Մահացել է խորհրդային դաշնակահար ու կոմպոզիտոր Լևոն Օգանեզովը

Հայտնի խորհրդային դաշնակահար, կոմպոզիտոր և Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ Լևոն Օգանեզովը մահացել է դեկտեմբերի 13-ին, Նյու Յորքում։ Նրա մահվան մասին տեղեկությունը սոցցանցերում հայտնել է դուստրը՝ Մարիան Օգանեզովան։

Երաժիշտը կյանքից հեռացել է երկարատև օնկոլոգիական հիվանդության դեմ պայքարից հետո։ Նա դեկտեմբերի 25-ին կդառնար 85 տարեկան։

Լևոն Օգանեզովը հայտնի էր իր բազմաթիվ հաջողակ համագործակցություններով։ Նա երաժշտություն է գրել և կատարել բազմաթիվ հայտնի երգիչների համար, այդ թվում՝ Կլավդիա Շուլժենկոյի, Վալենտինա Տոլկունովայի, Իոսիֆ Կոբզոնի և Անդրեյ Միրոնովի հետ։

Բացի երաժշտական կարիերայից՝ Օգանեզովը նաև ունեցել է նկարահանումներ կինոյում, մասնակցելով «Անձրևի հետքը» և «Ննջասենյակի բանալին» ֆիլմերի նկարահանմանը։ Նա նաև հաջողությամբ է աշխատել որպես հեռուստահաղորդավար։

Այս հոդվածի հետ կապված են նաև հետևյալ լուրերը.

Երաժշտական մրցույթ: Հայաստանի պատվիրակը՝ Brave Heart «Քաջ սիրտ» երգով, զբաղեցրել է 4-րդ հորիզոնականը միջազգային մրցույթում։
Շախմատ: Լևոն Արոնյանը դարձավ «Freestyle Chess Grand Slam Final» Ֆիշերի արագ շախմատի մրցաշարի հաղթող։
Մարդու իրավունքների օր: Դեկտեմբերի 10-ը միջազգային հանրության կողմից նշվում է որպես Մարդու իրավունքների միջազգային օր։
Պատմամշակութային հուշակալ: Բեմի վրա դրված եկեղեցու մանրակերտները և Սուրբ սեղանին հենած խաչքարը անհետացել են։
Հուշարձան: 2009 թվականի վերականգնման ընթացքում ավելացված մետաղական տանիքի մեծ մասը հեռացվել է։

Իշխանությունը հանձնելու վերջին փուլը. Ինքնիշխանության հաղթանակի ճանապարհով

Հայաստանը հայտնվել է իր ինքնիշխանության վերջնական հանձնման փուլում։ Ինչպես նախկինում ռեժիմը «Արցախի պարտությունը հաղթանակ է» թեզի շուրջ կառուցում էր իր քարոզչական մեքենան, այժմ այն անցնում է «ինքնիշխանության հաղթանակի» հաջորդ փուլին։

Այս փուլի հիմքում ընկած է Հայաստանի կողմից Եվրամիությանը դիմած պաշտոնական խնդրանքը։ Եվրոպական միության արտաքին գործերի և անվտանգության քաղաքականության հարցերով բարձր ներկայացուցիչ Կայա Կալլասը հայտնել է, որ ԵՄ-ն պատրաստ է օգնել Հայաստանին «արտաքին վնասակար ազդեցության դեմ պայքարելու համար»։ Այս օգնությունը, որը նախատեսվում է տրամադրել 2026 թվականի ընտրություններին «հպարտ քաղաքացիներին» հաղթելու համար, ոչ միայն Սահմանադրության և ինքնիշխանության կոպիտ խախտում է, այլև պետական հանցագործություն։

Փաստը բացահայտ է. Հայաստանի պաշտոնական իշխանությունը հրապարակայնորեն դիմում է արտաքին ուժերի օգնությանը՝ իր իշխանությունը վերարտադրելու համար։ Սա նշանակում է, որ Հայաստանը ոչ թե պաշտպանում է իր ինքնիշխանությունը, այլ հանձնում է այն՝ պնդելով, թե այդպես է ապահովում ինքնիշխանությունը։

Այս գործողությունները ցույց են տալիս, որ ոչ մի կարմիր գիծ, օրենք կամ Սահմանադրություն այլևս գոյություն չունի։ Իշխանությունը, որը երեկ քննադատում էր արտաքին ազդեցությունները, այսօր դրանք է ակտիվորեն փնտրում և օգտագործում։

Այս իրադարձությունները հիշեցնում են, որ ինքնիշխանության հասկացությունը դարձել է ռեժիմի կողմից կիրառվող քաղաքական գործիք, որը կախված է իրենց շահերից և ոչ թե պետության իսկական անկախությունից։

Նիկոլական իշխանությունը դիմում է Եվրամիությանը՝ իբրև ընտրություններին արտաքին միջամտությունը կանխելու համար

Հայաստանի իշխանությունները, որոնք հայտարարում են իրենց ինքնիշխանության և անկախության մասին, այժմ դիմում են Եվրամիության երկրներին՝ պնդելով, թե ցանկանում են կանխել երևակայական արտաքին միջամտություն 2026 թվականի խորհրդարանական ընտրություններին։

Սա նոր երևույթ չէ։ Իրականում, իշխանությունները երկար ուսումնասիրել են իրենց աջակցության երկու հիմնական աղբյուրները։ Առաջինը՝ Թուրքիայի և Ադրբեջանի կողմից ապահովվող իշխանության պահպանումն է։ Երկրորդը՝ Եվրամիության կողմից ապահովվող իշխանության պահպանման շարունակականությունը։ Եվրամիությունը վերջերս ավելի հրապարակային և բաց քաղաքականություն է որդեգրել՝ Հայաստանի ներքին գործերին միջամտելու ուղղությամբ։

Այս պարագայում Եվրամիության ներկայացուցիչների հայտարարությունները, որոնք մեկը մյուսի հետևից են հնչում, իրենց ծառայում են որպես հնարավորություն՝ իրենց ձեռնտու արտաքին միջամտությունը հասցնելու ահռելի և անչափելի մասշտաբների։ Սա թույլ է տալիս իշխանություններին ապացուցել, թե իրենք պաշտպանում են ինքնիշխանությունը, մինչդեռ իրենց իշխանությունը պահպանելու համար ակտիվորեն օգտվում են արտաքին ուժերի աջակցությունից։

Այսպիսով, իշխանությունները ոչ միայն ապացուցում են, որ իրենց իշխանության հիմքը ոչ թե ժողովրդի կամքն է, այլ արտաքին ճնշումը, այլև ծավալում են ռիսկը, որ այդ միջամտությունը ունենա ոչ միայն քաղաքական, այլև ռազմական-տարածաշրջանային հետևանքներ՝ Հայաստանի Հանրապետության գոյության և անվտանգության համար։

Այս իրավիճակի լուծումը և հետագա աղետներից խուսափելու միակ հնարավորությունը 2026 թվականի խորհրդարանական ընտրություններին գերակտիվ մասնակցությունն է և նիկոլական իշխանության տոտալ մերժումը։

Այս գործողությունները ցույց են տալիս, որ այլևս ոչ մի կարմիր գիծ, ոչ մի օրենք, ոչ մի Սահմանադրություն չի կարող կանգնել իշխանության ճանապարհին։ Իրենք, ովքեր հայտարարում են ինքնիշխանության մասին, ինքն են դիմում արտաքին ուժերի օգնությանն իրենց իշխանությունը վերարտադրելու համար։