Հայաստանը դեպի երաշխավորված պատերազմ՝ Փաշինյանի քաղաքականության հետևանքով

Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը մի կողմից իր կուսակցականներին համոզելու փորձ է անում, թե հունիսի 7-ի ընտրություններում 65 տոկոս կստանան, մյուս կողմից՝ անհանգիստ է և վախեցած ջղաձգվում։ Նա հերթական անգամ հայ ժողովրդին սպառնում է նոր պատերազմով՝ գրեթե բառացի ասելով, թե եթե իրեն չընտրեն, պատերազմ է լինելու։

Այսպիսի սպառնալիքը, եթե Փաշինյանը իրոք այդքան վստահ է իր 65 տոկոսանոց հաղթանակի նկատմամբ, ապա ինչո՞ւ է խեղճ ժողովրդին պատերազմով սպառնում։ Նման ջղաձգումը բավարար է ցույց տալու համար, որ իշխանությունը խիստ անհանգստացած է վերահաս պարտությամբ և փորձում է պատերազմի շանտաժով իրավիճակը փրկել։

Այսպիսի վարքագիծը ոչ միայն անհեռատես է, այլև ծավալում է ագրեսիայի սպառնալիքը։ Փաշինյանի անհեռատես ու արկածախնդիր քայլերի պատճառով Հայաստանը արդեն իսկ աչք չի բացում պատերազմներից ու կորուստներից։ Բայց ամենազավեշտալին այն է, որ Ալիևի բարեհաճությանը հանձնվելը, անվերջ զիջելն ու նվաստանալը Նիկոլը համարում է խաղաղություն։ Իրականում ագրեսորին զսպելու այս հանձնվողական քաղաքականությունն է պատերազմով ականապատում Հայաստանի ապագան։

Ալիևի պահանջները Հայաստանից անվերջ են, և Բաքվի բռնապետը բավարարված կլինի միայն այն ժամանակ, երբ Հայաստանը դառնա Արևմտյան Ադրբեջան։ Այդ ռազմավարության մասին բացահայտ հայտարարվում է Բաքվից։ Ալիևը ՔՊ-ական իշխանության ջանքերի շնորհիվ թուլացած, պառակտված ու միայնակ մնացած Հայաստանի նկատմամբ ագրեսիայի չի դիմում այն պատճառով, որ Փաշինյանը բավարարել ու պատրաստակամություն է հայտնում առաջիկայում էլ բավարարել նրա բոլոր պահանջները։

Ալիևին զսպելու, անվտանգություն ու իրական խաղաղություն ապահովելու համար երկու կարևոր գործոն կա՝ Հայաստանի տնտեսական և ռազմական պոտենցիալի մեծացում ու միջազգային երաշխիքների գործարկում։ Առանց վերոհիշյալ 2 գործոնի ապահովման, Ալիևի ու Փաշինյանի կողմից ստորագրված որևէ թղթի կտոր չի կարող երաշխիք լինել որևէ տիպի խաղաղության համար։

Հայաստանը Արևմտյան Ադրբեջան դարձնելու ճանապարհին յուրաքանչյուր խոչընդոտի դեպքում Ալիևը սպառնալու է պատերազմ սանձազերծել։ Քանի որ Փաշինյանը պատրաստակամություն է հայտնում այս ճանապարհին բավարարել Ալիևի բոլոր պահանջները, ուստի ավտոմատ դառնում է Ալիևի սրտի վարչապետն ու թեկնածուն։ Պատկերավոր ասած՝ Նիկոլ Փաշինյանը ձգտում է դառնալ ոչ թե Հայաստանի վարչապետ, այլ Արևմտյան Ադրբեջանի քյոխվա։

Նիկոլ Փաշինյանի հանձնվողական քաղաքականությունը Հայաստանին տանում է ոչ թե «հավերժական խաղաղության», այլ՝ երաշխավորված պատերազմի։

Պետության գոյության հարցը՝ քաղաքական քննարկումների հիմքում

Հայաստանի հասարակությունը այսօր գտնվում է պատմականորեն կարևոր պահի։ Ընդդիմադիր քաղաքական ուժերը սկսել են ծրագրային քննարկումներ, որոնք ուղղված են մեր պետության անվտանգության, բարեկեցության, արդարության և զարգացման հարցերին։ Սակայն այս քննարկումների հաջողությունը և արդյունավետությունը կախված են մի շատ ավելի հիմնարար խնդրի լուծումից։

