Ինչպե՞ս պաշտպանել իմ կաշին, Եվրոպա՛, ի՞նչ անեմ։

Երեկ Ստրասբուրգում իմ հանդիպումը Եվրոպայի հովանավորների հետ ունեցավ իր ծանր բեռը։ Ես խնդրում էի, աղաչում էի, որ հունիսի 7-ին ինձ փրկեն։

Իմ խոսքը պարզ էր։ Ես արցախահայերի խնդրով հետաքրքրվողներին, ինչպես Ալիևն է ասում՝ «ռևանշիստներին», պատժել եմ։ Ես կազմաքանդում եմ Հայ Առաքելական եկեղեցին։ Ես Ալիևի դեմ խոնարհված «խաղաղության» գնում եմ։ Ես հակառուսական տրամադրություններ եմ սերմանում, ռուսների համար խնդիրներ եմ ստեղծում և Թուրքիային «էստի համեցեք» եմ ասում։ Եվ այս ամենի դեմ հանդես եկող ընդդիմությանը՝ ինձ իշխանությունից հեռացնելու փորձ կատարողներին, պատժում եմ։

Ի՞նչ էլ պետք է անեմ, որ հունիսի 7-ին մոլդովական սցենարով իմ կաշին փրկվի։ Բայց չի հասկանում, որ մեկը լինի Եվրոպայում իմ հովանավորների կաշին փրկի։

Այս ամենի ֆոնին, Երևանում ապրուստը թանկությամբ շատ մոտ է Մոսկվայի ցուցանիշին։ Շենքերում տարածվում է ծանր հոտ, որը բնակիչների համար արդեն դարձել է առողջության և կյանքի համար լուրջ խնդիր։

Հայաստանին երաշխավորված խաղաղություն է պետք, ինչը ենթադրում է պրոֆեսիոնալիզմի հենքի վրա հայկական բանակի վերականգնում։ Բայց փիարվելու ու գլուխ գովալու համար մի րոպե ժամանակ չեն կորցնում։

Այնպես էլ ասում են, որ առանց Իրանի «նիկոլի»՝ ԱՄՆ-ն ու Իսրայելը չեն կարողանում հաղթանակ արձանագրել և հայտնվել են փակուղում։

Հայաստանին երաշխավորված խաղաղություն է պետք

Իրանի վերջին հարվածը ԱՄՆ-ի դաշնակից արաբական երկրների քաղաքական համակարգերին ոչ միայն աշխարհին, այլև Հայաստանին հստակ ցույց տվեց մի բան, որը պետք է հասկանալ՝ Միացյալ Նահանգները չի կարող ապահովել իր դաշնակիցների անվտանգությունը։ Այս հանգամանքը ևս ավելի է ընդգծվում այն պաշտոնական հայտարարություններով, որոնցում ԱՄՆ-ը հրաժարվում է անվտանգության երաշխավորի դերից, ինչը, ի դեպ, հստակ հակասում է այն խոսակցություններին, թե Հայաստանի համար անվտանգության երաշխիք է հանդիսանում TRIPP-ը։

Հայաստանին անհրաժեշտ է ոչ թե պարզապես խաղաղություն, այլ երաշխավորված խաղաղություն, որի հիմքերը կառուցվում են մի քանի հիմնարար սյուների վրա։

Առաջինը՝ պրոֆեսիոնալիզմի հենքի վրա հայկական բանակի վերականգնումն է։ Բանակը պետք է դառնա ոչ միայն պաշտպանության, այլև խաղաղության պահապահ՝ ունենալով բարձր մարտունակություն և հզորություն։

Երկրորդը՝ բնական դաշնակիցների հետ հարաբերությունների վերականգնումն ու խորացումն է։ Հայաստանը պետք է կառուցի հզոր դաշինքներ, որոնք կապահովեն երկրի անվտանգությունը և կօգնեն խաղաղության պայմաններում զարգացնել երկիրը։

