Իսրայելի պաշտպանության բանակը գտնվում է ճգնաժամի եզրին․ բանակի գլխավոր շտաբի պետը զորակոչ է պահանջում

Իսրայելի պաշտպանության բանակը (ԻՊԲ) գտնվում է ճգնաժամի կանգն է, քանի որ չունի բավարար մարդկային ռեսուրսներ՝ կառավարության կողմից իրեն հանձնարարվող աճող թվով առաջադրանքները կատարելու համար։ Այս մասին հայտարարել է ԻՊԲ-ի գլխավոր շտաբի պետ, գեներալ-լեյտենանտ Էյալ Զամիրը ռազմաքաղաքական կաբինետի նիստում։

«Իսրայելի պաշտպանության բանակը փլուզվում է։ Ես ձեր առջև տասը կարմիր դրոշ եմ բարձրացնում։ Իսրայելի պաշտպանության բանակին անհրաժեշտ է զորակոչի մասին օրենք, պահեստազորի մասին օրենք և պարտադիր զորակոչը երկարաձգող օրենք։ Շուտով Իսրայելի պաշտպանության բանակը կկորցնի իր բնականոն պարտականությունները կատարելու ունակությունը, և պահեստազորի համակարգը կփլուզվի», – նշել է Զամիրը։

Ըստ ռազմական փորձագետների, Զամիրը խնդիրները չի ուռճացրել, քանի որ այն վտանգները, որոնք կան Իսրայելի առջև, այս պատերազմի հետ կապված, տասնապատիկ մեծացել են։

Կառավարական աղբյուրների համաձայն՝ բանակի գլխավոր շտաբի պետը Նեթանյահուից պահանջել է զորակոչ անցկացնել՝ հավաքագրելով լրացուցիչ, ավելի քան 450 հազար մարդ։ Սակայն կառավարությունում կասկած են հայտնում, որ նման քանակի մարդ հնարավոր կլինի մոբիլիզացնել շատ կարճ ժամանակահատվածում։

Իրավիճակը ավելի է սրվել այն բանից հետո, երբ իշխանության աղբյուրները հայտնում են, որ ռազմական վերնախավը բացեիբաց է քննադատում հատուկ ծառայությունների ղեկավարներին (Մոսադին)՝ վերջիններիս կողմից Իրանի հնարավոր ներքին զարգացումների վերաբերյալ սխալ կանխատեսումներ հանձնելու համար։

Նրանք կարծում են, որ Մոսսադը թերագնահատել է իրանական ռեժիմի դիմադրողականությունը և սպասում էր իշխանության ավելի արագ փլուզման Թեհրանում։ Այս քննադատությանը միացել են նաև Մոսսադի նախկին ղեկավարը և նրա թիմակիցները, որոնք նշել են, թե դեմ են եղել Իրանի դեմ պատերազմին, քանի որ գիտեին, որ Իրանում գոյություն չունի կրիտիկական չափի հասնող ընդդիմադիր զանգված, որը ցանկանում է աջակցել Իսրայելին։

Փորձագետների կարծիքով՝ վարչապետ Նեթանյահուի այս քայլերը փաստացի լրջագույն վտանգի առջև են կանգնեցրել Իսրայելը, և եթե չլինի ԱՄՆ-ի կողմից լրացուցիչ մեծ աջակցությունը, ապա երկիրը կարող է կանգնել գոյաբանական խնդրի առաջ։

Այս իրադարձությունները տեղի են ունենում այն պայմաններում, երբ Նեթանյահուի դեմ սառեցված են երեք քրեական գործեր։ ԱՄՆ-ի նախագահ Թրամփը նույնիսկ խնդրել էր Իսրայելի նախագահ Հերցեգից չեղարկել այդ գործերը, սակայն վերջինս մերժել է այդ առաջարկը։

Ինչպե՞ս պայքարել այլանդակության դեմ. Կյանքը՝ հունիսի 7-ից հետո

Իշխանական շրջանակների կողմից ընտրված քարոզարշավի տրամաբանությունը պարզ է՝ ամեն օր նոր, ավելի խորը այլանդակություն։ Սա ոչ թե վատի կամ լավի հարց է, այլ գիտակցված, հստակ որոշում։ Այս պայմաններում ընդդիմության և հանրության համար հաջողության գրավականը ոչ թե մոնոտոն ծրագրային դրույթների ներկայացումն է, այլ ընդհանուր, միասնական մարտավարության ձևավորումը։

