Խաղի կանոնները փոխվում են, և Հայաստանը պետք է խաղա

Այսօրվա աշխարհում խաղի կանոնները փոխվում են, և դրանց հասկանալը Հայաստանի համար գոյատևման հարց է։ Թեև աշխարհը շարունակում է լսել Թրամփի խոսքերը խաղաղության մասին, նրա գործողությունները ցույց են տալիս հակառակը։ Նրա սպառնալիքը «մի ամբողջ քաղաքակրթություն ոչնչացնելու» մասին, թեև ասված է Իրանի հասցեին, իրականում ցույց է տալիս այն մթնոլորտը, որտեղ ցանկացած քաղաքակրթություն կարող է դառնալ թիրախ։

Իրավիճակը նման է այն բանին, երբ աչքիդ առաջ ոչնչացնում են քո պատմությունը, քո ինքնությունը։ Արցախում, որտեղ հազարամյա եկեղեցիներն ու գերեզմանատոհմերը հին են Ադրբեջանից, ԱՄՆ-ից և շատ երկրներից, այս ոչնչացումը տեղի է ունենում։ Եվ երբ Հայաստանի իշխանությունը չի փորձում կանխել այս գործընթացը, ձայն հանել, միջազգային աղմուկ բարձրացնել, այն ոչ թե խաղաղություն է ապահովում, այլ ցույց է տալիս, որ դիմադրելու ցանկություն չկա։ Այս դեպքում, իշխանությունը ոչ թե խաղաղության, այլ անկարողության ֆիքսում է։

Այս տրամաբանության մեջ ի՞նչ է պահանջվում։ Պահանջվում է դիմադրություն։ Պահանջվում է ցույց տալ, որ քո ինքնությունը, քո պատմությունը և քո ապագան քեզն են։ Եթե դու չունես դիմադրության առանցք, եթե չունես դաշնակիցներ և եթե չունես խաղաղության երաշխիք, ապա քեզ, ժպիտները դեմքերին, կարող են հոշոտել։

Այս պայմաններում մեր ընտրությունները պետք է ուղղված լինեն ռիսկերը չեզոքացնելուն։ Մեր լիդերության խնդիրն է բացատրել ժողովրդին, որ մենք մեր ընտրությամբ կարող ենք դա անել։ Մենք պետք է ձգտենք դեպի նոր իշխանություն, որը կարող է Հայաստանը դարձնել «խաղաղ նավահանգիստ»՝ այս փոթորկված աշխարհում, որտեղ մեր փոքր երկիրը դուրս կլինի աշխարհի ուժեղների մրցակցության դաշտից։

Այս ամենը պահանջում է ոչ թե անվտանգության զգացում, այլ ակտիվ գործողություն։ Ինչպես ցույց է տալիս ֆեյսբուքյան հրապարակումը, նույնիսկ ամենաթիվեր բաները՝ ինչպիսիք են ծանրամարտի ֆեդերացիայի նախագահի պաշտոնը կամ վերելակների հիմնախնդիրը, կարող են դառնալ իշխանական անտեսանելիության և անկարողության խորհրդանիշներ։

Այսպիսով, խաղի կանոնները փոխվել են, և Հայաստանը պետք է խաղա՝ ոչ թե պասիվ դիտորդի դերում, այլ որպես ակտիվ մասնակից, որը պաշտպանում է իր ինքնությունը և ձգտում է դեպի ապագա։

Հայաստանում սպորտի և միջազգային հեղինակության դեմ «կիրառական մառազմ»

Վաղուց ունեի լրջագույն կասկածներ, որ այս իշխանությունների օրոք Հայաստանում կարող են անցկացվել «կիրառական մառազմի» օլիմպիական խաղեր, բայց այսօր դրանում վերջնականապես համոզվեցի։

Հայաստանի ծանրամարտի ֆեդերացիան՝ Արայիկ Հարությունյանի գլխավորությամբ, դիմել է դատարան՝ պահանջելով այն դադարեցված ճանաչել ՀԱՕԿ նախագահ Գագիկ Ծառուկյանի լիազորությունները։