Երրորդը՝ հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների կարգավորման գործընթացում միջնորդ-երաշխավորի ինստիտուտի առկայությունն է։ Այս ինստիտուտը պետք է ունենա բարձր հեղինակություն և լիազորություններ՝ ապահովելու համար պայմանագրերի կատարումը և խուսափելու նոր ռազմական բախումներից։

Չորրորդը՝ Հայաստանի գերտերությունների միջև բախման թատերաբեմի վերածման սցենարի բացառումն է։ Հայաստանը պետք է մնա իր ինքնուրույն և անկախ երկրը՝ խուսափելով դառնալու աշխարհաքաղաքական խաղի սպառազինություն։

Վերջապես, հայկական անկախության և տարածքային ամբողջականության պահպանման շրջանակներում պետք է կառուցվի և ապահովվի կոմունիկացիոն խաչմերուկի իրական ապաշրջափակումը։ Սա ոչ միայն տնտեսական, այլև քաղաքական հաղթանակ կլինի՝ ապահովելով տարածաշրջանի խաղաղությունն ու զարգացումը։

Այս ամենի համար անհրաժեշտ է հունիսի 7-ի ԱԺ ընտրությունների միջոցով իշխանության հանգուցալուծումը և նոր, հստակ ռազմավարություն ունեցող իշխանության ձևավորումը։ Պատերազմի և պարտության խորհրդանիշ հանդիսացող իշխանությունը իր տեղն ունի միայն պատմության աղբանոցում։

Իրանի գերագույն հոգևոր առաջնորդի պաշտոնը կզբաղեցնի նրա որդին՝ Մոջթաբա Խամենեին

Իրանի գերագույն հոգևոր առաջնորդի, երկրի փաստացի ղեկավար այաթոլլահ Ալի Խամենեիին փոխարինելու է նրա որդին՝ այաթոլլահ Մոջթաբա Խամենեին։ Այս մասին հայտնում է իրանական Tehran Times պարբերականը՝ հղում անելով Իրանի Իսլամական Հանրապետության Փորձագետների խորհրդի որոշմանը։

Ըստ պարբերականի հրապարակման՝ Փորձագետների խորհուրդը, ձայների գերակշիռ մեծամասնությամբ, ներկայացրել է այաթոլլահ Հաջ Սայյեդ Մոջթաբա Խամենեիին՝ որպես երրորդ առաջնորդ։

86-ամյա այաթոլլահ Ալի Խամենեինն սպանվել էր փետրվարի 28-ին՝ Իրանի դեմ ԱՄՆ-ի և Իսրայելի կողմից իրականացված զինված հարձակման առաջին օրը։ Նրա հետ միասին սպանվել էին նաև դուստրը, հարսը, փեսան, 14 ամսական թոռնուհին, իսկ օրեր անց հիվանդանոցում ստացած ծանր վնասվածքներից մահացել էր նաև այաթոլլահի 79-ամյա կինը՝ Մանսուրե Բաղերզադեն։

Հիշեցնենք, որ հարձակման հետևանքով Իրանի տարածքում արձանագրվել է շուրջ 1039 հարված 153 շրջանում, որի արդյունքում վնաս է կրել առնվազն 504 օբյեկտ։ Ադրբեջանը նույնպես 12 ժամով փակել էր Իրանի հետ իր օդային սահմանը։ Ավելի լայն մասշտաբով իրավիճակը բնութագրվում է նաև Հորմուզի նեղուցի վրա լիովին վերահսկողության հաստատմամբ, որտեղ ցանկացած նավ, որը կփորձի անցնել, կարող է խոցվել հրթիռներով կամ անօդաչու թռչող սարքերով։

Կանանց միջազգային օրը. Պատմությունից մինչ օրերս

Այսօր աշխարհը տոնում է Կանանց միջազգային օրը, որը հռչակվել է 1977 թվականին ՄԱԿ-ի կողմից։ Սակայն այս օրվա պատմությունը շատ ավելի խորն է, քան պարզապես մի տոնական օր։ Այն արմատներ ունի հազարամյակներ շուտ, և յուրաքանչյուր երկրում այն ունի իր յուրահատուկ մշակութային և պատմական նշանակությունը։