Մեր առաջարկած մարտավարությունը պարզ է՝ կենտրոնանալ ոչ թե այլանդակության վրա, այլ դրա հակադրության վրա։ Պետք է ստեղծել նոր հանրային պրոյեկտ՝ «Կյանքը՝ հունիսի 7-ից հետո»։ Սա միայն մարտավարություն չէ, այլև հոգեբանական վերափոխում։ Այն պետք է դառնա մեր ընդհանուր հենքը, որի շուրջ կկառուցվեն մեր հարաբերությունները՝ ընդդիմության ներսում և, ամենակարևորը, ընդդիմության և հանրության միջև։

Մենք պետք է բաց և անկեղծ խոսակցություն վարենք մեր հարյուրավոր հազարավոր քաղաքացիների հետ։ Ի՞նչ ենք անելու, ո՞նց ենք իրար հետ աշխատելու, ո՞նց ենք առաջ գնալու, ի՞նչ ենք պայմանավորվում, ի՞նչն ենք մերժում, ո՞նց ենք սրանց թողած աղետների ժառանգությունից քայլ առ քայլ դուրս գալու։ Պետք է հասկանալ, որ առաջիկա ընտրությունները բացառապես ներհայաստանյան ընտրություններ են, որտեղ մենք որոշելու ենք մեր երկրի ճակատագիրը՝ այլանդակության, թե՞ բանականության ճանապարհով։

Մեր ծրագրերը պետք է ներկայացվեն այս տրամաբանության շրջանակում։ Սա թույլ կտա փոխել հանրային մթնոլորտը, ստեղծել փոփոխությունների մեծ ամպ, որը կկախվի մեր երկնքում և հունիսի 7-ին տեխնիկապես կհանգուցալուծվի։

Այլանդակության մասնավոր նարատիվին՝ այսպես կոչված «զռռալու» դրվագին, պետք է հանդիպել խիզախությամբ։ Պետք է ընդունել, որ արդեն 5-6 տարի է՝ մեր երկիրը աշխարհի, հատկապես մեր հարևան երկրների կողմից դրվել է «զռռանի» տեղում՝ որպես էքսպերիմենտ։ Պետք է իսկապես բաց խոսել դրա մասին՝ այնպես, որ հունիսի յոթից սկսած այս ամոթալի վիճակները վերջապես մոռացվեն։

Սա մեր միակ ճանապարհն է դեպի ապագան։

Հայաստանի գյուղատնտեսությունը՝ ազգային անվտանգության հիմնաքարը

Հայաստանի գյուղատնտեսությունը պարզապես մեր ժողովրդին կերակրելու միջոց չէ, այլ երկրի ազգային անվտանգության հիմնարար և անբաժանելի մասն է։ Այսօրվա անկանխատեսելի աշխարհում ոչ մի երկիր չի կարող ապագա ունենալ առանց կայուն, մտածված և զարգացող գյուղատնտեսական ռազմավարության։

Հայաստանի բնակլիմայական պայմանները մեզ տալիս են հնարավորություն ունենալ և զարգացնել կայուն և բազմաճյուղ գյուղատնտեսություն։ Այս ոլորտում պետական քաղաքականությունը պետք է լինի մեր գլխավոր առաջնահերթություններից մեկը։

Պետական քաղաքականության հիմնական ուղղություններ

Առաջարկվող պետական քաղաքականությունը հիմնված է մի քանի հիմնարար սկզբունքների վրա։