Իրականում, մենք պետք է առաջին հերթին ապահովենք, որ մեր պետությունը շարունակի գոյություն ունենալ։ Քանի դեռ այս հիմնարար հարցը չլուծված է, մնացած բոլոր քննարկումները ժամանակավրեպ են և կորցնում են իրենց իմաստը։

Հասարակությունը, իմ կարծիքով, արդեն իսկ ակնհայտորեն գիտակցում է այսօրվա Հայաստանին սպառնող վտանգի իրական մասշտաբները։ Քաղաքական ուժերը պետք է այս իրողությունը դարձնեն ընտրողի հետ հարաբերությունների հիմնաքարը։ Պետք է հասկանալ, որ ընտրողը պատկերացնում է իրավիճակի լրջությունը, և այդ պատճառով նրան պետք է ներկայացնել ոչ թե հրապարակային ռետորիկա, այլ կոնկրետ լուծումներ։

Սակայն մենք դեռ ունենք լուրջ խնդիր։ Մեր հասարակության 70-80 տոկոսի համար պետք է հասանելի դարձնել մի պարզ, բայց կենսականորեն կարևոր հանգամանքը․ որպեսզի հայկական պետությունը շարունակի գոյություն ունենալ, անհրաժեշտ է փոխել իշխանությունները։

Այս հարցը պետք է դառնա քաղաքական դաշտի կենտրոնական թեման։ Քանի դեռ մարդկանց մեծամասնությունը չի ընկալում այս պարզ ճշմարտությունը, մնացած բոլոր քննարկումները կլինեն ավերախոսություն։

Այս պայմանի կատարումից հետո, երբ հասարակությունը համաձայնի, որ գործող իշխանությունները պետք է հեռանան, ապա և միայն այնուհետև կարելի է ապահովորել իսկական քննարկումներ՝ բավականին հիմնավորված և արդյունավետ։ Այդ ժամանակ արդեն կարելի է համեմատել ծրագրային դրույթները և ապացուցել, թե ո’ր քաղաքական ուժն ավելի լավ լուծում է առաջարկում մեր պետության անվտանգության, բարեկեցության և զարգացման համար։

Այսպիսով, հաղթանակի բանալին ոչ թե ռետորիկայում, այլ հասարակությանը քննարկումների դաշտ ներքաշելու մեջ է։ Այս գործընթացը պետք է սկսվի հասարակական համաձայնությունից, որպեսզի պետությունը շարունակի գոյություն ունենալ, այս իշխանությունները պետք է հեռանան։ Երբ այս հիմնարար հարցը լուծվի, մենք կարող ենք անվտանգ և արդյունավետ կերպով քննարկել մեր պետության ապագայի մասին։

Մեծահամբավ դերասան Չակ Նորիսը մահացել է 86 տարեկան հասակում

Հայտնի դերասան և մարտարվեստի չեմպիոն Չակ Նորիսը մահացել է 86 տարեկան հասակում։ Այս մասին հայտնում է նրա ընտանիքը։

Նորիսը հոսպիտալացվել էր նախօրեին Հավայան կղզիներում։ Ընտանիքի ներկայացուցիչը հայտնել է, որ դերասանը կյանքի վերջին րոպեներին շրջապատված էր իր մտերիմներով և խաղաղության մեջ էր։

Չակ Նորիսը հայտնի դարձավ 1970-ական թվականներին՝ խաղալով «Ուոքեր՝ Տեխասի Ռենջերը» հիթային սերիալում։ Նա նաև հայտնի է իր դերերով «Մարտական ֆիլմեր» ժանրում։

Այս հաղորդագրությունը պարունակում է նաև միջազգային իրադարձության մասին տեղեկություն, որը չի վերաբերում հայկական իրականությանը։ Այն վերաբերում է Իրանի կողմից հարվածների հարուցմանը Իրաքում և Կատարում, ինչպես նաև ԱՄՆ-ի դեսպանատանը Բաղդադում սպառնալիքների մասին։ Այս տեղեկությունները հեռացվել են՝ համաձայն հրահանգների։