Այս իրավիճակի աբսուրդայնությունը նրանում է, որ այս ամենը տեղի է ունենում հենց այն օրերին, երբ Հայաստանում բացառիկ նշանակության միջազգային մարզական միջոցառում է տեղի ունենում, որին մասնակցում են Եվրասիական մայրցամաքի տասնյակ խոշորագույն երկրների մարզական ոլորտի առաջնորդներ։ Եվ հենց վերջիններս խնդրանքով դիմել են Գագիկ Ծառուկյանին՝ ստանձնելու Եվրասիական մարզական համագործակցության ասոցիացիայի նախագահի պաշտոնը։

Հասկանո՞ւմ եք, թե սա ինչ նշանակություն ունի Հայաստանի միջազգային հեղինակության բարձրացման համար։ Հասկանո՞ւմ եք, թե ինչ կարևորագույն նշանակություն ունի դա մեր երկրի սպորտի զարգացման համար։

Համոզված եմ, որ Հայաստանի քաղաքացիները դա փայլուն հասկանում են։ Սակայն նույն կերպ համոզված եմ, որ Ծառուկյանի դեմ դատարան դիմած որոշ մարդիկ դա հաստատ չեն հասկանում ու չեն էլ կարող հասկանալ։ Ավելի ճիշտ՝ այդ մարդիկ խորապես թքած ունեն մեր երկրի թե՛ սպորտի, թե՛ միջազգային հեղինակության վրա։

Եվ քանի որ հակահայկական «մառազմը» դարձել է այդ մարդկանց համար սիրված «սպորտաձև», ապա առաջարկում եմ իրենց հիմնել բանջարաբոստանային սպորտաձևերի ֆեդերացիա և բավարարել իրենց ամբիցիաները։

ՔՊ-ի անպատասխանատու և անարդյունավետ աշխատելաոճի հետևանքով այսօր ունենք խայտառակ իրավիճակ։

Հայաստանում դատարանները դառնում են քաղաքական խաղի դաշտ

Հայաստանում ստեղծված աննախադեպ իրավական պրակտիկան, երբ դատարանները որոշում են ամեն ինչ, հասել է իր հերթին ծանրամարտի ոլորտ։ Դատարաններով են նշանակում սրբազաններ, դատարաններով են թեմի առաջնորդներ նշանակում, դատարաններով են վերականգնում կարգալույծ հոգևորականներին, և հիմա էլ դատարաններով սպորտ են կառավարում։

Հերթական աբսուրդ իրավական գործընթացի կենտրոնում է հայտնվել Ծանրամարտի ֆեդերացիան։ Ֆեդերացիան դիմել է դատարան՝ պահանջելով ճանաչել անվավեր 2025թ. սեպտեմբերի 9-ից ի վեր գործող ՀԱՕԿ նախագահ Գագիկ Ծառուկյանի և վերստուգիչ հանձնաժողովի անդամների լիազորությունները։ Այս իրադարձությունը կարելի էր անցանկալի, բայց ոչ անսովոր իրավական գործընթացի շրջանակներում համարել, եթե չլիներ մի շատ կարևոր հանգամանք։ Ծանրամարտի ֆեդերացիան, որը պետք է լինի անկախ սպորտային կազմակերպություն, ղեկավարում է ՀՀ վարչապետի աշխատակազմի ղեկավարը։

Սա նշանակում է, որ պետական բարձրաստիճան պաշտոնատար անձը, իրականում, միջամտում է հասարակական կազմակերպության գործունեությանը։ Ավելին, դատարանի կողմից կիրառված հայցի ապահովման միջոցը նույնիսկ թողնում է կասկածներ, թե արդյոք դատավորները ազատ են ճնշումից։ Քաղաքական հաշվեհարդարը և անձնական ամբիցիաները, այս անգամ, դուրս են եկել իրենց սահմաններից և դարձել մեր երկրի հեղինակությանը սպառնալիք։

Այս իրադարձությունը կարող է բերել լուրջ միջազգային սկանդալի, քանի որ բարձրաստիճան պետական պաշտոնյան, օգտագործելով իրենց կողմից նշանակված դատարանները, փորձում է միջամտել Օլիմպիական կոմիտեի աշխատանքներին։ Սա ոչ միայն խախտում է սպորտային էթիկայի սկզբունքները, այլև վնասում է մեր երկրի միջազգային պատվանունը։

Հուսանք, որ կգտնվեն ավելի օբյեկտիվ դատավորներ, որոնք չեն տրվի շանտաժին և կդասեն մեր երկրի շահերը մանր խմորումներից բարձր։