1. Գյուղատնտեսության նախարարության վերաբացումը։ Գյուղատնտեսությունը պետք է դուրս գա պարզապես գոյատևման ռեժիմից և դառնա բարեկեցիկ ապրելու և եկամուտ վաստակելու աղբյուր։ Գյուղացու աշխատանքը պետք է լինի եկամտաբեր։
2. Գյուղական կյանքի որակի բարելավում։ Գյուղերը պետք է հարստանան մշակութային, կրթական, առողջապահական և այլ կարևոր բաղադրիչներով՝ դառնալով ոչ միայն արտադրության, այլև բարձր որակով կյանքի կենտրոններ։
3. Պետական ներդրումներ։ Պետությունը պետք է կատարի խոշոր ներդրումներ՝ ոչ միայն աղքատության և գյուղերից բնակչության արտահոսքի նվազեցման համար, այլև ողջ գյուղատնտեսական համակարգի զարգացման համար։
4. Հատուկ պետական քաղաքականություն։ ՀՀ գյուղատնտեսությունը պետք է դիտարկվի որպես շուկայական տնտեսության սովորական ճյուղ, այլ՝ որպես ազգային անվտանգության ռազմավարական ոլորտ, որն իրականացնում է առնվազն չորս կարևոր գործառույթներ․
Պարենային անվտանգության ապահովում՝ երաշխավորելով հիմնական ապրանքների սեփական արտադրությունը։
Զբաղվածության կարգավորում և աղքատության հաղթահարում՝ գյուղական տարածքներում աշխատատեղեր ստեղծելով։
Տարածքների համաչափ և կայուն զարգացում՝ կանխելով գյուղերից քաղաքներ դեպի մայրաքաղաքի կենտրոնացումը։
Վերամշակման և արտահանման համար հումքի բազայի ձևավորում՝ աջակցելով տեղական արտադրողներին։

Մարզային զարգացման ծրագրեր և ոլորտային առաջնահերթություններ

Անհրաժեշտ է մշակել համալիր զարգացման ծրագրեր՝ հաշվի առնելով յուրաքանչյուր մարզի՝ խորհրդային տարիներից ձևավորված արտադրական և գյուղատնտեսական մասնագիտացումը։ Տնտեսության զարգացման ոլորտային առաջնահերթությունները պետք է կենտրոնանան․
Բարձր արտադրողական աշխատատեղերի ստեղծման վրա։
Բարձր տեխնոլոգիաների և թվային ծառայությունների ներդրման վրա։
Ժամանակակից մեքենա-տրակտորային կայանների զարգացման վրա։

Գյուղացու շահերը և արտադրանքի իրացումը

Մարզերում պետք է ստեղծել պայմաններ, որպեսզի գյուղացին կլոր տարին վաճառի իր մթերքը շահավետորեն՝ ունենալով ապահովված շուկաներ և ժամանակակից ընդունման ու մթերման կայաններ՝ փաթեթավորման, սառնարանային և պահեստային ենթակառուցվածքներով։ Գյուղմթերքի արտահանումը պետք է սկսվի ոչ թե մաքսակետից, այլ՝ դաշտից, այգուց և ֆերմայից։

Պետության դերը և ռիսկերի կառավարումը

Պետությունը պետք է ակտիվ մասնակցություն ունենա Հայաստանում գյուղատնտեսական հարաբերությունների կարգավորման գործընթացում։ Պետությունը չի միջամտում այնտեղ, որտեղ շուկան աշխատում է, բայց պարտավոր է միջամտել այնտեղ, որտեղ շուկան աշխատում է սննդի անվտանգության և արտադրողի եկամտի դեմ։

Սուբսիդիաները և ապահովագրությունը դիտվում են որպես ռիսկերի կառավարման միասնական մեխանիզմ, այլ ոչ՝ որպես ցրված միջոցառումներ։ Պետության խնդիրն է ոչ թե ամրագրել գները, այլ՝ ապահովել մատչելիությունը, կայունությունը և կանխատեսելիությունը։

Կառավարման համակարգի վերափոխում և ֆինանսական աջակցություն

Անհրաժեշտ է արմատապես վերափոխել ջրային տնտեսության կառավարման համակարգը՝ բացառելով միջնորդ օղակները, նվազեցնելով ոռոգման ջրի ինքնարժեքը և ամրապնդելով ջրամատակարարողների ու ջրօգտագործողների միջև վստահությունը։ Տարիներ շարունակ վարկային ծանր բեռը հազարավոր քաղաքացիների կանգնեցրել է իրենց ունեցվածքը կորցնելու վտանգի առաջ։ Պետությունը՝ Կենտրոնական բանկի հետ համատեղ, պետք է սահմանի փուլային կարգավորումներ՝ տույժերի մեղմման, վարկային արձակուրդների կիրառման և պարտքերի վերակառուցման համար։ Գյուղատնտեսական վարկերի տոկոսադրույքը չպետք է գերազանցի 2.5–3%։

Այսպիսով, գյուղատնտեսության զարգացումը պետք է դիտարկվի որպես ազգային անվտանգության, տնտեսական աճի և մեր ժողովրդի բար