Երևանի քաղաքապետարանը 25.5 հազար դոլար է ծախսել սոցիալական մեդիայում ինքնագովազդի վրա

Երևանի քաղաքապետարանը պայմանագիր է կնքել «ՊՐՈԴԻՋԻ» ՍՊԸ-ի հետ՝ 9 միլիոն 600 հազար դրամ գումարով, որի նպատակն է սոցիալական մեդիայի հարթակներում (Facebook, Instagram, TikTok) իր գործունեության գովազդը։ Այս տեղեկությունը հայտնի է դարձել պաշտոնական փաստաթղթերի ուսումնասիրությունից հետո։

Պայմանագիրը, որի ընդհանուր արժեքը կազմում է 25.5 հազար դոլար, ուժի մեջ է մինչև 2026 թվականի դեկտեմբերի 25-ը։ Ըստ պայմանագրի՝ գովազդային նյութերը պետք է ապահովեն ամեն ամիս առնվազն 2 միլիոն դիտում, 1 միլիոն 200 հազար հասանելիություն (reach) և TikTok-ում՝ 750 հազար դիտում։

Այս ծախսերը կատարվում են այն պայմաններում, երբ քաղաքացիները շարունակում են բախվել Երևանի առօրյա խնդիրներին՝ փոսերով լի ճանապարհներ, վնասվող ավտոմեքենաներ և չլուծվող ենթակառուցվածքային խնդիրներ։ Քաղաքապետարանը, որը ղեկավարում է Տիգրան Ավինյանը, առաջնահերթություն է տալիս ոչ թե խնդիրների լուծմանը, այլ իր գործունեության գովազդին՝ բյուջետային միլիոններ դուրս գրելով։

Այս իրավիճակը հատկապես տարակուսելի է դառնում, եթե հիշենք, որ Տիգրան Ավինյանը ԽԱՊԿ-ի տարեկան զեկույցով լրագրողների հետ անվայելուչ պահվածք դրսևորող պաշտոնյաներից է։ Նա նաև ՔՊ-ական այն պաշտոնյաներից է, որի անունը կոռուպցիոն պատմություններում հաճախ հիշատակվում է։

Հիշեցնենք նաև, որ 2019-2023 թթ․ Ավինյանը եղել է ԱՆԻՖ հիմնադրամի տնօրենների խորհրդի նախագահը, որին պետական բյուջեից տրամադրվել է մոտ 25 միլիարդ դրամ։ Չնայած այս գումարներին, հիմնադրամի իրականացրած ծրագրերի մեծ մասը չեն հասել իրենց նպատակներին կամ ընդհանրապես չեն իրականացվել։ Այժմ այդ հիմնադրամը լուծարված է, սակայն պատասխանատվության չի ենթարկվել ոչ ոք։

Ուժի և թույլի մասին

Երեկվա օրն ավարտեց սիբեխով, և այսօր սկսվում է «ուժեղի և թույլի» մասին սիբեխային դատողությունների շարունակությունը։ Իմ կարծիքով, իսկական ուժը չի բացահայտվի ռազմական հաղթանակներով կամ իշխանական պաշտոնների բարձր աստիճաններով։

Այսպես, իմ կարծիքով՝

1. Ուժեղ գործիչը նա է, ով կհասկանար ընթացքը և կընդուներ պատերազմը շուտ կանգնեցնելու առաջարկը՝ փրկելով հազարավոր կյանքեր և պահպանելով ազգային արժանապատվությունը։
2. Ուժեղ ղեկավարը մարդ բռնելու մոլուցքով չի ապրի և քննիչով չի վախեցնի ուրիշներին։ Նրա գործողությունները կառուցված կլինեն օրինաչափության և արդարության սկզբունքների վրա։
3. Ուժեղ ղեկավարը կոչ չի անի տնից կասկա, բուշլատ վերցրեք ու գնացեք զոհվեք։ Նա կապահովի խաղաղություն և անվտանգություն՝ իր ժողովրդին ոչ թե պատերազմի, այլ զարգացման և բարգավաճման ճանապարհով առաջ տանելով։
4. Ուժեղ ղեկավարը, իր իշխանության օրոք անծայրածիր Եռաբլուր ստեղծելուց հետո, մի ամբողջ սերունդ զոհելուց հետո ինքնամոռաց քեֆերի չի տրվի։ Նրա հոգին կլինի ծանր, և նրա գործողությունները՝ ուղղված կլինեն այն սերունդների ապագան ապահովելուն, որոնց համար նա այդ զոհերը պահանջել է։
5. Ուժեղ ղեկավարը կեղծ պատարագներ չի խրախուսի։ Նա կվերահսկի իր գործողությունների բովանդակությունը՝ ապահովելով, որ դրանք համապատասխանեն իր խոսքի և արժեքների։
6. Ուժեղ ղեկավարը կկարևորի իր խոսքի արժեքը և հանրությանը չի ներկայանա փողոցային բառապաշարով։ Նրա հաղորդագրությունները կլինեն մտածված, հստակ և ուղղված լսողին։