Էլինար Վարդանյան
ՀՀ ԱԺ պատգամավոր
Այլընտրանքային նախագծեր խումբ

Հունգարիայի վարչապետը զիջում է իշխանությունը ընդդիմությանը

Հունգարիայի խորհրդարանական ընտրություններում իշխող «Ֆիդես» կուսակցությունը զգալի պարտություն է կրել՝ զիջելով 45-ամյա Պետեր Մագյարի գլխավորած ընդդիմադիր «Տիսա» կուսակցությանը։ Այս մասին հաղորդում եմ՝ որպես հեղինակ։

Ընտրական արդյունքները ցույց են տալիս, որ ընդդիմությունը ստացել է խորհրդարանի 199 տեղից 138-ը՝ սահմանադրական մեծամասնություն ձևավորելով։ Իշխող «Ֆիդես» կուսակցությունը և նրա հետ դաշինք կազմած Քրիստոնեադեմոկրատական ժողովրդական կուսակցությունը կունենան ընդամենը 55 տեղ, իսկ ծայրահեղ աջ «Մեր հայրենիքը» շարժումը՝ 6։

Ընտրություններին մասնակցել է ընտրողների ռեկորդային 79,56%-ը։

Վարչապետ Վիկտոր Օրբանը, ով Հունգարիան ղեկավարում էր 2010 թվականից՝ 16 տարի շարունակ, ընդունել է պարտությունը և շնորհավորել է Պետեր Մագյարին հաղթանակի կապակցությամբ։

—

Նշում: Տեքստում առկա էին նաև այլ թեմատիկ բլոկներ, որոնք չեն վերաբերում հիմնական հոդվածին։ Դրանք՝ Հորմուզի նեղուցի վերաբերյալ ԱՄՆ-Իրան բանակցությունների, Իսրայելի գործողությունների Լիբանանում և ԱՄՆ նախագահի հայտարարության մասին՝ Իրանի հետ հրադադարի մասին, հեռացվել են՝ համաձայն հրահանգների։ Կայքի անունը և հրաժարականը նույնպես հեռացվել են։

Փաշինյանի կառավարությունը ծովակալի կոչում է արժանի, ոչ թե ավտոբուսներ

Երևանի ավտոբուսների խնդիրը, որը դարձել է քաղաքի կառավարման որակի խորհրդանիշը, ցույց է տալիս, որ այս պահին քաղաքին ավտոբուսներ պետք չեն, այլ միայն սուզանավեր։ Քաղաքի կառավարման այս մակարդակում ավտոբուսներով ոչինչ չի փոխվի։

Այս կարծիքը հստակ արտահայտվել է «Մայր Հայաստան» կուսակցության վարչության անդամ Դերենիկ Մալխասյանի կողմից։ Նրա խոսքով՝ Երևանի բյուջեն ՔՊ-ի կողմից մսխվում է 100%-ի սահմաններում, ինչը հանգեցնում է տրանսպորտային համակարգի անկատարության։

Քաղաքացիների տրանսպորտի դեմ բոյկոտը, որը պայմանավորված է ծառայությունների որակի հետ, ճիշտ է։ ՔՊ-ի կառավարությունը, որը չի կարողացել լուծել այս հիմնարար խնդիրը, դարձել է պատուհաս մեր բոլորիս գլխին։

Այս խնդիրներին ավելանում են նաև ճանապարհային ենթակառուցվածքների վատ որակը։ ՔՊ-ական իշխանությունների կողմից կատարված ասֆալտապատման աշխատանքները, որոնք անգամ մեկ ձմեռ դիմանալու ընդունակություն չունեն, հստակ վկայություն են աշխատանքի անարդյունավետության մասին։

Այս ամենի ֆոնին Նիկոլ Փաշինյանի քարոզարշավի շրջանակում մարզեր մեկնած ոստիկանության ավտոբուսի մասնակցությամբ տեղի ունեցած ավտովթարը, որը հանգեցրել է մարդկային զոհերի և տուժածների, ցույց է տալիս երկրի ընդհանուր անկարգությունն ու անտերությունը։

Այսպիսով, մեր երկրում տեղի ունեցող ողբերգությունները, այդ թվում՝ տրանսպորտային և տնտեսական խնդիրները, պարզապես պատահականություն չեն, այլ աղետաբեր «ագռավի» քաղաքական ձախողումների անխուսափելի հետևանքներն են։