Երաշխավորված խաղաղության հասկացությունը և մեր պարտականությունները

Հանրության շրջանում լայնորեն տարածվում է «Երաշխավորված խաղաղության» գաղափարը, ինչը փաստացիորեն ապակայքացնում է իշխանական շրջանակների կողմից ստեղծված «խաղաղություն, թե պատերազմ» ծրագրային մանիպուլյացիան։ Իշխանական հիստերիան հենց այս փաստի շուրջ է կառուցված։ Ընտրություններից դեռևս 2.5 ամիս առաջ հիմնական թեզը՝ «կամ դուք, կամ պատերազմ» սկզբունքը, կորցնում է իր իմաստը։

Մեր՝ հավաքական ընդդիմության առաջին և ամենակարևոր խնդիրն է հանգիստ, հստակ և համոզիչ կերպով բացատրել հանրությանը «Երաշխավորված խաղաղության» կենսական անհրաժեշտությունը և դրա բովանդակային իմաստը։

Մեզ պետք է երաշխավորված խաղաղություն, որը կապահովի մեր ապագան և կներկայացնի ավելի լավ, ապահով և արժանապատիվ կյանքի հնարավորություն։ Այս խաղաղությունը պետք է լինի ոչ թե Ալիևի անկայուն տրամադրությունների կամ միանձնյա որոշումների արդյունքը, այլ միջազգային իրավական մեխանիզմների և հաստատված պայմանավորվածությունների հիմքով։

Այսպիսով, մենք պահանջում ենք երաշխավորված խաղաղություն, որը կներառի հետևյալ կետերը․

1. Ապահովություն Ալիևի կամքից։ Մեր կյանքը և անվտանգությունը չպետք է կախված լինեն միայն մեկ մարդու՝ Ալիևի, անկայուն որոշումներից։
2. Ուժերի հավասարակշռության վերականգնում։ Երաշխավորված խաղաղությունը պետք է լինի ուժերի խախտված հավասարակշռությունը կոմպենսացնելու միջոց։
3. Սահմանադրության և 300 հազար ադրբեջանցիների հարցի վերացումը։ Պետք է վերացվի սահմանադրական փոփոխությունների պահանջը՝ որպես պատերազմի սպառնալիքի գործիք, և դադարեցվի 300 հազար ադրբեջանցիների «վերադարձի» պահանջը՝ որպես պատերազմի սպառնալիքի միջոց։
4. Սևանի հարցի վերացումը։ Պետք է վերացվի Սևանը «Գյոյչա» անվանելու պահանջը՝ որպես պատերազմի սպառնալիքի գործիք։
5. Ալիևի անվերջ պահանջների դադարեցումը։ Պետք է դադարեցվի ամեն օր Ալիևի կողմից առաջադրվող նոր պահանջների շղթան, որը նույնպես ներկայացվում է որպես պատերազմի սպառնալիք։

Սա հանրությանը բացատրելը բարդ չէ, բայց պահանջում է նպատակային, համակարգված և միասնական աշխատանք։

Իշխանական սպեկուլյացիայի սցենարի շարունակությունը թույլ չտալու համար անհրաժեշտ է մարդկանց բացատրել նաև, որ երաշխավորված խաղաղությունը ոչ միայն ապահովություն է արտաքին ագրեսիայի դեմ, այլև համապարփակ համակարգ, որը ներառում է․

Միջազգային իրավական հիմք։ Այն միջազգային իրավական մեխանիզմների, վերահսկողության և պատասխանատվության հստակ գործիքների հիմքով ամրագրված պայմանավորվածությունների համակարգ է։
Արտաքին և ներքին անվտանգություն։ Այն ներառում է ոչ միայն արտաքին, այլև ներքին անվտանգության բաղադրիչներ՝ ներքին թշնամանքի բացառում, արդարադատության համակարգի առողջացում և այլ կարևոր ասպեկտներ։
Տնտեսական զարգացում։ Այն ենթադրում է նոր խոշոր տնտեսական և ենթակառուցվածքային ծրագրերի զուգահեռ իրականացում, ինչպես նաև այլընտրանքային ճանապարհների և հաղորդակցությունների գործարկում։

Այսպիսով, երաշխավորված խաղաղությունը ոչ թե միայն մեկ երկրի կամ միջազգային կազմակերպության երաշխավորությունն է, այլ համակարգված, բազմաշերտ և կայուն մոտեցում, որը նպատակ ունի ապահովել Հայաստանի և նրա ժողովրդի կայուն, անվտանգ և արժանապատիվ ապագան։

