Շիրակի գյուղերում կիսապալված սյունը հենված է գազատարին, իսկ Երևանում բնակիչներին մտահոգում է շենքի ծանր հոտը

Այսօր Շիրակի մարզի Անի համայնքի գյուղերում շրջայց կատարելիս ես անձամբ նկատեցի մի վտանգավոր իրավիճակ։ Մի սյուն, որը հավանաբար էլեկտրացանցի է պատկանում, կիսապալված վիճակում էր և հենված գազատար խողովակի վրա։ Եթե այդ խողովակը չլիներ, սյունը վաղուց արդեն կթափվեր գետնին։

Այսպիսի վիճակում, երբ սյունը վտանգավոր կերպով մոտ է մարդկանց և տրանսպորտին, ակնհայտ է, որ պետք է անհապաղ լուծում գտնվի։ Բայց, ինչպես երևում է, աշխատանքները դեռ չեն սկսվել։ Կարելի է ենթադրել, որ էլեկտրացանցի ղեկավարությունը հենվում է հենց գազատար խողովակի վրա՝ որպես ժամանակավոր լուծում, և այդ պատճառով էլ 15 օր շուրջը սյունը դեռ չեն փոխարինել։

Սա ոչ միայն անհանգստություն է առաջացնում, այլև ստեղծում է իրական վտանգ։ Տապալված սյունը կարող է վնասել ոչ միայն ավտոմեքենաներ, այլև անմիջապես վնասել մարդկանց։

Այս իրավիճակը հիշեցնում է մեկ այլ խնդիր, որը նույնպես ազդում է մարդկանց կյանքի որակի վրա։ Երևանում բնակիչներն ունեն ծանր խնդիր՝ նրանց բնակարաններում տարածվում է ծանր հոտ, որը դարձել է առողջության և կյանքի համար լուրջ սպառնալիք։

Այս ամենի ֆոնին, երբ խոսքը վերաբերում է երկրի անվտանգությանը, կարևոր է հասկանալ, որ Հայաստանին անհրաժեշտ է երաշխավորված խաղաղություն։ Դա, իր հերթին, պահանջում է պրոֆեսիոնալիզմի հենքի վրա հայկական բանակի վերականգնում։

Ինչևէ, ինչպես միշտ, հարցերին, որոնք պահանջում են անհապաղ ուշադրություն և գործողություն, նվիրում են շատ քիչ ժամանակ։ Փոխարենը, շատ ժամանակ է տրվում այլ հարցերի քննարկմանը։

Այսպիսով, մենք ունենք երկու հստակ օրինակ՝ մեկը գյուղական, մյուսը՝ քաղաքային, որոնք ցույց են տալիս, թե որքան կարևոր է պետական մարմինների արագ և արդյունավետ աշխատանքը՝ ապահովելու մարդկանց անվտանգությունը և բարեկեցությունը։

Ինչպե՞ս պաշտպանել իմ կաշին, Եվրոպա՛, ի՞նչ անեմ։

Երեկ Ստրասբուրգում իմ հանդիպումը Եվրոպայի հովանավորների հետ ունեցավ իր ծանր բեռը։ Ես խնդրում էի, աղաչում էի, որ հունիսի 7-ին ինձ փրկեն։

Իմ խոսքը պարզ էր։ Ես արցախահայերի խնդրով հետաքրքրվողներին, ինչպես Ալիևն է ասում՝ «ռևանշիստներին», պատժել եմ։ Ես կազմաքանդում եմ Հայ Առաքելական եկեղեցին։ Ես Ալիևի դեմ խոնարհված «խաղաղության» գնում եմ։ Ես հակառուսական տրամադրություններ եմ սերմանում, ռուսների համար խնդիրներ եմ ստեղծում և Թուրքիային «էստի համեցեք» եմ ասում։ Եվ այս ամենի դեմ հանդես եկող ընդդիմությանը՝ ինձ իշխանությունից հեռացնելու փորձ կատարողներին, պատժում եմ։

