Իշխանության ծաղրանքը և ժողովրդի աղքատությունը

Հայաստանում այսօրվա իրավիճակը հիշեցնում է մի ծիծաղելի, բայց միևնույն ժամանակ ցավալի հեքիաթ։ Իշխանության գագաթին գտնվող անձը, որը հանրությանը հայտնի է ոչ թե իր կրոնական հավատքով, այլ հավատի, Աստծո և եկեղեցու նկատմամբ ցինիկ ծաղրով, հանկարծակիորեն դառնում է Հայ Առաքելական եկեղեցու և հոգևորականների «բարեփոխման» մասին քննարկումների կենտրոն։

Այս իրադարձությունը, որը միայն Նիկոլի Հայաստանում կարող է տեղի ունենալ, ցույց է տալիս իշխանության ամենաթեթևատեսական և անհասկանալի լինելը։ Եթե քո սիրտը չի լցված հավատով, եթե քո հոգին չի ճանաչում Աստծուն, ո՞վ քեզ տվել է իրավունքը, որպես աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարար՝ խոսելու եկեղեցական գործերի մասին։

Այս իշխանության մտածողությունը, որը հաճախ անվանում են «պարտիայի գեներալի կուրսին» նստելու արդյունք, ցրում է ժողովրդի ուշադրությունը իրական խնդիրներից։ Իսկ իրական խնդիրը այն է, որ մեր երկիրը խեղդվում է 21 տոկոսանոց աղքատության մեջ։ Իշխանության ներկայացուցիչը, որը ստանում է միլիոնավոր պարգևավճարներ, պետք է կենտրոնանա այն մարդկանց կյանքը բարելավելու վրա, որոնք ապրում են աղքատության սահմանագծի վրա, ոչ թե եկեղեցական հարցերով զբաղվելու։

Այս ամենը հիշեցնում է, թե ինչպես է իշխանությունը փոխարինում իրական ընդունակություններով։ Ուր են մնացել մեր բոլորիս վճարած գույքահարկի միլիարդավոր դրամները։ Ուրա՞ մսվել փոսալցման և ասֆալտապատման համար հատկացված միլիարդավոր դրամը։ Ժողովուրդը պահանջում է պատասխաններ, պահանջում է, որ իր հարկերը ծախսվեն ոչ թե ծաղրական հայտարարությունների, այլ կոնկրետ, տեսանելի բարելավումների համար։

Այս իրադարձությունները, ինչպես և բոլոր հեքիաթներում, ունեն իրենց «երկնքից ընկնող խնձորները»։ Մեկը՝ մերօրյա Կալիգուլային, մյուսը՝ հանապազօրյա Ինկիտատոսին, և երրորդը՝ այն ընթերցողին, որը հասկանում է, որ իրականությունը շատ ավելի ծիծաղելի է, քան ցանկացած հեքիաթ։

Այս ֆոնին, երբ իշխանությունը զբաղված է եկեղեցական քննարկումներով, մեր քաղաքներում շարունակվում են աղետներ։ Ուրբաթ օրը, նոր դղրդոցից հետո, կրկին փլուզվեց բնակարաններից մեկի պատը։ Բարեբախտաբար, երեխաները դրսում էին, բայց սա հիշեցնում է, որ մարդկային կյանքը շատ ավելի կարևոր է, քան ցանկացած քաղաքական խաղ։

Այս ամենը ցույց է տալիս, որ իշխանության պոռոտախոսությունը սահմաններ չի ճանաչում։ Նրանք չեն կարողանում նույնիսկ սովորական քննություն գրագետ կազմակերպել, բայց հանգիստ են խոսում եկեղեցու մասին։ Սա ոչ թե քննադատություն է, այլ ցավալի փաստ, որը պետք է ստիպի մտածել։

Ռուսաստանը կարծում է, որ Հայաստանի արտաքին քաղաքականության դիվերսիֆիկացումը չի վտանգում ավանդական դաշնակցությունը