Դեռևս Հին Հռոմում գոյություն ուներ «Ազատ ծնված կանանց տոն», որը նշվում էր մարտի 1-ին։ Այդ օրը նվերներ էին հանձնվում միայն ամուսնացած կանանց կամ այն կանանց, որոնք զբաղեցնում էին բարձր պաշտոններ։ Տան ծառայող կանանց, սակայն, այդ օրը հանգստանալու հնարավորություն էր տրվում։

Վիետնամում կանանց շնորհավորանքներով են հեղեղում արդեն 2000 տարի։ Անցյալում այս տոնը կոչվում էր «Չինգ քույրերի հիշատակի օր»։ Այն նվիրված էր 14-րդ դարում ապրած 36 քույրերի հիշատակին, որոնք ղեկավարում էին Վիետնամի ժողովրդի ազատագրական պայքարը չինական ագրեսիայի դեմ։

Այնուամենայնիվ, մարտի 8-ի հետ կապված ամենանշանավոր պատմական իրադարձությունը տեղի է ունեցել 1857 թվականին Նյու Յորքում։ Այդ օրը Նյու Յորքի տեքստիլ գործարանների կին աշխատողները, իրենց իրավունքների պաշտպանության համար, անցել են քաղաքի փողոցներով՝ բողոքելով ցածր աշխատավարձից և աշխատանքային վատ պայմաններից։ Նրանք պահանջում էին աշխատանքային օրվա կրճատում, տղամարդկանց հավասար աշխատավարձ և ընտրության իրավունքի տրամադրում։

1908 թվականի մարտի 8-ին Նյու Յորքի սոցիալ-դեմոկրատական կազմակերպությունը հանրահավաք անցկացրեց, որտեղ հազարավոր կանայք հանդես էին գալիս իրենց պահանջներով։ Այս իրադարձությունը դարձավ Կանանց միջազգային օրի նախաբանը։

1910 թվականին Կոպենհագենում կայացած Կանանց միջազգային համաժողովի ժամանակ գերմանուհի սոցիալիստ Կլարա Ցետկինն առաջարկեց Կանանց միջազգային օրը նշել մարտի 8-ին՝ հիշելով նյույորքյան իրադարձությունը։ Այս առաջարկը ստացավ լայն աջակցություն, և օրն արագորեն տարածվեց աշխարհի տարբեր երկրներում։

Ռուսաստանում կանանց տոնը նշվում է 1913 թվականից՝ մեծ շուքով։ Ֆրանսիայում մարտի 8-ին կազմակերպվում են կոնֆերանսներ, ցույցեր և երթեր՝ կանանց իրավունքների պաշտպանության համար։ Գերմանիայում և Լեհաստանում այս օրը ոչ աշխատանքային է համարվում։

Իտալական մշակույթում տոնը նախընտրում են նշել միայն կանանց շրջապատում, իսկ Չինաստանում այս օրը համարվում է ամենահաջողակ օրը կանանց նվերներ անելու համար։ Ըստ ավանդույթի, յուրաքանչյուր տղամարդ պետք է իրեն դրսևորի որպես խոհարար՝ ապացուցելով իր սերը։

Հայաստանում, թեև 1996 թվականին այն հանվեց պետական տոնացույցից և փոխարինվեց Մայրության օրով, 2001 թվականին, նոր օրենքի ընդունման հետ կապված, այն կրկին վերականգնվեց պետական տոնացույցում։

Այսպիսով, մարտի 8-ը դարձել է ոչ միայն կանանց շնորհավորանքների օր, այլև իրենց պայքարի, ձեռքբերումների և ապագայի հանդեպ հույսերի խորհրդանիշ։

Պետական գերատեսչություններում կանանց տոնի առթիվ պարգեւատրում են նաեւ տղամարդկանց

Պետական գերատեսչություններում, ինչպես սպասվում էր, կանանց տոնի առթիվ պարգեւավճարներ են բաժանվել։ Սակայն, ինչպես մեզ ասացին, որոշ գերատեսչություններում նաեւ տղամարդիկ են օրերս պրեմիա ստացել, եւ այս փաստը համակարգում անեկդոտների առիթ է դարձել, թե նախընտրական տարում կանանց տոնի առթիվ պարգեւատրում են ոչ միայն կանանց, այլեւ՝ տղամարդկանց։