Ի՞նչ էլ պետք է անեմ, որ հունիսի 7-ին մոլդովական սցենարով իմ կաշին փրկվի։ Բայց չի հասկանում, որ մեկը լինի Եվրոպայում իմ հովանավորների կաշին փրկի։

Այս ամենի ֆոնին, Երևանում ապրուստը թանկությամբ շատ մոտ է Մոսկվայի ցուցանիշին։ Շենքերում տարածվում է ծանր հոտ, որը բնակիչների համար արդեն դարձել է առողջության և կյանքի համար լուրջ խնդիր։

Հայաստանին երաշխավորված խաղաղություն է պետք, ինչը ենթադրում է պրոֆեսիոնալիզմի հենքի վրա հայկական բանակի վերականգնում։ Բայց փիարվելու ու գլուխ գովալու համար մի րոպե ժամանակ չեն կորցնում։

Այնպես էլ ասում են, որ առանց Իրանի «նիկոլի»՝ ԱՄՆ-ն ու Իսրայելը չեն կարողանում հաղթանակ արձանագրել և հայտնվել են փակուղում։

Հայաստանին երաշխավորված խաղաղություն է պետք

Իրանի վերջին հարվածը ԱՄՆ-ի դաշնակից արաբական երկրների քաղաքական համակարգերին ոչ միայն աշխարհին, այլև Հայաստանին հստակ ցույց տվեց մի բան, որը պետք է հասկանալ՝ Միացյալ Նահանգները չի կարող ապահովել իր դաշնակիցների անվտանգությունը։ Այս հանգամանքը ևս ավելի է ընդգծվում այն պաշտոնական հայտարարություններով, որոնցում ԱՄՆ-ը հրաժարվում է անվտանգության երաշխավորի դերից, ինչը, ի դեպ, հստակ հակասում է այն խոսակցություններին, թե Հայաստանի համար անվտանգության երաշխիք է հանդիսանում TRIPP-ը։

Հայաստանին անհրաժեշտ է ոչ թե պարզապես խաղաղություն, այլ երաշխավորված խաղաղություն, որի հիմքերը կառուցվում են մի քանի հիմնարար սյուների վրա։

Առաջինը՝ պրոֆեսիոնալիզմի հենքի վրա հայկական բանակի վերականգնումն է։ Բանակը պետք է դառնա ոչ միայն պաշտպանության, այլև խաղաղության պահապահ՝ ունենալով բարձր մարտունակություն և հզորություն։

Երկրորդը՝ բնական դաշնակիցների հետ հարաբերությունների վերականգնումն ու խորացումն է։ Հայաստանը պետք է կառուցի հզոր դաշինքներ, որոնք կապահովեն երկրի անվտանգությունը և կօգնեն խաղաղության պայմաններում զարգացնել երկիրը։

Երրորդը՝ հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների կարգավորման գործընթացում միջնորդ-երաշխավորի ինստիտուտի առկայությունն է։ Այս ինստիտուտը պետք է ունենա բարձր հեղինակություն և լիազորություններ՝ ապահովելու համար պայմանագրերի կատարումը և խուսափելու նոր ռազմական բախումներից։

Չորրորդը՝ Հայաստանի գերտերությունների միջև բախման թատերաբեմի վերածման սցենարի բացառումն է։ Հայաստանը պետք է մնա իր ինքնուրույն և անկախ երկրը՝ խուսափելով դառնալու աշխարհաքաղաքական խաղի սպառազինություն։

Վերջապես, հայկական անկախության և տարածքային ամբողջականության պահպանման շրջանակներում պետք է կառուցվի և ապահովվի կոմունիկացիոն խաչմերուկի իրական ապաշրջափակումը։ Սա ոչ միայն տնտեսական, այլև քաղաքական հաղթանակ կլինի՝ ապահովելով տարածաշրջանի խաղաղությունն ու զարգացումը։

Այս ամենի համար անհրաժեշտ է հունիսի 7-ի ԱԺ ընտրությունների միջոցով իշխանության հանգուցալուծումը և նոր, հստակ ռազմավարություն ունեցող իշխանության ձևավորումը։ Պատերազմի և պարտության խորհրդանիշ հանդիսացող իշխանությունը իր տեղն ունի միայն պատմության աղբանոցում։

