Աջափնյակի մետրոն՝ խոստումների եւ բյուջեի ճամփորդություն

Աջափնյակի մետրոյի կայարանի կառուցումը, որը մի քանի տարի առաջ ներկայացվում էր որպես 2025 թվականի վերջին կամ 2026 թվականի սկզբին իրականություն դառնալու խոստում, այսօր դարձել է բյուջեի եւ պետական ծրագրերի միջև անդադար փոխանցումների եւ հեռահարացումների պատմություն։

Երևանի քաղաքապետարանը 2025 թվականի սեպտեմբերին հայտարարել էր, որ նախագիծը շինարարության թույլտվություն ստանալու փուլում է, եւ մրցույթների հաջողությամբ ընթանալու դեպքում շինարարությունը կարող է մեկնարկել 2026 թվականի առաջին եռամսյակում։ Սակայն, դրանից ընդամենը երկու ամիս անց, Կառավարությունը որոշեց նախագծի բյուջեից 300 հազար դոլար հատկացնել սահմանամերձ բնակավայրերի բնակիչների կոմունալ վճարների մասնակի փոխհատուցմանը։

Այս փոխանցումը միայն սկիզբն էր։ Օգոստոսին Կառավարությունը նախատեսված 9 միլիոն դոլարը տեղափոխեց բնակարանների էներգաարդյունավետ վերանորոգման պետական աջակցության ծրագրին, իսկ մեկ ամիս անց՝ եւս 6 միլիոն դոլարը՝ մայրաքաղաքի շենքերի վերելակների փոխարինման եւ տրոլեյբուսներ գնելու համար։

Այսպիսով, նախնական հատկացումից, որը պետք էր ֆինանսավորել Աջափնյակի մետրոն, իշխանական որոշումներով արդեն հանվել է մոտ 10 միլիոն դոլար։ Դեռ հարցական է, թե ինչքան գումար կհանվի տարեվերջին, սակայն մի բան հստակ է՝ իշխանությունների կողմից հանրությանը տրված խոստումը, թե Աջափնյակի մետրոն կկառուցվի խոստացված ժամկետներում, իրականության հետ ոչ միայն չի համապատասխանում, այլեւ աստիճանաբար դառնում է անհասանելի։

2025 թվականի փետրվարին հայտնի դարձավ, որ նոր կայարանի կառուցման համար անհրաժեշտ է 105 մլրդ դրամ, եւս 1.8 մլրդ դրամ՝ նախագծման աշխատանքների համար։ Փոխքաղաքապետ Լեւոն Հովհաննիսյանի տվյալներով՝ 2025 թվականին բյուջեից փոխանցվել է անհրաժեշտ գումարի ընդամենը 10 տոկոսը։

Այս իրադարձությունների ֆոնին, իշխանությունների կողմից կատարվող այլ քայլերն ուղղված են ոչ թե մետրոյի կառուցմանը, այլ այլ հարցերի լուծմանը, ինչը հանգեցնում է նախագծի ֆինանսավորման անընդհատ նվազման։ Այսպիսով, Աջափնյակի մետրոն դարձել է խոստումների եւ բյուջեի միջև անդադար փոխանցումների եւ հեռահարացումների խորհրդանիշ։

17-րդ դարի Սուրբ Փրկչի վանքը վնասվել է Արցախում

Արցախի Տոնաշեն բնակավայրի մոտակայքում գտնվող 17-րդ դարի Սուրբ Փրկչի վանքը վնասվել է։ Այս մասին ահազանգում է Կովկասյան ժառանգության պաշտպանության միջազգային կազմակերպությունը (Caucasus Heritage Watch)։

2024 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2025 թվականի օգոստոսը 2009 թվականի վերականգնման շրջանակներում ավելացված մետաղական տանիքի մեծ մասը հեռացվել է։

