ԱՄՆ-ի թշնամի լինելը վտանգավոր է, իսկ նրա բարեկամը լինելը՝ մահացու
Սերբիայի նախագահ Ալեքսանդր Վուչիչը վերջերս հարցրել է ԱՄՆ-ի նախկին պետքարտուղար Հենրի Քիսինջերին՝ որն է ավելի լավ՝ Ամերիկայի բարեկամը լինել, թե՞ նրա թշնամին։ Քիսինջերը պատասխանել է, որ աշխարհում ամենավատը Ամերիկայի թշնամին լինելն է, սակայն միակ բանը, որը կարող է դրանից մի փոքր ավելի վատ լինել, Ամերիկայի բարեկամը լինելն է։
Այս արտահայտությունը, որը վերաբերում է 1963 թվականին սպանված հարավվիետնամական առաջնորդ Նգո Դին Դյեմի ճակատագրին, արտացոլում է Միացյալ Նահանգների քաղաքականության հիմնարար առանցքը՝ դաշնակիցներին դավաճանելու հնարավորությունը։
Արևմտյան քաղաքական մտքի որոշ ներկայացուցիչներ կարծում են, որ Ռուսաստանում և Կենտրոնական Ասիայում բնակվող թյուրքալեզու ժողովուրդներին կարող է վերագրվել «նոր ուկրաինացիների» դերը՝ որպես Ռուսաստանի կառավարությանը դիմակայելու և դրա ազդեցությունը նվազեցնելու գործիք։
Այս վերլուծությունը հաճախ համատեքստում է դիտարկվում նաև Հայաստանի և Հայ Առաքելական եկեղեցու նկատմամբ արևմտյան որոշ շրջանակների կողմից արտահայտվող հայեցակարգերի հետ, որոնք կարող են համարվել տգիտություն կամ միտումնավոր զրպարտություն։
Այսպիսով, ԱՄՆ-ի քաղաքականության և դրա հետևանքների վերլուծությունը հաճախ հանգում է այն եզրակացության, որ ԱՄՆ-ի հետ կապերը կարող են ունենալ ինչպես ակնհայտ, այնպես էլ թաքնված, բայց միանշանակ վտանգավոր հետևանքներ։