Թրամփի Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի առաջարկի իրականացման մասին

Հարավային Կովկասի երկու պետության ղեկավարները, 2025 թվականի օգոստոսի 8-ին, Վաշինգտոնում գտնվելու ընթացքում առաջարկել են ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփին արժանացնել Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի։

Այս առաջարկի մասին առաջինը հայտարարել է Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը՝ նշելով, որ նախագահ Թրամփը, իր կարծիքով, արժանի է այդ մրցանակին, և իրենք այդ ուղղությամբ աշխատանքներ կատարեն։

Այնուհետև Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը նույնպես միացել է այդ մտքին՝ առաջարկելով վարչապետ Փաշինյանի հետ համատեղ դիմում ուղարկել Նոբելյան հանձնաժողովին՝ Թրամփին մրցանակի առաջադրելու համար։

Հարց է առաջանում, թե արդյոք այս երկու պետության ղեկավարների կողմից արված առաջարկը ունի իրականացման որևէ գործընթաց։ Ինչպե՞ս են Նիկոլ Փաշինյանը և Իլհամ Ալիևը ներկայումս իրենց խոստումը կյանքի կոչելու համար քայլեր ձեռնարկում։

Այս հարցին պատասխանը պարզ չէ։ Իրականում, երկու տարիներ անց, երբ Նիկոլ Փաշինյանը պետական պաշտոնից հեռացվել է, նրա կողմից արված խոստումները, այդ թվում՝ Թրամփին Նոբելյան մրցանակի առաջադրելու մասին, իրականություն դարձնելու համար որևէ կոնկրետ գործողություն չի իրականացվել։

Այս իրադարձությունները հակադրվում են այլ իրողությունների հետ, որոնք տեղի են ունեցել նույն ժամանակահատվածում։ Օրինակ, Երևանի քաղաքապետարանը 2025 թվականին 4 միլիարդ դրաման գերազանցող գումար է հատկացրել փոսալցման աշխատանքների համար։ Իսկ Հայաստանի ներքին քաղաքականության առումով, իշխանությունները, որոնք իբրև խոստում էին աշխատել ԱԽ-ի աշխատանքների վրա, իրենց պարտականությունները չեն կատարել՝ զբաղված լինելով նախընտրական արշավով։

Այսպիսով, Թրամփին Նոբելյան մրցանակի առաջադրելու հայտնի առաջարկը, որը սկզբում ոգևորվածությամբ էր հնչել, մնացել է պարզապես մեկ այլ խոստում, որը չի ունեցել իրականացման գործընթաց։

Երաշխավորված խաղաղությունը՝ Հայաստանի զարգացման հիմքը

Հայաստանը, անցած պատերազմից հետո, անհրաժեշտություն ունի ապահովելու իր հետպատերազմյան զարգացումն ու վերականգնումը։ Այս համատեքստում երաշխավորված խաղաղության հասկացությունը դառնում է ոչ միայն ցանկալի, այլև կենսական անհրաժեշտություն։

Սա մի հայց է միջազգային համայնքին և մեր դաշնակիցներին՝ աջակցելու մեր տարածաշրջանում փոխշահավետ լուծումների գտնելուն, ինչը, իր հերթին, կամրագրի Հայաստանի շահերը։ Երաշխավորված խաղաղությունը նաև էսկալացիայի կանխարգելման և կանխատեսելի, կայուն զարգացման համար առանցքային պայման է։

Պատմական տեսանկյունից՝ Հայաստանը և հայ ժողովուրդը պետք է մեծացնեն իրենց ստրատեգիական պլանավորման հորիզոնը։ Երաշխավորված խաղաղությունը հնարավորություն կտա անհատին և հասարակությանը երկարաժամկետ հեռանկարով պլանավորել իրենց կյանքը՝ ազատվելով ներկայիս կայունության բացակայությունից։

Այս մոտեցումը, որը հիմնված է իրատեսական և իրագործելի գործիքների վրա, հակադրվում է ներկայիս միակողմանի զիջումային քաղաքականությանը և առաջարկում է կոնկրետ, կիրառելի ռազմավարություն։