Սուրբ Ամենափրկիչ Վանքը Ադրբեջանում ընդգրկված չէ հուշարձանների պետական ցուցակում։ CHW-ն կոչ է արել Ադրբեջանի իշխանություններին այս պատմական վայրը ներառել ցանկում՝ որպես 17-րդ դարի հայկական վանք և տրամադրել դրան պատշաճ պաշտպանություն՝ դրա պահպանումն ապահովելու համար։

Այս դեպքը հիշեցնում է 2024 թվականի սկզբին տեղի ունեցած այլ դեպքեր, երբ Ադրբեջանը հեռացրել էր 2009 թվականին վերականգնված մետաղական տանիքը։ Կազմակերպությունը նշում է, որ վանքի պահպանությունը պահանջում է միջազգային հսկողություն և պաշտպանություն։

Արշակ Սրբազանի դեմ Նիկոլ Փաշինյանի հրահանգով կարված գործը թուրք–ադրբեջանական հետք ունի

Ինչպես հայտնի է, Նիկոլ Փաշինյանը Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու դեմ հարձակվեց Փաշազադեի հրահանգից հետո։ Մեր եկեղեցու դեմ թուրք–ադրբեջանական արշավն ունի երկու հստակ նպատակ։

Առաջինը՝ մեր Եկեղեցին դարձնել գրպանային՝ թույլ չտալով, որպեսզի Հայոց ցեղասպանության հարցը բարձրաձայնվի։ Երկրորդը՝ մեր Եկեղեցին դարձնել գրպանային՝ թույլ չտալով, որպեսզի արցախահայության իրավունքների հարցը բարձրաձայնվի։

Արշակ Սրբազանը մեր Եկեղեցու առանցքային ֆիգուր է, և նրան կալանավորելով՝ Նիկոլ Փաշինյանը փորձում է կազմակերպական առումով հարվածել Եկեղեցուն և դրանից հետո ամբողջությամբ կյանքի կոչել թուրք–ադրբեջանական պատվերը։

Փաշինյանն իր աթոռն ու կաշին փրկելու հարցում ապավինում է բացառապես Էրդողանին ու Ալիևին։ Վերջիններս պայմաններ են առաջ քաշել՝ Սահմանադրության փոփոխություն, «Զանգեզուրի միջանցք», ադրբեջանցիների բնակեցում Հայաստանում, բանակի կազմաքանդում, հայկական ինքնության ոչնչացում, մեր Եկեղեցու լոկալացում, Հայաստան–Սփյուռք կապերի խզում և այլն։ Տեղի ունեցող խայտառակ գործընթացները պետք է դիտարկել հենց այս համատեքստում։

Այս իրադարձությունները տեղի են ունենում այն պայմաններում, երբ 2026 թվականին պետական բյուջեում նախատեսված է 1,128,000,000 դրամ պարգևավճարային ֆոնդ, ինչը ավելի է 2025 թվականին նախատեսված գումարից 414,000,000 դրամով կամ 63%-ով։ 2025 թվականին այսպիսի մեծ գումարի միջոցներով կալանավորվել էին հսկայական քանակի ընդդիմախոսներ, շարքային քաղաքացիներ և բիզնեսմեններ։

Նիկոլ Փաշինյանի կողմից կիրառվող մեթոդը հայտնի է որպես «կեղտոտ ձուկ»։ Այն էությունը կայանում է անձի վերաբերյալ տարածելու ակնհայտ և հնարավորինս հանդուգն կեղծ տեղեկատվություն։

Այս արարքները պատմության մեջ գրվելու են որպես 1937 թվականի` եկեղեցու դեմ իրականացված բռնաճնշումներն ու ահաբեկումները մի քանի անգամ գերազանցած դրսևորումներ։

Աղբահանության ծառայությունների համար նախատեսված ֆինանսավորումը նույնպես զգալիորեն աճել է՝ 5,25 միլիարդ դրամ, ինչը 1,3 միլիարդ դրամով ավելի է, քան 2025 թվականին։