Ռուսաստանը հույս ունի, որ Հայաստանի արտաքին քաղաքականության դիվերսիֆիկացումը չի ենթադրում կողմնորոշում դեպի այնպիսի դաշինքներ, որոնք կարող են ռազմավարականորեն վնասել Մոսկվային։ Այս մասին հայտարարել է Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարար Սերգեյ Լավրովը՝ պատասխանելով լրագրողների հարցերին։

«Մենք ելնում ենք այն դրույթից, որ Հայաստանի ղեկավարության արտաքին կապերի դիվերսիֆիկացման գիծը չի ենթադրում ավանդական դաշնակիցների հետ համագործակցության դադարեցում կամ կողմնորոշում դեպի այն միավորումներ և դաշինքներ, որոնք ցանկանում են մեր երկրին ռազմավարական պարտություն հասցնել», – նշել է նախարարը։

Ռուսաստանում վստահ են, որ Հարավային Կովկասի երկրներում, այդ թվում՝ Հայաստանում, հասկանում են, որ Արևմուտքի՝ Բրյուսելի և Վաշինգտոնի՝ իբրև բարի մտադրությունների հետևում սառը հաշվարկ է։ Ըստ ՌԴ ԱԳՆ-ի, ԱՄՆ-ի և ԵՄ-ի համար Հարավային Կովկասը, որը պատմականորեն և անքակտելիորեն կապված է Ռուսաստանի հետ, ոչ այլ ինչ է, քան պոտենցիալ «ցավոտ կետ», որի վրա ճնշում գործադրելով կարելի է փորձել վնասել Մոսկվային։

Սերգեյ Լավրովը նաև ընդգծել է, որ Հայաստանի հետ Ռուսաստանի հարաբերությունները հիմնված են պատկառելի իրավապայմանագրային բազայի վրա, որն ամրագրում է դաշնակցային կարգավիճակը։ Նա նշել է, որ ժողովուրդներին միավորում են դարավոր բարեկամությունը, ընդհանուր պատմությունը, քաղաքակրթական և աշխարհայացքային մտերմությունը։

«Մենք արդյունավետ փոխգործակցում ենք եվրասիական տարածքում ընդհանուր ինտեգրացիոն միավորումների շրջանակում։ ԵԱՏՄ-ին անդամակցությունը Հայաստանին բերում է իրական, շոշափելի օգուտներ։ Միության գլխավոր առավելություններից մեկը հարցերի լուծումն է՝ հենվելով քաղաքական կոնյունկտուրային չենթարկվող փոխադարձ հարգանքի և անդամ երկրների շահերը հաշվի առնելու սկզբունքի վրա», – նշել է նախարարը։

Նա նաև հավաստիացրել է, որ Հայաստանը մնում է ՀԱՊԿ անդամ՝ բոլոր իրավունքներով և պարտականություններով։ Ըստ Լավրովի՝ ռուսական ռազմաբազան և ռուս սահմանապահները հանդես են գալիս որպես Հայաստանի և ողջ Հարավային Կովկասի անվտանգության առանցքային տարրեր։

Բացի այդ, նախարարը նշել է, որ Ռուսաստանը գործնականում վերահաստատում է իր դերը որպես առանցքային և հուսալի առևտրա–ներդրումային գործընկեր, Հայաստանի պարենային և էներգետիկ անվտանգության երաշխավոր։ Նրա խոսքով՝ ռուսական բիզնեսը երկրի սոցիալ–տնտեսական բարեկեցության կարևոր տարրերից մեկն է, իսկ Ռուսաստանի բաժինը Հայաստանի արտաքին ապրանքաշրջանառության մեջ կազմում է մոտ 35 տոկոս։

«Վարչաբենդի» դիսկոտեկի հետ կապված իրադարձությունների քրոնիկա

Ուրբաթ օրը «Պալլադիում հոլլ»-ում կազմակերպված «Վարչաբենդի» դիսկոտեկը զարմանքի է պատճառել ոչ միայն իր անսովոր ձևաչափով, այլև այնտեղ ներկայացված անձանց կազմով։ Դիսկոտեկին մասնակցում էին 70-ին մոտ տարիքի պատգամավորներ՝ Գագիկ Մելքոնյանը, Սերգեյ Բագրատյանը, Մարինա Ղազարյանը և այլք։