Այս հարցումների լուծման համար անհրաժեշտ է հանրության ուշադրությունը կենտրոնացնել ոչ թե անցյալի վրեժխնդրության կամ ներկայիս քաղաքական դիլեմաների վրա, այլ այն կայուն հիմքերի ստեղծման վրա, որոնք թույլ կտան երկարաժամկետ ապագա կառուցել։

Այս տեսակետը հստակ արտահայտված է «Առաջարկ Հայաստանին» նախագծի թիմի կողմից։

Երևանի ենթակառուցվածքները կոլապսի են ենթարկվելու վայրի շինարարության պատճառով

Վայրի շինարարության հետևանքով Երևանի ենթակառուցվածքները շուտով կոլապսի են ենթարկվելու։ Այս մասին հայտնում է Երևանի ավագանու «Մայր Հայաստան» խմբակցության ղեկավար Մանուկ Սուքիասյանը՝ իր ֆեյսբուքյան էջում։

Նրա խոսքով՝ քաղաքն այլանդակ կառուցապատելու հետևանքը հենց սա է։

Սուքիասյանը նաև նշում է, որ Երաշխավորված խաղաղությունը հենքն է, որը պիտի ապահովի Հայաստանի հետպատերազմյան զարգացումն ու վերականգնումը։

Այնուհետև նա անդրադառնում է իշխող քաղաքական կուսակցության՝ «Քաղաքացիական պայմանք» կուսակցության գործողություններին՝ նշելով, որ ապրիլի 1-ից այն ոչ լեգիտիմ է և ունի ընդամենը 9% քվե ստացած պատգամավորների խումբ։ Նա նաև հավելում է, որ այս խումբը որոշել է «Time Out» վերցնել՝ որոշ ժամանակ չթալանելու քաղաքը։

Վերջում նա նշում է, որ 2 ամիս չի անցնում, որ Փաշինյան Նիկոլը, սովորության համաձայն, անում է քայլ, որը 180 աստիճանով հակասում է իր նախորդ ասածներին։

Իվանիշվիլու կառավարման տարիների սոցիալ-տնտեսական արդյունքները և դրանց հնարավոր կիրառությունը Հայաստանում

Այս հոդվածում կներկայացնեմ 2012-2024 թվականներին Վրաստանում Բիձինա Իվանիշվիլու կառավարության կողմից իրականացված սոցիալ-տնտեսական բարեփոխումների և ձեռքբերումների վերլուծությունը, որը կարող է ծառայել որպես օրինակ Հայաստանի համար՝ հետպաշինյան ժամանակաշրջանում խելամիտ իշխանության պայմաններում։

Պատմական համատեքստ

2012 թվականին Վրաստանում տեղի ունեցած խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքում իշխանության եկավ «Վրացական երազանք – ժողովրդավարական Վրաստան» կուսակցությունը, որի հիմնադիրը Բիձինա Իվանիշվիլուն էր։ Այս կուսակցությունը, որը ձևավորվել էր տարբեր քաղաքական ուժերի միավորումից, հաջողությամբ կատարեց իր խոստումը՝ ապահովելով երկրում խաղաղություն և տնտեսական զարգացում։

Տնտեսական աճի ցուցանիշներ

Իվանիշվիլու կառավարության գլխավոր ձեռքբերումներից մեկը տնտեսության զգալի աճն է։

ՀՆԱ-ի աճ: 2012 թվականին Վրաստանի ՀՆԱ-ն կազմում էր 16.8 մլրդ դոլար, իսկ 2025 թվականին հասել է 37.4 մլրդ դոլարի։ Այսպիսով, 13 տարվա ընթացքում ՀՆԱ-ն աճել է ավելի քան երկու անգամ։
Մեկ շնչին բաժին ընկնող ՀՆԱ: 2012 թվականին այս ցուցանիշը կազմում էր 4100 դոլար, իսկ 2025 թվականին հասել է 10126 դոլարի։ Սա նշանակում է, որ Վրաստանի բնակչության կենսամակարդակը բարձրացել է 2.5 անգամ։