Այս հարցումներին պատասխանելու և մեր մոտեցումները ներկայացնելու համար ես շրջելու եմ հանրապետության բոլոր մարզերի գյուղերով՝ անմիջապես լսելու մարդկանց հարցերը և մտահոգությունները։

Մեր խնդիրը պարզ է․ մարդկանց ազատել իշխանական խաբեզրերից և տալ իրենց ապագայի համար իրական, կոնկրետ և երաշխավորված ճանապարհ։

Իրանում պատերազմի հետևանքով զոհերի թիվը հասել է 1750-ի, վիրավորների՝ 22 800-ի

Իրանում ավելի քան 1750 մարդ է զոհվել Փետրվարի 28-ից Իրանի դեմ ԱՄՆ-ի և Իսրայելի ծավալած պատերազմի ընթացքում։ Այս տվյալները ներկայացրել է Ծովագնացության միջազգային կազմակերպությունում Իրանի մշտական ներկայացուցչի տեղակալ Փուրիա Քոլիվանդը։

Պաշտոնական տվյալների համաձայն՝ բացի 1750 զոհից, նաև 22 800 մարդ վիրավորվել է։ Հակամարտության հետևանքով ավերվել են հարյուրավոր հիվանդանոցներ և դպրոցներ, իսկ Իրանում շուրջ 3 միլիոն մարդ տեղահանվել է, որից 500 000-ը դարձել է անօթևան։

Իրանի առողջապահության նախարարությունը նախկինում հայտնել էր, որ հակամարտության ընթացքում զոհվել է 208 երեխա։

Իսրայելում հայտարարվել է 16 զոհի մասին, իսկ ԱՄՆ-ում՝ 13 զինծառայողի զոհվելու մասին։ Լիբանանում, որը ներքաշվել է հակամարտության մեջ Իսրայելի տարածքին հարվածների պատճառով, զոհերի թիվը գերազանցում է 1000-ը։ Զոհեր կան նաև Մերձավոր Արևելքի այլ երկրներում։

Վիրավորների թիվը վերջին շաբաթվա ընթացքում աճել է 90-ով, իսկ պատերազմի սկզբից ի վեր օրական միջինը վիրավորվում կամ զոհվում է 87 երեխա։

Հարվածների հետևանքով լուրջ վնասներ կրել են Թեհրանի Գոլեստանի պալատը, Չեհել Սոթուն պալատը և Սպահանի Մասջեդ-է-Ջամի մզկիթը։ Իրանի հյուսիսում գտնվող Ռաս Լաֆան արդյունաբերական շրջանը նույնպես զգալի վնասներ է կրել։

ՔՊ-ի քարոզարշավի հետո՝ աննկարագրելի մթնոլորտ եւ նոր ռազմավարություն

Քայլը խորհրդարանական կուսակցության (ՔԽԿ) աշխատակազմում տիրում է աննկարագրելի լարվածության եւ անհանգստության մթնոլորտ։ Ինչպես հայտնի դարձավ, երեւանյան վերջին քարոզարշավի ընթացքում քաղաքացիների կողմից արժանացած բացահայտ բոյկոտի եւ բացասական արձագանքների հետեւանքով թիմում սկսվել են ակտիվ քննարկումներ՝ վերաբերյալ կուսակցության հետագա քայլերին։

Սկզբնական պլաններով Երեւանում «ուրախ ավտոբուսի» շրջագայությունը նախատեսված չէր։ Կուսակցության ղեկավարությունը հասկանալով, որ երեւանցիների հետ հարաբերությունները բարդ են, որոշեց այդ ֆորմատից հրաժարվել։ Այնուամենայնիվ, միայն երեկ ցերեկվա ուշ ժամին կուսակցականներին հայտնեցին, որ առավոտյան 9:30-ից սկսած նրանք պետք է շրջեն քաղաքով։ Այս անսպասելի փոփոխության պատճառով շրջագայությանը ներկա չէին հանդիսանում բոլոր կազմի ներկայացուցիչները, եւ շատերը նույնիսկ մարզեր էին մեկնած՝ խուսափելով այդ իրադարձությանը մասնակցելուց։