Որոշ գերատեսչություններից փորձեցինք ճշտել տեղեկությունը, եւ մեզ վստահեցրին, որ եթե անգամ նման դեպքեր են եղել, ապա ամենամսյա պարգեւատրումների ֆոնդից պարգեւատրվել են միայն «արժանի» աշխատակիցները։

Նշենք, որ տարբեր գերատեսչություններում պարգեւատրման չափը տարբեր է։ Օրինակ՝ Ազգային Ժողովում (ԱԺ) պարգեւատրումը կազմել է 70 հազար դրամ, իսկ մարզպետարաններում աշխատող կանանց տվել են 15 հազար դրամ։

Ընդ որում, որոշ մարզպետարաններում տարբեր բաժիններում կանանց տոնի առթիվ տրված հավելավճարը տարբեր է եղել։ Այսպիսով, միլիոնների հասնող պարգեւավճարներ ստանում են միայն «Քաղաքացիական պայմանագիր» (ՔՊ) կուսակցության վերնախավը, իսկ շարքային աշխատակիցները կարող են բավարարվել 10-15 հազար դրամով։

Իշխանությունները փորձում են ազդել ընտրողների վրա՝ ստեղծելով ցածր մասնակցության մթնոլորտ

ՀՀ-ում իրականացված հանրային կարծիքի ուսումնասիրության արդյունքների առիթով իշխանական շրջանակներում նկատվեց չհիմնավորված ոգևորություն։ Ըստ ուսումնասիրության՝ ՔՊ-ին վստահում է հարցվածների 18-24 տոկոսը։ Այս ցուցանիշը, սակայն, հեռու է ՔՊ-ականների քարոզչական պնդումներից, թե նրանք սահմանադրական մեծամասնություն կկազմեն։

Իրականում, տեղեկություն կա, որ հրապարակված արդյունքները բավականին հեռու են իրական պատկերից։ Այն ընկերությունը, որը հարցումն է իրականացրել, իրականում արձանագրել է բավականին այլ պատկեր, որը, սակայն, խմբագրվել է իշխանությունների պահանջով։

Աղբյուրների համաձայն՝ իշխանությունները փորձում են իրենց արտաքին հովանավորներին համոզել, որ նման սոցհարցումների միջոցով հնարավոր է ազդել ընտրողների տրամադրությունների վրա։ Ըստ այդ սկզբունքի՝ եթե ընտրողին համոզեն, որ ամեն ինչ կանխորոշված է, ՔՊ-ն առաջատարն է, ապա չարժե գնալ ընտրությունների։ Սա կապահովի ցածր մասնակցություն, ինչը, իր հերթին, կապահովի իշխանական կուսակցության հաղթանակը։

Այսպիսով, իշխանությունները փորձում են ստեղծել մթնոլորտ, որտեղ ընտրողները կամայականորեն կհրաժարվեն իրենց ձայնի իրավունքից՝ ապահովելով ցածր մասնակցություն և, հետևաբար, իշխանական կուսակցության հաղթանակ։ Այսպիսի մարտավարության նպատակն է ոչ թե ազատ ընտրությունների միջոցով ապահովել աջակցություն, այլ ազդել ընտրողների վարքագծի վրա՝ ստեղծելով ցածր մասնակցության մթնոլորտ։

Լրագրողների նկատմամբ ճնշումների թիվը Հայաստանում աճել է 2025 թվականին

Հայաստանում խոսքի ազատության պաշտպանության կոմիտեն հրապարակել է 2025 թվականի տարեկան զեկույցը, որը վկայում է լրատվամիջոցների ներկայացուցիչների նկատմամբ ճնշումների և խախտումների աճի մասին։