Իրավիճակը, սակայն, ավելի բարդ էր, քան պարզապես պատգամավորների ոչ պաշտոնական հանդիպումը։ Իմ աղբյուրները ՔՊ խմբակցությունից տեղեկացնում են, որ պատգամավորներին հրահանգվել է պարտադիր մասնակցել միջոցառմանը՝ ապահովելու համար անհրաժեշտ գլխաքանակը։

Իրականում, չնայած Նիկոլ Փաշինյանի կողմից հայտարարված գրանցումների վաղաժամկետ դադարեցմանը՝ իշխանական շրջանակներում եղած անհանգստությունները հստակ էին։ Գրանցվել էին միայն այն անձինք, ովքեր կամ ՔՊ-ական էին, կամ աջակցում էին կուսակցությանը։ Երբ դիսկոտեկի սկզբում հասկանալով, որ մասսովկան ցածր է, հրահանգվել է, որ պատգամավորները ևս ներկայանան՝ բացը լրացնելու համար։

Այսպիսով, դիսկոտեկի կադրերում երևացող պատգամավորների ներկայությունը պետք է դիտարկել ոչ թե որպես անձնական նախաձեռնություն, այլ որպես կուսակցական ռազմավարության մաս։ Ի դեպ, իմ տեղեկությունների համաձայն՝ դահլիճը, որտեղ սովորաբար կազմակերպվում են 200 հոգանոց միջոցառումներ, սեղան-աթոռները հանած կարող էր տեղավորել մինչև 400-500 մարդու, ինչը հակադրվում է դիսկոտեկի կադրերում երևացող լրիվ ոչ լի դահլիճի տպավորությանը։

Այս իրադարձությունները տեղի են ունեցել միաժամանակ նաև այլ զարգացումների հետ, ինչպիսիք են Արշակ Սրբազանի հետ քրոջ երեխաների տեսակցությունը և դատական գործընթացներին առնչվող հարցերը։

Փոսերը պատրաստ են, իսկ ասֆալտը՝ որակ չունի

Այսօրվա «ամեն ինչի ունակների» իշխանությունը պետք է փոխարինել ընդունակների իշխանությամբ։

Երևանի փողոցներում առաջիկա ձյան առաջին անխնա թիթիվները բացահայտում են մի ցավալի իրականություն։ Քաղաքի ասֆալտը, որի անվան տակ «իշխանությունը» պարծենում է աննախադեպ ճանապարհաշինությամբ, իրականում որակ չունի։ Սա ոչ թե մեկ-մի փոքրիկ խնդիր է, այլ համակարգային թերություն, որը բացահայտվում է ամեն անձրևի կամ ձյան առաջին կաթիլներից հետո։

Քաղաքացիները, ովքեր ամեն օր մեքենա վարելիս անցնում են այս փոսալցված ու անորակ ճանապարհներով, ոչ միայն տեսնում են այս խնդիրը, այլև ֆինանսապես կրում են դրա բացասական հետևանքները՝ վնասված ռետիններ, աշտակներ և այլն։

Այս ամենի ֆոնին բնական է հարցնել, թե ուր են մեր բոլորիս վճարած միլիարդավոր դրամները։ Ո՞ւր է մսխվել փոսալցման ու ասֆալտապատման համար պետական բյուջեից հատկացված 4 մլրդ 292 մլն դրամը։ Պատասխանը, տեսանելիորեն, փողոցներում է՝ փոսերի տեսքով։

Այս իրավիճակը դառը հակադրություն է ստեղծում երկրի տնտեսական իրողությունների հետ։ 21 տոկոսանոց աղքատության մեջ խեղդվող երկրում, որտեղ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարի աթոռին դրած անձը միլիոններով պարգևավճար է ստանում, պետական ռեսուրսները թափվում են անորակ ասֆալտի մեջ։