Հետաքրքրական է, որ ՔԽԿ-ի ներկուսակցական ընտրությունների երկրորդ փուլից հետո կուսակցությունը շարունակելու է հանդիպումների շարքը։ Ըստ աղբյուրների՝ հատկապես մեծ ուշադրություն կտրվի Երեւանին՝ փորձելով բարելավել կուսակցության վարկանիշը։ Այնուամենայնիվ, հանդիպումների կոնկրետ ֆորմատը եւ ձեւաչափը առայժմ հայտնի չէ։

Հիշեցնենք, որ ՔԽԿ-ի կողմից կայացված որոշումների հետեւանքով կանգ առավ նաեւ Երեւանում ավտոկայանատեղիների թանկացման գործընթացը։

Այս ֆոնին պետք է նշել նաեւ պաշտպանության նախարար Սուրեն Պապիկյանի ակտիվ քաղաքական գործունեությունը, որը, ինչպես հաղորդվում է, ուղղված է կուսակցության համար քվեներ ապահովելուն։ Բացի այդ, Արմավիրի դատարանում շարունակվում է նիստը՝ Արշակ արքեպիսկոպոս Խաչատրյանի նկատմամբ հարուցված քաղաքական բնույթի գործով։

Ամերիաբանկը ֆինանսավորում է Հայաստանում առաջին արհեստական բանականության տվյալների կենտրոնի կառուցումը

Ամերիաբանկը 60 մլն ԱՄՆ դոլարի գումարով ֆինանսավորում է տրամադրել Firebird AI ընկերության կողմից Հայաստանում առաջին արհեստական բանականության (ԱԲ) տվյալների կենտրոնի կառուցման նախագծին։ Այս քայլը նշանակալի է համարվում որպես Հայաստանի տնտեսության համար կարևորագույն նախագծի ֆինանսավորման գործընթացի մեկնարկ։

Կենտրոնը, որը կառուցվում է Firebird, NVIDIA և Dell Technologies ընկերությունների, ինչպես նաև Հայաստանի կառավարության համագործակցությամբ, կդառնա տարածաշրջանում ամենահզորը։ Այն կապահովի գիտահետազոտական հաստատություններին, տեխնոլոգիական ընկերություններին և ձեռնարկություններին ժամանակակից ԱԲ տեխնոլոգիաները մեծ ծավալներով կիրառելու հնարավորություն՝ ամրապնդելով Հայաստանի առաջատար դիրքերը համաշխարհային տեխնոլոգիական ոլորտում։

Այս ֆինանսավորումը հաստատում է Ամերիաբանկի դերը որպես Հայաստանի ամենախոշոր կորպորատիվ ֆինանսավորողի։ Բանկի կորպորատիվ պարտավորությունների պորտֆելը, որը ներառում է լիզինգ և ֆակտորինգ, գերազանցում է 1 տրիլիոն դրամը՝ ստեղծելով աննախադեպ ցուցանիշ Հայաստանի բանկային համակարգում։

Ամերիաբանկը, որպես ֆինանսական և տեխնոլոգիական առաջատար հաստատություն, շարունակում է իր ռազմավարության շրջանակում ներդնել և կատարելագործել նորարարական լուծումներ՝ ուղղված բավարարելու իր հաճախորդների ֆինանսական և ոչ ֆինանսական կարիքները։ Բանկը դինամիկ զարգացող ֆինթեք միջավայր է, որը առաջարկում է կյանքի որակը բարելավող ամբողջական լուծումներ։

Բանկի գործունեությունը վերահսկվում է Հայաստանի Կենտրոնական բանկի կողմից։

Պաշտպանության նախարարը զբաղված է քաղաքական գործունեությամբ, իսկ արցախցի զինծառայողների ընտանիքները մնում են առանց քաղաքացիության

Մեր աղբյուրների համաձայն՝ Պաշտպանության նախարար Սուրեն Պապիկյանը ներկայումս ակտիվորեն զբաղված է քաղաքական գործունեությամբ՝ կոնկրետ՝ Քաղաքացիական պայմանավորվածության (ՔՊ) համար քվեներ ապահովելով։

Այս ֆոնին, որպես անսպասելի հակադրություն, պարզվում է, որ բռնի տեղահանությունից հետո բանակում ծառայության անցած եւ իբրեւ իշխանության բարի կամքի դրսեւորում՝ հրատապ կարգով ՀՀ քաղաքացիություն ստացած արցախցիների ընտանիքների մի մասը մինչ օրս չի ստացել Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիություն։

