Հակառակ Սպիտակ տան սպասումներին, Իրանի դեմ ռազմական արշավը չհանգեցրեց ռեժիմի փոփոխության, ինչը, ըստ գերմանական Zeit պարբերականի, առաջացրեց էներգետիկ փլուզում և անդառնալի վնաս հասցրեց ԱՄՆ հեղինակությանը գլոբալ հարավում՝ միաժամանակ ամրապնդելով Ռուսաստանի և Չինաստանի դիրքերը։
Zeit-ի վերլուծաբան Միքայել Թումանը կարծում է, որ ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը կանգնած է Իրանի դեմ պատերազմում ջախջախիչ պարտություն կրելու բոլոր հնարավորությունների առջև՝ ռազմական, տնտեսական և ռազմավարական առումով։ Այսպիսով, նրա խոսքով՝ ԱՄՆ նախագահը երկարաժամկետ հեռանկարում լուրջ վնաս է հասցնում իր երկրին։
Վերլուծաբանը նշում է, որ հաճախ ասվում է, որ միջուկային տերությունները չեն կարող պարտվել պատերազմում։ Սա, սակայն, բացարձակապես սխալ է։ Արևելյան Եվրոպայում և Մերձավոր Արևելքում վերջերս տեղի ունեցած օրինակները ցույց են տալիս դա։ Ուկրաինայում Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը վճռական հաղթանակ չի տարել հինգ տարվա մարտական գործողությունների ընթացքում։ Միևնույն ժամանակ, Թրամփը աշխարհին ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է ռազմական արշավը հսկայական վնաս հասցնել իր սեփական երկրին։ ԱՄՆ-ն արդեն փաստացի պարտվել է Իրանի դեմ պատերազմում։
Ռազմական առումով, ԱՄՆ-ն և Իսրայելը, կարծես, բաց են թողել Իրանի ներքին իրավիճակի վրա իրականում ազդելու հնարավորությունը։ Գերագույն առաջնորդ Ալի Խամենեիի նպատակային սպանությունից հետո նոր ղեկավար դարձավ Մոջթաբա Խամենեին։ Իրանի նախկին առաջնորդի որդին առանց մրցակցի ստանձնեց ղեկավար պաշտոնը, քանի որ Իսրայելն ու ԱՄՆ-ն օգնեցին նրան հաղթահարել դինաստիական իրավահաջորդության հետ կապված մարտահրավերներն ու ռիսկերը։
Թրամփի՝ ժողովրդական ապստամբության հույսերը այդպես էլ չիրականացան։ Եվ, կարծես, այլևս հույս չկա, որ նման բողոքի ալիքը նորից կրկնվի։ Տարեսկզբին բողոքի ցույցերի ճնշումը չափազանց արյունալի և դաժան էր։ Թրամփը, որը մերթ ապստամբության կոչ է անում, մերթ հրաժարվում է օգնել, չափազանց անվստահելի համբավ ձեռք բերեց ցուցարարների մոտ։ Այժմ տոտալիտար ռեժիմը կարող է ոչ միայն ամրապնդել իր ազգայնական դիրքորոշումը, այլև, հնարավոր է, նույնիսկ վերափոխվել։
Այս ռազմավարական աղետը մեծապես պայմանավորված է ռազմական հստակ նպատակների և պատերազմը վարելու մեթոդի բացակայությամբ։ Իսրայելը հետաքրքրված է Իրանին ճնշելու կամ այդ երկրում արմատական փոփոխություններ իրականացնելու երկարատև ռազմական արշավով։ Սա հակասում է ԱՄՆ մտադրություններին։ Ընդամենը մի քանի օրվա ընթացքում Թրամփը բարձրաձայնել է բազմաթիվ պատերազմական նպատակներ՝ ռեժիմի փոփոխություն, իրանական միջուկային օբյեկտների, ռազմական գործարանների և հակաօդային պաշտպանության համակարգերի ոչնչացում, երկրի փլուզում քրդական ապստամբությունների միջոցով և նույնիսկ «անվերապահ հանձնում»։
Վերլուծաբանը նշում է, որ Թրամփը ակնհայտորեն չգիտի, թե ինչ է ուզում, և առավել ևս չի հասկանում, թե ինչի մասին է խոսում։
Առանց ցամաքային զորքերի, անհնար է փոխել Թեհրանի ռեժիմը կամ կանխել ավերված միջուկային և ռազմական օբյեկտների վերակառուցումը։ Օդային հարվածները զգալի վնաս են հասցնում, բայց չեն առաջացնում երկարատև փոփոխություններ։ Դրանք ավելի շատ նման են հրավառության, եթե ցամաքում ոչ ոք չի շարունակում հարձակումը։ Սա հատկապես ճիշտ է Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսի կողմից վարվող ասիմետրիկ պատերազմում։
Անխոհեմ ռազմական պլանավորումն այժմ ազդում է համաշխարհային տնտեսության վրա։ Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսը (IRGC) հաջողությամբ փակեց Հորմուզի նեղուցը՝ օգտագործելով անօդաչու թռչող սարքեր։ Պարսից ծոցի միջով նավթի և գազի արտահանումը մեծ մասամբ դադարեցվել է, և, հնարավոր է, երկար ժամանակով։ Թրամփը սկզբում կարծում էր, որ ամերիկյան էներգետիկ ընկերությունները դրանից առավելագույնս կշահեն, քանի որ ԱՄՆ-ն կկարողանա ավելի շատ նավթ և գազ վաճառել։
Սակայն ԱՄՆ-ի քաղաքացիները մեծ կորուստ են ունենում այս իրավիճակից, քանի որ գները անընդհատ բարձրանում են։ Արդյունաբերական երկրները այժևս ողողում են շուկաները իրենց նավթի պաշարներով։ Եվ ճիշտ էլ է, քանի որ եթե էներգակիրների գները կտրուկ բարձրանան, գնաճի լուրջ աճը կարող է համաշխարհային տնտեսական