Զեկույցի համաձայն՝ 2025 թվականին արձանագրվել է 224 խախտում, ինչը 2024 թվականի 208-ից 16 դեպքով շատ է։ Զեկույցում նշվում է, որ ճնշումների մեծ մասը, ինչպես նաև դատական հայցերի շուրջ կեսը, ներկայացվել են իշխանության ներկայացուցիչների կողմից, այդ թվում՝ բարձրաստիճան պաշտոնատար անձանց։

Խախտումների վերլուծություն

Արձանագրված խախտումների մեջ առանձնացվում են հետևյալ տեսակները․

Ֆիզիկական բռնություն: 15 դեպք, որոնցում լրագրողներ են ենթարկվել ֆիզիկական ազդեցությունների։
Տարբեր տեսակի ճնշումներ: 108 դեպք, որոնք ներառում են սպառնալիքներ, վիրավորանքներ, անվայելուչ պահվածք և այլ ճնշման միջոցներ։
Տեղեկություններ ստանալու և տարածելու իրավունքի խախտում: 101 դեպք, որոնցում լրագրողներին արգելվել է իրենց պարտականությունները կատարել։

Ավելի մանրամասն վերլուծությունից պարզվում է, որ լրագրողների նկատմամբ անվայելուչ պահվածքի, սպառնալիքների, վիրավորանքների և օրինական մասնագիտական գործունեության խոչընդոտման 45 դեպքից 33-ը տեղի են ունեցել պետական մարմինների կամ պաշտոնյաների մասնակցությամբ։

Պաշտոնատար անձանց անուններ

Զեկույցում նշվում են մի քանի պաշտոնատար անձանց անուններ, որոնք լրագրողների հետ շփման ընթացքում դրսևորել են ոչ հարգալից կամ անպարկեշտ վերաբերմունք։ Այդ անունների թվում են՝ Ալեն Սիմոնյան, պատգամավորներ Անդրանիկ Քոչարյան, Վիլեն Գաբրիելյան, Արսեն Թորոսյան, ինչպես նաև Տիգրան Ավինյան և Վարդան Ղուկասյան։

Փորձագետները նշում են, որ լրագրողների նկատմամբ ճնշումների և խախտումների աճը լուրջ մարտահրավեր է խոսքի ազատության համար։ Նրանք ընդգծում են, որ ժողովրդավարական հասարակության կայացման համար անհրաժեշտ է ապահովել լրագրողների անվտանգ աշխատանքային միջավայր և տեղեկատվության ազատ շրջանառությունը։

Ոստիկանության նախկին պետի գույքը կբռնագանձվի

Հայաստանի գլխավոր դատախազությունը Հակակոռուպցիոն դատարան է ներկայացրել հայցադիմում՝ Ոստիկանության նախկին պետ Վալերիյ Օսիպյանի և նրա կնոջ ապօրինի ծագում ունեցող գույքի բռնագանձման պահանջով։ Հայցադիմումը դատարան է ընդունվել վարույթի մեջ։

Դատախազությունը «Հետքին» տրամադրել է ապօրինի ծագում ունեցող գույքի ցանկը, որի բռնագանձումը պահանջվում է դատական կարգով։

Բռնագանձման ենթակա է Երևանում գտնվող երեք անշարժ գույք։ Դրանցից երկուսը գտնվում է Կենտրոն վարչական շրջանում։ Բացի այդ, պահանջվում է բռնագանձել նաև մեկ ավտոմեքենա։

Անշարժ գույքի կադաստրային արժեքը կազմում է մոտ 125 միլիոն 580 հազար դրամ։

Դատախազությունը ներկայացրել է նաև գումարային պահանջ՝ մոտ 48 միլիոն դրամի բռնագանձում որպես ապօրինի դրամական միջոցների մնացորդ։ Բացի այդ, պահանջվում է բռնագանձել մոտ 43 միլիոն դրամ, որը չի հիմնավորվում անձի օրինական եկամուտներով, ունի ապօրինի ծագում և փոխանցվել է բարեխիղճ ձեռք բերողի, կամ հնարավոր չէ նույնականացնել և բռնագանձել։

Ամերիաբանկը՝ որպես Lion Finance Group-ի անդամ, ընդգրկվեց Լոնդոնի ֆոնդային բորսայի FTSE 100 ինդեքսում