Աղբյուրները տեղեկացնում են, որ ներկայումս զինծառայողներին կանչում են եւ հետաքրքրվում, թե արդյոք նրանց ընտանիքի անդամները մինչ օրս ՀՀ քաղաքացի չեն։ Եթե պատասխանը դրական է, ապա նրանց ծառայությունը կարող է դադարեցվել։

Ինչո՞ւ է այս հերթական «արշավը» ծավալվում արցախցիների նկատմամբ, հարցին իմ աղբյուրը տալիս է հետեւյալ վարկածը․ Պաշտպանության նախարարը կարծում է, թե ՊՆ-ում աշխատանքի անցած արցախցիները արդեն դարձել են յուրային, նրանք պետությունից փող են ստանում, եւ նրանց ընտանիքները կազմում են իրենց էլեկտորատը։ Այդ պատճառով էլ նրանք դրդվում են հրատապ կարգով լուծելու քաղաքացիության հարցերը, որպեսզի մասնակցեն ընտրություններին եւ ՔՊ-ին աջակցեն։

Սակայն, ինչպես նշվում է, իրականությունը հաճախ հեռու է այս պլանավորված սցենարից։ Շատ ընտանիքներ դիմել են, սակայն ամիսներ շարունակ չեն կարողանում ստանալ ՀՀ քաղաքացիություն։

Այս իրադրությունը հարցեր է առաջացնում ոչ միայն քաղաքական, այլեւ մարդասիրական բնույթի։ Ինչպե՞ս է հնարավոր, որ պետությունը, որը պաշտոնապես ընդունել է հազարավոր տեղահանված արցախցիներ, մինչ օրս չի կարողացել ապահովել նրանց ամենաբազիսական իրավունքներից մեկը՝ քաղաքացիությանը։

Երկրի գյուղերում՝ մարդկանց կողքին

Երեկ ամբողջ օրը շրջում էի մեր հայրենիքի գյուղերով։ Եղել եմ Արմավիրի մարզի Նալբանդյան, Նոր Արմավիր, Ամասիա, Նոր Կեսարիա, Շենավան գյուղերում։

Շփվել եմ հարյուրավոր մարդկանց հետ, խոսել ենք, տուն են հրավիրել՝ գնացել եմ, լսել եմ հաճելի ու դժվար խոսքեր։ Իմ համար մեծագույն երջանկություն է, երբ կարող եմ ազատ շրջել իմ երկրի գյուղերով, բարևել, գրկախառնվել հարյուրավոր անծանոթ իր հայրենակիցների հետ, լսել նրանց հոգսերը, փորձել լուծումներ գտնել։ Ես միշտ էլ գնում եմ գյուղեր, ծանոթ եմ խնդիրներին։ Ում ինչով կարողացել եմ՝ օգնել եմ, ում ինչ խոստացել եմ՝ արել եմ, օդի մեջ բան չեմ խոսել։ Ես պարզճակատ մտել եմ մեր գյուղերը և իմ հայրենակիցներն ինձ հարազատի պես ընդունել են։ Սա իսկապես երջանկություն է, բայց նաև մեծ պատասխանատվություն։

Ամասիա գյուղում Ռադիկը հրավիրեց իրենց տուն, ազնիվ արդար հայի տուն։ Խոսեցինք, լսեցինք իրար։ Ռադիկն ասում է. «Ծառուկյան ջան, դու որ կանգնես մեր գյուղացիների կողքին, մենք գերանը կկոտրենք»։ Ես ասացի՝ գյուղը պետք է Ծառուկյանի կողքին լինի, որ կարողանանք գերանը կոտրել։

Գերանն էն խեղճությունն է, որը մեզ պատել է, որը մեզ իսկապես սազական չէ, էն հուսահատությունն է, որի մեջ մեր երկիրը հայտնվել է, էն բազմաթիվ խնդիրներն են, որոնք լուծում ունեն, որոնք վաղուց պիտի լուծված լինեին, բայց չեն լուծվել, էն անարդարությունն է, որի մեջ ապրում են մարդիկ, էն հազար ու մի խնդիրն է, որ մարդկանց կյանքը դժվարացնում է։