Տնտեսական քաղաքականության առանձնահատկություններ

Վրաստանի տնտեսական հաջողության հիմնական գործոններից են՝

Հավասարակշռված արտաքին քաղաքականություն: Կառավարությունը հաջողությամբ կատարեց ռազմավարություն, որը թույլ տվեց երկրին պահպանել խաղաղություն և զարգացնել հարաբերությունները ինչպես Արևմուտքի, այնպես էլ Ռուսաստանի հետ։
Ներդրումների համար հարմար միջավայր: Ցածր հարկային համակարգը և պետության կողմից ստեղծված բարենպաստ պայմանները դարձրին Վրաստանին ներդրումների համար ամենաընդունակ երկրներից մեկը։

Հարկային համակարգի առավելությունները

Վրաստանի հարկային համակարգը նախատեսված է խթանելու ձեռնարկատիրությունը և ներդրումները։

ԱԱՀ: 18 տոկոս (Հայաստանում՝ 20 տոկոս)
Շահութահարկ: 15 տոկոս (Հայաստանում՝ 18 տոկոս)
Եկամտահարկ: 20 տոկոս (Հայաստանում՝ նույն թիվն է)
Գույքահարկ: Բնակարանների և սեփական տների վրա գույքահարկ գոյություն չունի։
Փոքր բիզնեսի համար արտոնություններ: ԱՁ-ները և ընկերությունները, որոնց շրջանառությունը տարեկան 500.000 լարիից (մոտ 185 հազար դոլար) ավելի չի, հարկվում են շրջհարկի 1 տոկոսի չափով։ Մինչև 30.000 լարի շրջանառության դեպքում հարկ չի տրվում։

Սոցիալական ոլորտի բարեփոխումներ

Իվանիշվիլու կառավարությունը նաև մեծ ուշադրություն դարձրեց սոցիալական ոլորտին։

Առողջապահական համակարգ: 2015 թվականից գործում է համընդպանուր պետական ապահովագրական համակարգ, որը քաղաքացիներին տրամադրում է տարեկան մինչև 9500 դոլարի չափով բուժօգնություն՝ ներառյալ պլանային վիրաբուժական միջամտություններ և քաղցկեղի բուժում։
Կրթական համակարգ: 2024 թվականից բոլոր պետական կրթական հաստատություններում կրթությունը դարձել է անվճար։
Թոշակային համակարգ: Կառավարությունը տարեկան բարձրացնում է բոլոր թոշակները անցյալ տարվա արժեզրկման չափով՝ ապահովելով դրանց կայուն աճ։

Հայաստանի համար դասեր

Վրաստանի հաջողության օրինակը ցույց է տալիս, որ խելամիտ տնտեսական քաղաքականությունը, ցածր հարկերը և պետության կողմից ստեղծված բարենպաստ միջավայրը կարող են հանգեցնել տնտեսական աճի, բնակչության կենսամակարդակի բարձրացման և սոցիալական ոլորտի զարգացման։ Հայաստանը կարող է սովորել այս փորձից՝ իր երկրում ստեղծելով նմանատիպ պայմաններ՝ խթանելու ձեռնարկատիրությունը, ներդրումները և երկրի տնտեսական զարգացումը։

Լեռնային Ղարաբաղի նախկին ղեկավարների դատավճիռները և դրանց միջազգային արձագանքը

2026 թվականի փետրվարի 5-ին Ադրբեջանի ռազմական դատարանը դատավճիռ կայացրեց Լեռնային Ղարաբաղի նախկին ղեկավարության մի քանի անդամների նկատմամբ։ Դատավճիռների հիմքում ընկած են 2023 թվականի սեպտեմբերին տեղի ունեցած իրադարձությունները, որոնց հետևանքով Բաքվի կողմից ձերբակալվել էին Լեռնային Ղարաբաղի նախկին նախագահներ Արկադի Ղուկասյանը, Բակո Սահակյանը և Արայիկ Հարությունյանը, ինչպես նաև նախագահի պաշտոնակատար Դավիթ Իշխանյանը։