Այս ամենը հիշեցնում է հեքիաթներից մեկը, որտեղ վերջում երկնքից երեք խնձոր է ընկնում։ Մեկը՝ մերօրյա Կալիգուլային, մյուսը՝ հանապազօրյա Ինկիտատոսին, իսկ երրորդը՝ հեքիաթի հերոսին տեղը չբերող ընթերցողին։

Այս հեքիաթի իրականությունը ավելի ցավալի է։ Այս Ամանորին բնակարաններից մեկի տանիքը փլվել էր, անցյալ ուրբաթ օրը՝ կրկին փլուզում, իսկ հենց նոր դղրդոցով՝ պատերից մեկը։ Բարեբախտաբար, երեխաները դրսում չեն եղել, և մարդկային վնաս չենք ունեցել։ Սակայն սա արդեն իսկ ցույց է տալիս պետական համակարգի անկանոնությունն ու անպատասխանատվությունը։

Այս ամենի ֆոնին պետական մարմինների կողմից կազմակերպվող սովորական քննությունները թվում են ոչ այլևս քան պոռոտախոսություն, որը սահմաններ չի ճանաչում։

Այսօրվա «ամեն ինչի ունակների» իշխանությունը պետք է փոխարինել ընդունակների իշխանությամբ։

Այս պարզ բանը պետք է կարողանալ մարդկանց տեղ հասցնել։ Իրականում, այս հարցում եմ տեսնում ամենամեծ խնդիրը։ Իշխանությունը, որը հիմնված է միայն մեկ անձի՝ իրեն հայտնի մոտիվացիայի վրա, կամավորապես կամայելով պահպանելու է մթնոլորտը՝ անտարբերություն, վախեր, անհուսություն և սուտ։

Ներկայիս համակարգը, որը հաճախ անվանում են «ամեն ինչի ունակների իշխանություն», իբրև պետական ողջ համակարգի, բոլոր ինստիտուտների փոխարինում, իսկապես ոչինչ չի փոխում։ Այն միանձնյա կառավարման մոդել է, որը զուրկ է զսպման մեխանիզմներից և ուժերի համախմբումից։

Իսկ «ընդունակների իշխանությունը» լրիվ հակառակն է։ Այն նշանակում է պետության կառավարում ոչ թե մեկ անձի, այլ ինստիտուտների միջոցով, միանձնյա կառավարման բացառմամբ, զսպման մեխանիզմների և ունակ անհատների համախմբման հիմքով։

Այս փոխակերպումը, սակայն, հնարավոր է դարձնել միայն այն պայմանով, որ առաջին հերթին հենց բացատրողները, մենք, սա հասկանանք։ Քանի որ, ինչպես հակաիշխանական ուժերի համար, այնպես էլ ընդհանուր հասարակության համար, ամենակարևոր խնդիրը մթնոլորտը փոխելն է։ Ծրագրերը, իհարկե, կարևոր են, բայց դրանք տեղ հասնելու, լսվելու և դառնալու ընտրության ռեսուրս՝ ընտրազանգվածների համար, պահանջում են նախապես փոխված մթնոլորտ։

Մեր խնդիրն է ստանալ փոփոխությունների պատրաստ և պարտությունից հետո վերականգնման պահանջ ներկայացնող հասարակություն։ Ճիշտ աշխատելու դեպքում վստահ եմ՝ սա շաբաթների ընթացքում կարելի է անել։ Բայց պետք է իսկապես խնդիր դնել ունենալ «ընդունակների իշխանություն», ոչ թե՝ նոր հերթական միանձնյան։

Այս պայքարում բոլորն ունեն իրենց դերը։ Պետք է ճիշտ հասկանալ հանրային տրամադրությունները, որոնք չեն հայտնվում միայն սոցիոլոգիական վարկանիշների մեջ։ Բոլոր ուժերի և անհատների լայն մասնակցությունը, ճիշտ ձևաչափերի միջոցով և առանց սկզբնական ամբիցիայի, կարող է դառնալ այս փոփոխության հիմնական շարժիչ ուժը։