Ամերիաբանկը, որը Lion Finance Group (LFG) միջազգային ֆինանսական խմբի անդամ է, դարձավ առաջին հայկական հաստատությունը, որն ընդգրկվեց աշխարհի առաջատար բորսաներից մեկի՝ Լոնդոնի ֆոնդային բորսայի (London Stock Exchange) FTSE 100 ինդեքսում։ Այս պատմական ձեռքբերումը խմբի շուկայական կապիտալիզացիայի մեծության շնորհիվ կնշանակում է, որ LFG-ն, և հետևաբար նաև Ամերիաբանկը, միացել է ֆինանսական և այլ ոլորտների աշխարհի ամենաազդեցիկ 100 ընկերությունների շարքին։

Այս փոփոխությունը պաշտոնապես կմիանա ուժի մեջ 2026թ. մարտի 23-ին, սակայն ինդեքսում կներկայանա 2026թ. մարտի 20-ին՝ շուկաների փակումից հետո։

FTSE 100 ինդեքսում ընդգրկված են այնպիսի համաշխարհային հայտնի բրենդեր, ինչպիսիք են HSBC-ն, Barclays-ը, Lloyds Banking Group-ը, Rolls-Royce Holdings-ը, Unilever-ը, Coca-Cola-ն և այլն։ LFG-ն իր շուկայական արժեքով առաջ է անցել նաև այնպիսի ընկերություններից, ինչպիսիք են Burberry-ն և EasyJet-ը։

Ամերիաբանկի գլխավոր տնօրեն Արտակ Հանեսյանը նշել է, որ այս իրադարձությունը կարևոր ազդակ է միջազգային ներդրողների վստահության տեսանկյունից։ «Լոնդոնի ֆոնդային բորսայի այս ինդեքսում ներառվելը ցույց է տալիս, որ միջազգային ներդրումային համայնքը բարձր է գնահատում մեր զարգացման ռազմավարությունը և դրա արդյունքները։ Այս ձեռքբերումը նպաստում է Հայաստանի տեսանելիության և հեղինակության բարձրացմանը»,-ասել է նա՝ շնորհակալություն հայտնելով բանկի թիմին, հաճախորդներին և գործընկերներին։

Lion Finance Group-ի գործադիր տնօրեն Արչիլ Գաչեչիլաձեն նույնպես ընդգծել է այս նվաճման նշանակությունը՝ այն համարելով թիմերի հետևողական աշխատանքի արդյունքում ստեղծված արժեքի պաշտոնական ճանաչում։ «Այս նվաճումն ընդգծում է Lion Finance Group-ի ռազմավարության հզորությունը, նորարարական և հաճախորդակենտրոն մոտեցումը, որը մենք կիրառում ենք թե’ հայկական, թե’ վրացական շուկաներում։ Ես համոզված եմ, որ այս ձեռքբերումը կամրապնդի միջազգային ներդրողների հետաքրքրությունը խմբի նկատմամբ»,-նշել է նա։

Ամերիաբանկը Հայաստանի տնտեսական ոլորտի առաջատար հաստատություններից է, որը շարունակաբար ներդնում է նորարարական տեխնոլոգիաներ և ծառայություններ՝ բավարարելու իր հաճախորդների ֆինանսական կարիքները։

«Երաշխավորված խաղաղություն» հայեցակարգը. ռազմավարական անվտանգության հիմնական սկզբունք

Հայաստանի համար «երաշխավորված խաղաղության» հայեցակարգի շուրջ ընթացող քննարկումները ցույց են տալիս, թե որքան կարևոր է ինստիտուցիոնալ երաշխիքների հարցը մեր երկրի անվտանգության համար։ Այս հայեցակարգը պարզապես բարի կամքի կամ քաղաքական հռչակագրերի հարց չէ, այլ միջազգային քաղաքականության իրատեսական տրամաբանության հիմքով կառուցված համակարգ։