Մենք էդ գերանը կոտրելու ենք, մենք խեղճությանը հաղթելու ենք։ Մենք հատ-հատ քննարկել ենք մարդկանց հուզող բոլոր խնդիրները՝ խոշոր հարցերից մինչև առօրյա փոքր հարցեր։ Ես հիացած եմ մեր ժողովրդի իմաստությամբ։

Առաջիկայում շրջելու եմ հանրապետության բոլոր մարզերի գյուղերով, լսելու եմ մարդկանց հարցերը, ներկայացնելու եմ մեր թիմի մոտեցումները։

Մեր՝ հավաքական ընդդիմության խնդիրն է հանգիստ կերպով ներկայացնել հանրությանը «Երաշխավորված խաղաղության» կենսական անհրաժեշտությունը և բովանդակային իմաստը։

Ինչքա՞ն պետք է անպատասխանատու լինել, որ շենքը հասնի փլուզման եզրին, բայց էլի չշարժվեք։

Գտնվում եմ Նոր Արեշ 15 փողոց, 3-րդ շենք, 3-րդ բնակարանում։

Մարդկանց խաբել են, թե, իբր, ԵՄ-ում մեզ սպասում են։ Որպես կանոն գրանտային ծրագրերը հիմնականում քաղաքական պատվերի բնույթ են կրում, գրեթե կապ չունեն հռչակված նպատակների հետ։

Փաշինյանի քարոզարշավի սկիզբը՝ խուճապի արդյունք է, ոչ թե ռազմավարություն

Իմ վերլուծության համաձայն՝ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի վաղ քարոզարշավի սկիզբը պայմանավորված չէ ռազմավարական հաշվարկով, այլ խուճապի եւ իրական քաղաքական իրավիճակի վերլուծության արդյունք է։

Ի տարբերություն նախկին իշխանությունների, որոնք կարող էին իշխանությունից հեռանալուց հետո որոշակի հանգիստ կյանք վարել, Նիկոլ Փաշինյանի համար իշխանությունը կորցնելը կլինի կյանքի եւ մահու հարց։ Տիրապետելով իրական թվերին՝ նա հասկացել է, որ իր կուսակցությանը վերընտրվելու որեւէ հնարավորություն չկա։ Այս իրողությունը նրան խուճապի մեջ է մղել, եւ նրա կողմից իրականացվող քայլերը՝ մետրոյի այցերը, տարբեր շրջաններում հանդիպումները՝ ուղղակի փորձ են վարկանիշը վերականգնելու, այն վարկանիշը, որն ինքն ունեցել է 2018 կամ 2021 թվականներին։

Նրա հիմնական մարզավարական հնարքը հասարակ մարդու դերակատարումն է։ Ինքը՝ որը նախկինում խոսում էր թալանի մասին, հիմա փորձում է ներկայանալ որպես «պեռաշկի» ուտող հասարակ մարդ, որը պաշտպանում է հասարակ մարդկանց շահերը։

Այս պահին իշխանության գործավարման ոճը, ըստ իմ գնահատման, ավելի շատ պանիկայի արտահայտություն է, քան հստակ ռազմավարություն։ Փաշինյանը փորձում է օգտագործել 2021 թվականի տեխնոլոգիան՝ խաղաղության եւ պատերազմի թեմայով, սակայն այս անգամ այն շատ ավելի գռեհիկ է ստացվում։ Նրա եւ Ալիեւի միջեւ հանդիպումները եւ միմյանց ուղղված սպառնալիքները, ըստ իմ վերլուծության, պայմանավորված են Ալիեւի հետ կազմակերպված համատեղ օպերացիայով։

Ալիեւին անհրաժեշտ է, որ Փաշինյանը վերարտադրվի, քանի որ դա նպաստում է հետագա զիջումների եւ վախի մթնոլորտի ստեղծմանը։ Ալիեւը հայտարարում է տարածքային ամբողջականության ճանաչման մասին, բայց միաժամանակ սպառնում է պատերազմով վեց ամիս հետո, եթե Հայաստանը չկատարի իր պահանջները։ Սա շանտաժի հերթական դրսեւորումն է, որի մեջ Փաշինյանը, իմ կարծիքով, անվերապահորեն գնում է։

Այսպիսով, վարչապետի վաղ քարոզարշավի սկիզբը պետք է դիտարկել ոչ թե որպես հաջողված ռազմավարական քայլ, այլ որպես խուճապի եւ իրական քաղաքական ճնշման արդյունք։