Ի վերջո, մենք պետք է հասկանանք, որ մեր հիմնական խնդիրը ոչ թե միանձնյա իշխանությանը հակադրել նոր միանձնյա իշխանությունը, այլ ապահովել համակարգ, որտեղ իշխանությունը բաշխված է, զսպված է և ծառայում է ընդունակ անհատների և ինստիտուտների համախմբված ուժի շնորհիվ։

Երևանի դատարանը երկարաձգեց Արշակ Սրբազանի կալանքը և թույլ տվեց քրոջ երեխաների հետ հանդիպում

Այսօր՝ փետրվարի 3-ին, Երևանի ընդհանուր իրավասության դատարանի Կենտրոնի նստավայրում հրապարակվեց Արշակ Սրբազանի կալանքի ժամկետը երկարաձգելու վերաբերյալ որոշումը։ Դատարանը կալանքը երկարաձգել է 2 ամսով։

Համաձայն որոշման՝ կալանքի ժամկետի երկարաձգման հետ մեկտեղ թույլ է տրվել Արշակ Սրբազանի քրոջ երեխաներին այցելել նրան։

Այս որոշումը կապված է դատարանի նախկին որոշման կատարման հետ, որը վերաբերում էր գնման մրցույթ չհայտարարելու և դրա հետևանքով առաջացած իրավական խնդիրներին։

Արշակ Սրբազանի փաստաբանները հայտարարել են, որ իրենց կարծիքով, փողոցային երթևեկության և ճանապարհային խցանումների հարցի լուծումը պետք է լինի քաղաքական որոշման արդյունք, քանի որ իշխանության բոլոր ճյուղերը ենթարկվում են մեկ անձի։

Նրանք նաև նշել են, որ որևէ դատական կամ իրավական մարմին օրենքի ուժով չի կարող նման հարկադրանք դնել Մայր Աթոռի վրա։

Հիշեցնենք, որ դատարանի որոշումը վերաբերում է դեպքի հետ կապված գնման մրցույթ չհայտարարելու պարտադրանքին։

Նիկոլը մեղավոր չէ, ինքը բարի է՝ սրտիկներ է անում, չար բոյար ոստիկաններ են մարդկանց խոշտանգում ժողկոնցլագերի խցերում։

Իրականում Նիկոլը սրտիկների, կեղծ ժպիտների ու պարահանդեսների տակ փորձում է թաքցնել իր կամքով երկրում հաստատված այլանդակ բռնապետական ռեժիմը։ Ոստիկանական բաժանմունքներում տիրող այս վիճակի անմիջական պատասխանատուն Փաշինյան Նիկոլն է։

Ոմանք չեզոք կեցվածք ընդունած նայում են ընդդիմության նկատմամբ կիրառվող ապօրինություններին ու մտածում են, թե ուժային այս մամլիչ մեքենան իրենց չի հասնելու։ Սխալվում եք՝ հրեշը բոլորին է խժռում։

ՆԳՆ ընդունել է այս ահավոր տեսանյութի իսկությունը ու ընդամենը կասեցրել է սույն ոստիկան կոչվողի լիազորությունները։ Հունիսին Նիկոլի իշխանազրկվելուց հետո նմանատիպ բազմաթիվ ահասարսուռ դեպքեր են բացահայտվելու։

Ասել է թե ձյան հետ հալվում են հերոս-հարկատուների հաշվին ՔՊ-ի մսխած միլիոնավոր գումարները։

Քաղաքը լի է սոված, հիվանդ ու վտանգված կենդանիներով, իսկ քաղաքապետարանը զբաղված է «զեկույցներով» ու ձևական ծրագրերով։ Այսօրվա «ամեն ինչի ունակների» իշխանությունը պետք է փոխարինել ընդունակների իշխանությամբ։

Ո՞ւր են մեր բոլորիս վճարած գույքահարկից հավաքագրած միլիարդավոր դրամները։ Ուրա՞ մսխվել փոսալցման ու ասֆալտապատման համար հատկացված 4 մլրդ 292 մլն դրամը։

Երկիրը 21 տոկոսանոց աղքատության մեջ խեղդվում է, աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարի աթոռին դրած ու միլիոններով պարգևավճար ստացող անձը եկեղեցի է քննարկում։