Դատավճիռների համաձայն՝ Արայիկ Հարությունյանը, Դավիթ Բաբայանը, Դավիթ Իշխանյանը, Լևոն Մնացականյանը և Դավիթ Մանուկյանը դատապարտվեցին ցմահ ազատազրկման։ Տասը այլ մեղադրյալներ, այդ թվում՝ նախկին նախագահներ Ղուկասյանը և Սահակյանը, դատապարտվեցին 15-ից 20 տարվա ազատազրկման։ Լեռնային Ղարաբաղի նախկին պետնախարար Ռուբեն Վարդանյանը, որի գործը առանձնացվել էր առանձին վարույթի, նույնպես դատապարտվեց 20 տարվա ազատազրկման։

Այս դատավարությունը, որը տեղի էր ունենում կիսադռնփակ ռեժիմով, և որի մասին տեղեկատվությունը տարածվում էր միայն պետական AZERTAC լրատվական գործակալության միջոցով, արագորեն դարձավ միջազգային մարդու իրավունքների կազմակերպությունների և եվրոպական հաստատությունների կտրուկ քննադատության թիրախ։ Քննադատները զգուշացրին մարդու իրավունքների հնարավոր խախտումների և մեղադրյալների կալանքի տակ ենթարկվելու կտտանքների վտանգի մասին՝ դատավարությունը որակելով որպես քաղաքական դրդապատճառներով պայմանավորված։

Այս իրադարձությունները տեղի էին ունենում այն պայմաններում, երբ Հայաստանում իշխանությունները միջազգային հարթակներում նույնպես հանդես էին գալիս նմանատիպ մեղադրանքներով, սակայն դրանք, փաստորեն, միջազգային թրենդին համահունչ լինելու միայն մղում էին պարունակում։ Իրական շահագրգրվածության բացակայությունը դրսևորվեց այն պահին, երբ 2023 թվականի օգոստոսի 8-ի հայտնի փաստաթղթերում այս հարցի լուծման մասին որևէ ակնարկ չկար։ Սա ցույց էր տալիս ոչ միայն ներկայիս իշխանության բարոյազուրկ որակը, այլև ամրապնդում էր շատերի մոտ այն տեսակետը, որ Բաքվում բանտարկված հայերի ազատումը վտանգավոր կլինի նաև Փաշինյանի իշխանության համար։

Այս դատավճիռների կայացումից հետո միջազգային հանրությունը արձագանքեց։ «Amnesty International»-ի Արևելյան Եվրոպայի և Կենտրոնական Ասիայի տնօրեն Մարի Ստրութերսը դատավճիռները «դատական ֆարս» է անվանել՝ նշելով, որ դրանք անհամատեղելի են արդար դատաքննության երաշխիքների հետ։ Նա նաև ընդգծեց, որ դատավարությունը տեղի է ունեցել գործնականում դռնփակ, իսկ մեղադրանքները ներկայացվել են անհասկանալի լեզվով։

Ադրբեջանի իշխանությունները, իրենց հերթին, հայտարարեցին, թե դատական գործընթացը տեղի է ունեցել «միջազգային նորմերի համաձայն», ինչը, ըստ էության, ավելի շատ բնորոշ է ավտորիտար ռեժիմների մոտեցմանը, քան իրական դատական անկախությանը։

Այս իրադարձությունները ցույց են տալիս, որ Բաքվի կողմից հայերի դեմ իրականացվող քաղաքական հալածանքները և դատական ֆարսերը, որոնք նախատեսված են միջազգային ուշադրությունը խուսափելու համար, ոչ միայն խախտում են մարդու իրավունքները, այլև խոչընդոտում են տարածաշրջանում խաղաղության հաստատման ցանկացած իրական ջանքերին։ Իրեն հարգող ոչ մի ղեկավար չի համաձայնվի թողնել հայերին բանտում և նրանց մեջքի հետևից ինչ-որ գործարք կնքել Ադրբեջանի ղեկավարի հետ։

