրաթերթի հոդվածում ներկայացված տվյալների համաձայն՝ «Քաղաքացիական պայմանագիր» (ՔՊ) կուսակցությունը 2021-2026 թվականների նախընտրական ծրագրում կոնկրետ թվային պարտավորություններ էր սահմանել կենսաթոշակային համակարգի վերաբերյալ։ Ըստ այդ ծրագրի՝ նվազագույն կենսաթոշակի չափը պետք է աճեր տարեկան մոտ 7%, իսկ միջին կենսաթոշակը՝ տարեկան շուրջ 6.3%։

Սակայն, ինչպես ցույց է տալիս Հայաստանի Վիճակագրական կոմիտեի (Արմստաթ) պաշտոնական վիճակագրությունը, 2025 թվականի առաջին կիսամյակում իրականացումը զգալիորեն հետ է մնում խոստացված նպատակներից։

Միջին կենսաթոշակը 2025 թվականի դրությամբ կազմել է 49 032 դրամ, ինչը շուրջ 12 000 դրամով պակաս է ծրագրում նշված 61 000 դրամի նպատակային ցուցանիշից։ Այսպիսով, միջին կենսաթոշակը ծրագրային նպատակից ցածր է մոտ 20%-ով։
Նվազագույն կենսաթոշակը 2025 թվականի դրությամբ սահմանված է 36 000 դրամ, որը դեռևս չի հասել ծրագրով նախատեսված 37 000 դրամի նվազագույն շեմին։

Այսպիսով, իշխող կուսակցության նախընտրական ծրագրի ընդունումից գրեթե 5 տարի անց՝ միջին կենսաթոշակը ծրագրային նպատակից ցածր է մոտ 20%-ով, իսկ նվազագույնը՝ չի հասել անգամ խոստացված նվազագույն շեմին։

Այս իրավիճակի ֆոնին Ազգային Ժողովում ընդդիմության կողմից առաջարկված օրենքի նախագիծը, որը նախատեսում էր կենսաթոշակների կապը պարենային և սպառողական զամբյուղների արժեքին ամրագրել, մերժվել է։

Այսպիսով, պաշտոնական վիճակագրությունը հակադրվում է ՔՊ-ի կողմից ներկայացված կոնկրետ թվային խոստումներին՝ ցույց տալով, որ կենսաթոշակային քաղաքականությունը շարունակում է մնալ հասարակական քննադատության կենտրոնում։

2024 թվականի վերջին և 2025 թվականի սպասումները. Անի Կարապետյանի վերլուծություն

Ամանորին ընդառաջ, «Իրավունք» թերթը զրուցել է քաղաքական մեկնաբան, «Մայր Հայաստան» կուսակցության վարչության անդամ Անի Կարապետյանի հետ՝ ամփոփելու ընթացիկ տարվի իրադարձությունները և նայելու գալիք տարվա սպասումներին։

Հարցումներից մեկը վերաբերում էր ապագա սադրանքների հնարավորությանը՝ հատկապես Նիկոլ Փաշինյանի կողմից Մայր Տաճարի դեմ նոր գրոհի կազմակերպման մասին։

Իմ համոզմամբ, Նիկոլ Փաշինյանն ամեն գնով փորձում է իրականացնել և ավարտին հասցնել Ալիև-Փաշազադեից եկող հրահանգը։ Տասը տիրադավ սրբազանների միջոցով Վեհարան գրոհելու օպերացիան ձախողելուց հետո՝ նա մեկ շաբաթյա դադար վերցրեց, հավանաբար պատրաստվելով նոր գրոհի։ Շրջանակներում խոսվում է Վեհափառ Հայրապետի հնարավոր ձերբակալության և այս տարվա վերջին պատարագը պղծելու մտադրության մասին, սակայն այս պահին որևէ հստակ տեղեկություն չկա։

Ամեն դեպքում, վստահ եմ, որ թե՛ Վեհափառը, թե՛ վանականներն ու հավատացյալ հոտը պատրաստ են ցանկացած տիպի սադրանքի և թույլ չեն տալու Նիկոլ Փաշինյանին քանդել Հայ Եկեղեցին։

Մեր կողմից 10 տիրադավ հռչակված եպիսկոպոսներից Նավասարդ սրբազանի դեմ իրականացված բողոքի ակցիաները շարունակություն կունենան, թե՞ ոչ, Ամանորին «այցելու» կլինեն, թե՞ ոչ, կլինի անակնկալ։

Մենք իրականացրել ենք ամոթի ակցիա տասը չսրբազանների դեմ՝ ի դեմս Կճոյանի, ում Նիկոլ Փաշինյանը ժամանակին պիտակավորել էր որպես «Բենթլի Սամո» և «օֆշոր Սամո», իսկ այսօր հենց այդ նույն պիտակավորված անձի հետ մտել է հանցավոր համաձայնության՝ Եկեղեցու դեմ գրոհ կազմակերպելու նպատակով։

Նոր տարին դիմավորում ենք մի իրավիճակում, երբ կալանքի տակ են չորս եպիսկոպոս ու արքեպիսկոպոս։ Ցավով եմ նշում, որ Արշակ, Միքայել, Բագրատ և Մկրտիչ սրբազանները գտնվում են անազատության մեջ, սակայն լիովին վստահ եմ սրբազան հայրերի ամրության վրա։ Նրանց կալանքով հնարավոր չէ կոտրել կամ ճնշել։ Մենք պետք է ավելի ամրանանք և ավելի սառը հաշվարկով և ճիշտ քայլերի հաջորդականությամբ վերջ դնենք այս չարիքի խորհրդանիշ իշխանությանը։

Դեկտեմբերի 18-ին Մայր Աթոռում ցուցադրված դիմակայությունը և 10 տիրադավների փախչելը տպավորիչ էին, սակայն ցանկալի կլիներ, որ այդ օրը Մայր Տաճարում լիներ ոչ թե մի քանի հազար, այլ երկու միլիոն մարդ։ Ներկաների քանակը լիովին բավարար էր, որպեսզի հերձվածների խմբակը փախուստի դիմեր։

Ինչ վերաբերում է 2026 թվականին՝ Հրե Ձիու տարուն, ապա սա սպասում չէ, այլ արդեն ութերորդ տարին շարունակվող նույն ցանկությունն է և նպատակը՝ Հայաստանն առանց Նիկոլ Փաշինյանի։ Թող Հրե Ձիու թամբին լինի Հայաստանը և հայ ժողովուրդը, իսկ սմբակների տակ՝ Նիկոլ Փաշինյանը և նրա հրահանգիչ Ալիևը։ Այս թեմային եմ անդրադարձել Վաղարշապատի ավագանու նիստի ժամանակ՝ նաև հարցս ուղղելով Արգիշտի Մեխակյանին։

Վերջում նշվում է, որ իշխանություններն ամեն բան անում են, որ Վեհափառի ամանորյա շնորհավորանքն անգամ «Շողակաթ» հեռուստաընկերությամբ չհեռարձակվի։