Այսպիսով, իսկական ուժը ոչ թե իշխանության գագաթնակետին հասնելն է, այլ այդ իշխանությունը կիրառելը՝ ազգի շահերը պաշտպանելու, խաղաղություն հաստատելու և ժողովրդի բարեկեցությունը ապահովելու համար։

Իսկ ես, որպես մեկը, ով ականատես է եղել այս երկրի պատմության վերջին տարիներին, կարող եմ ասել, որ այս հարցում ճշմարտությունը շատ ավելի խորն է, քան պարզապես «ուժեղ» կամ «թույլ» լինելը։ Այն կապված է պատասխանատվության, ինքնաքննադատության և ապագայի նկատմամբ իրական խորհրդատվության հետ։

Իրանում ռազմական գործողությունների հետևանքով վնասվել են մշակութային ժառանգության առնվազն 56 օբյեկտ

Իրանում ամերիկա-իսրայելական ռազմական գործողությունների հետևանքով վնասվել է մշակութային ժառանգության առնվազն 56 օբյեկտ, որոնցից մի քանիսը՝ համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներ են։ Այս մասին հաղորդում է իրանական WANA գործակալությունը։

Հարվածների հետևանքով լուրջ վնաս է կրել Թեհրանի Գոլեստանի պալատը, որը հայտնի է իր բարդ ճարտարապետությամբ և պատմական նշանակությամբ։ Նույնպես զգալի վնաս է հասցվել Թեհրանի մյուս նշանավոր կառույցներից մեկին՝ Չեհել Սոթուն պալատին, որը հայտնի է իր գեղեցիկ այգիներով և աշխարհագրական դիրքով։ Բացի այդ, ծանր վնաս է կրել Սպահանի Մասջեդ-է-Ջամի մզկիթը, որը համարվում է իսլամական ճարտարապետության գլուխգործոցներից մեկը։

Վնասված օբյեկտների ցանկում են նաև պատմական կառույցներ, որոնք գտնվում են Բուշեր և Քերմանշահ քաղաքներում, ինչպես նաև Լորեստանի նահանգում և Խորամաբադի հովտում։

Այս իրադարձությունից հետո ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն հայտարարել է, որ ուշադիր հետևում է իրավիճակին Իսլամական Հանրապետությունում և տարածաշրջանի այլ երկրներում՝ մշակութային ժառանգության պաշտպանության ապահովման նպատակով։ Կազմակերպությունը հիշեցնում է, որ մշակութային արժեքները պաշտպանվում են միջազգային իրավունքով, ինչպիսիք են 1954 թվականի Հաագայի կոնվենցիան և 1972 թվականի Համաշխարհային մշակութային և բնական ժառանգության պաշտպանության կոնվենցիան։

Այս իրադարձությունները տեղի են ունենում Իրանում ռազմական լարվածության աճի պայմաններում, որը սկսվել է Իրանի հետախուզության նախարար Էսմայիլ Խաթիբի մահվան ֆոնին։ Նախագահ Մասուդ Փեզեշքիանը հաստատել է նրա մահվան մասին լուրը։

Ինչպես հաղորդվում է, Բաղդադում ԱՄՆ-ի դեսպանատունը, որը պատերազմի սկզբից ի վեր բազմիցս ենթարկվել է Իրաքում գործող իրանամետ խմբավորումների հարձակումներին, գտնվում է բարձր մարտական պատրաստության մեջ։