Նիկոլ Փաշինյանն ընտրել է Սահակաշվիլու ճանապարհը

Արշակ Սրբազանի դեմ Նիկոլ Փաշինյանի հրահանգով մղվող գործն ունի թուրք–ադրբեջանական հետք։ Այս մասին հայտնում է «Մայր Հայաստան» կուսակցության նախագահ Անդրանիկ Թևանյանը՝ իր ֆեյսբուքյան էջում։

Ըստ նրա՝ Նիկոլ Փաշինյանի գործողությունները, որոնք ներառում են ընդդիմախոսների, շարքային քաղաքացիների և բիզնեսմենների կալանավորում, հիշեցնում են 2007-2008 թվականներին Գուրգեն Սահակաշվիլիի կողմից իրականացված քաղաքական հետապնդումները։

Անդրանիկ Թևանյանը նաև նշում է, որ 2026 թվականին պետական բյուջեում նախատեսված պարգևավճարային ֆոնդը կազմելու է 1,128 միլիարդ դրամ՝ ավելի մեծ, քան 2025 թվականին նախատեսված 414 միլիարդ դրամով (63%-ով)։

Նրա խոսքով՝ իշխանությունները ծրագրում են աղբահանության ծառայությունների համար բնակչությունից գանձել 5,25 միլիարդ դրամ, ինչը 1,3 միլիարդ դրամով է գերազանցում 2025 թվականի նախատեսված գումարը։

Անդրանիկ Թևանյանը նաև նշում է, որ «կեղտոտ ձուկ» մեթոդի էությունը կայանում է անձի վերաբերյալ տարածվող ակնհայտ և հնարավորինս հանդուգն կեղծ տեղեկատվության մեջ։ Նրա կարծիքով՝ Նիկոլ Փաշինյանի արարքները պատմության մեջ կգրվեն որպես 1937 թվականի եկեղեցու դեմ իրականացված բռնաճնշումներն ու ահաբեկումները մի քանի անգամ գերազանցած դրսևորումներ։

Թեմի առաջնորդի ջեռուցման գաղտնիքը և քաղաքական հետևանքները

Վիրահայոց թեմի նախկին առաջնորդ Տեր Վազգեն արքեպիսկոպոս Միրզախանյանը հայտնի դարձավ այն բանով, որ թեմի եկեղեցիների և առաջնորդարանի ջեռուցման խնդիրը լուծել էր Ալիևի նվիրած գազով։

Արքեպիսկոպոս Միրզախանյանը օգտվում էր Ադրբեջանի պետական նավթային ընկերության (SOCAR) կողմից մատակարարվող անվճար գազից։ Ըստ «Մայր Հայաստան» կուսակցության վարչության անդամ Դերենիկ Մալխասյանի տեղեկությունների, արքեպիսկոպոսը դեռ 2012 թվականից որոշել էր քիրվայություն անել Ալիևի հետ՝ անվճար գազ ստանալու նպատակով։

Այս իրադարձությունները տեղի են ունեցել այն պայմաններում, երբ Նիկոլ Փաշինյանի հրահանգով Արշակ Սրբազանի դեմ հարուցված քրեական գործը, ինչպես պնդում են որոշ անալիտիկներ, թուրք–ադրբեջանական հետք ունի։

Հիշատակության արժանի է նաև այն, որ 2026 թվականին պետական բյուջեում նախատեսված պարգևավճարային ֆոնդը կազմելու է 1,128,000,000 դրամ՝ գերազանցելով 2025 թվականի նախատեսված գումարը 414,000,000 դրամով կամ 63%-ով։ Այս հսկայական գումարը, որը վերջին տարիներին օգտագործվել էր ընդիմադիր ուժերի, շարքային քաղաքացիների և բիզնեսմենների կալանավորելու համար, հիմա կնախատեսվի պարգևավճարների համար։

Այս իրադարձությունների համատեքստում հաճախ օգտագործվում է «կեղտոտ ձուկ» մեթոդը, որի էությունը կայանում է անձի վերաբերյալ տարածվող ակնհայտ և հանդուգն կեղծ տեղեկատվության մեջ։