Հիմնական սխալը կայանում է այն թեզում, թե Հայաստանը պետք է ինքն իրեն դարձնի «երաշխավորված խաղաղության» երաշխավոր։ Եթե գործող անվտանգության մեխանիզմները, ինչպես մենք վերջերս ցավոք ստիպված ենք ճանաչել, անբավարար կամ ոչ արդյունավետ են եղել, դա չի նշանակում դրանցից հրաժարվել, այլ դրանց վերանայում և ինստիտուցիոնալ ամրապնդում։ Իրավիճակը պահանջում է ոչ թե ինքնուրույն խաղաղության պահապան դառնալ, այլ միջազգային համակարգի մեջ ինտեգրվել՝ ստանալով արտաքին երաշխիքներ։

Պետությունը, որը գտնվում է հարևանների հետ ռազմական և ժողովրդագրական դիսբալանսի իրավիճակում, միայնակ չի կարող լինել խաղաղության երաշխավոր։ Այսպիսի մոտեցումը ռազմավարական խոցելիություն է խորացնում։ Իրականում, միջազգային քաղաքականության մեջ նման նախադեպ գրեթե գոյություն չունի։

Այս համակարգի հիմքում ընկած է պրագմատիկ հարաբերությունների ստեղծում միջազգային այն դերակատարների հետ, որոնք շահագրգռված են տարածաշրջանային հավասարակշռության վերականգնմամբ։ Այս երաշխավորող պետությունների ռազմավարական շահերը պետք է համընկնեն Հայաստանի ինքնիշխանության և տարածքային ամբողջականության պահպանման հետ։ Հենց այդ պատճառով հայեցակարգը ենթադրում է դաշնակցային հարաբերությունների վերաիմաստավորում՝ հռչակագրային պարտավորություններից դեպի չափելի, ձևականացված պատասխանատվության և գործնական աջակցության գործիքներ։

Խաղաղությունը պետք է պահպանվի ոչ միայն խոստումների, այլև խախտման դեպքում գործարկվող պատասխանատվության մեխանիզմների միջոցով։ Հետևաբար, խաղաղության պայմանագիրը պետք է ներառի ավտոմատ քաղաքական և տնտեսական հետևանքներ, խախտումների միջազգային քննության պարտադիր ընթացակարգ և նախապես համաձայնեցված արձագանքման միջոցներ։ Առանց նման դրույթների ցանկացած համաձայնագիր մնում է խոցելի։

Անհրաժեշտ է ընդգծել, որ «երաշխավորված խաղաղությունը» ոչ մի կապ չունի Հայաստանի արտաքին կախվածության հետ։ Դրա ամբողջ իմաստը կայանում է Հայաստանի ռազմավարական նշանակության և սուբյեկտության վերականգնման մեջ։ Խոսքը վերաբերում է այն համակարգի ձևավորմանը, որտեղ երկրի անվտանգությունը հիմնված է ոչ թե քաղաքական խոստումների, այլ սեփական կարողությունների զարգացմանը համընթաց շահերի համընկնման, պարտավորությունների հստակեցման և արձագանքման իրական մեխանիզմների ներդրման վրա։

Միջազգային հարաբերությունների պատմությունը հստակ ցույց է տալիս՝ այնտեղ, որտեղ բացակայում են ինստիտուցիոնալ երաշխիքները, ի վերջո գործում է ուժի իրավունքը։ Եթե չկա խաղաղությունը պահպանելու մեխանիզմ, ապա ստեղծվում է պարտադրված խաղաղության իրավիճակ, որտեղ հաղթողը թելադրում է իր պայմանները պարտվողին։ Երաշխավորված խաղաղության այլընտրանքը վերահսկվող անկայունությունն է։

Այսօր Հայաստանի առաջ կանգնած է հիմնարար ընտրություն. կամ երկրի անվտանգությունը ինստիտուցիոնալացված է միջազգային երաշխիքների և պատասխանատվության մեխանիզմների միջոցով, կամ մեր պետությունը շարունակում է ապրել ուժային ճնշումների տրամաբանության մեջ։ Միջազգային քաղաքականությունում երրորդ տարբերակ պարզապես գոյություն չունի։