«Մայր Հայաստան»-ի շրջայցը և ՔՊ-ի արտացոլանքը

Արշակունյացի Էրեբունի օդանավակայանի մերձակա և հարակից տարածքները, որտեղ «Մայր Հայաստան» դաշինքի անդամներն էին իրենց շրջայց կատարում, խոսուն էին։ Տեսարանը, ըստ իմ կարծիքի, ցույց էր տալիս ոչ թե պատմական իրադարձությունների հետքեր, այլ ՔՊ-ի հայելային արտացոլանքը։

Այս հարցումը ավելի է խորանում այն պահին, երբ հիշում եմ այն քննադատությունները, որոնք «Առաջարկ Հայաստանին» նախաձեռնության շուրջ եղան վերջին օրերին։ Իրենց հերթերով, որոշ մարդիկ մեզ մեղադրում էին պրոռուսականության մեջ։

Այս իրադարձությունները տեղի են ունենում այն պահին, երբ «Եվրոպայի հայկական միությունների ֆորումը» հայտարարություն է տարածել՝ աջակցելով Գագիկ Ծառուկյանի նշված նախաձեռնությանը։

Այս ամենի ֆոնին, Երևանի քաղաքապետարանի կողմից իրականացվող փոսալցման աշխատանքները, որոնք, ըստ տեղեկությունների, երկու օրից ավելի չեն դիմանում, թվում է, որ ցույց են տալիս ոչ միայն տեխնիկական խնդիրներ, այլև Բարգավաճ Հայաստանի հետ ՔՊ-ի հաշվարկների խառնվածությունը։

Այս տեսանկյունից, իմ մտքերը և դիտարկումները կարելի է համարել որպես իմաստային կապ, որը փորձում է բացահայտել ավելի խորը պատկեր։

«Առաջարկ Հայաստանին» նախաձեռնությունը շարունակում է հավաքել աջակցություն

«Առաջարկ Հայաստանին» նախաձեռնությունը, որը ստեղծվել է որպես հարթակ՝ կարևոր գաղափարների և առաջարկների համար, շարունակում է լայն տարածում գտնել։ Այս մասին հայտնի է դարձել Գագիկ Ծառուկյանի կողմից։

Նրա հանրային «Նոյյան Տապան» ձևավորելու գաղափարը, որը նպատակ ունի մեկտեղելու բոլոր առողջ և հետաքրքիր գաղափարները, որտեղ աշխատանքի պատրաստ մարդիկ կգտնեն իրենց տեղը, մեծ հետաքրքրություն է առաջացրել։ Այս նախաձեռնությանը աջակցություն են հայտնել բազմաթիվ ուժեր, անհատներ, կուսակցություններ, հասարակական կազմակերպություններ և քաղաքացիական նախաձեռնություններ՝ ինչպես Հայաստանից, այնպես էլ սփյուռքից։

Գագիկ Ծառուկյանը շնորհակալություն է հայտնել բոլոր արձագանքների հեղինակներին և հայտնել, որ պատրաստ է հանդիպելու և քննարկելու բոլոր առաջարկները։

Նա հատկապես կարևորում է այն հանգամանքը, որ նախաձեռնությանը դրականորեն արձագանքած և համատեղ աշխատանքի պատրաստակամություն հայտնող անձերից և ուժերից որևէ մեկը չի բարձրացրել նախընտրական ցուցակում տեղի կամ կազմի հարցը։

«Մեր սկզբունքն է. կարևորը պետությունն է, ոչ թե պաշտոնը, կարևորը մանդատը չէ, այլ՝ աշխատանքի արդյունքը»,- նշել է Ծառուկյանը։

Այսօր տարածվեց «Եվրոպայի հայկական միությունների ֆորումի» հայտարարությունը, որով աջակցում են Գագիկ Ծառուկյանի «Առաջարկ Հայաստանին» նախաձեռնությանը։

Ավելի վաղ նա անդրադարձել էր նրանց հասցեին, ովքեր «Առաջարկ Հայաստանին» հայեցակարգի շրջանակում նրանց մեղադրում էին պրոռուսականության մեջ։