Նիկոլ Փաշինյանի երաժշտական նախագծի ֆինանսավորման ծախսերը հասել են 15,1 մլն դրամի

Վերջին ամիսներին ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը սոցիալական ցանցերում հրապարակում էր տեսանյութեր, որտեղ նվագում էր հարվածային գործիքներ՝ Զեմֆիրայի, Maroon 5-ի և այլ հայտնի արտիստների երգերի հիթերով։ Այս ակտիվությունը հանգեցրեց նրա կողմից ստեղծված «Վարչաբենդ» երաժշտական խմբի առաջին փակ համերգի կազմակերպմանը։

Համերգը տեղի ունեցավ հունվարի 30-ին Ջրվեժում գտնվող Palladium Hall-ում, որտեղ հրավիրված էին թիմակիցներ և նախապես գրանցված մասնակիցներ։

ՀՀ վարչապետի աշխատակազմին ուղղված հարցման համաձայն՝ միջոցառման ֆինանսավորումը և բոլոր ծախսերը իրականացրել է «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությունը։

Հետաքննության արդյունքում պարզվել է, որ միայն Palladium Hall-ի սպասարկման արժեքը մոտ 13,5 մլն դրամ է կազմել՝ հաշվարկված 500 մասնակցի համար։ Բացի սրահի վարձավճարից, երաժշտական ապահովման համար առանձին վճարվել է 1,6 մլն դրամ՝ ներառյալ երաժշտական գործիքների օգտագործման և 18 հոգանոց խմբի ծառայությունների համար։

Այսպիսով, միջոցառման ընդհանուր ծախսերը, որոնք ներառում են բարձր կարգի օղի, մրգեր, զովացուցիչ ըմպելիքներ, 10 տարեկան «Ախթամար» կոնյակ, 4 տեսակի աղցան և 2 տեսակի տաք ուտեստ, կազմել են 15,1 մլն դրամ կամ մոտ 40 հազար ԱՄՆ դոլար։

Համեմատության համար նշվում է, որ այս գումարը կարող էր բավարարել մոտ 300 մարդու մեկ ամսվա միջին ծախսերը։

Հարց է առաջանում, թե արդյոք այսպիսի ծախսերը, որոնք գերազանցում են պետական բյուջեից վարչապետի ստացած պարգևավճարի գումարը, արդարացված են, հատկապես երկրում, որտեղ 21,7 տոկոս բնակչություն ապրում է աղքատության մեջ։

Հիշեցնենք, որ երևանյան և հանրապետական մակարդակով այս իշխանության կողմից իրականացված միակ զգալի աշխատանքը ասֆալտի վերանորոգումն է, որը ներկայիս իրավիճակում խայտառակ է։

ԱՄՆ-ի նոր ռազմավարություն՝ Հայաստանը դարձնելով «ավելորդ օղակ»

Վերջին օրերին աշխարհաքաղաքական ասպարեզում տեղի ունեցած իրադարձությունները, հատկապես ԱՄՆ պետքարտուղար Անտոնի Բլինկենի այցը տարածաշրջան, ցույց են տալիս աշխարհամտածողության և ռազմավարական հաշվարկների խորը փոփոխություն։ Այս այցը, որը պաշտոնապես ներկայացվում է որպես հարաբերությունների ամրապնդում, իրականում ծառայում է ավելի խորը և բարդ նպատակների։

Պետք է նշել, որ այս այցը վաղուց էր ծրագրված և նպատակ էր հետապնդում միս ու արյուն տալ այն պայմանավորվածություններին, որոնք կնքվեցին անցյալ տարվա օգոստոսի 8-ին Վաշինգտոնում, Թրամփի, Փաշինյանի և Ալիևի կողմից։ Իրականում դա ոչ թե ստորագրում էր, այլ նախաստորագրում էր՝ ապագա խաղաղ պայմանագրի համար։

Այս պայմանագրի գլխավոր իմաստը Նախիջևանի հետ Ադրբեջանի կապի հարցի լուծումն է։ Թուրքիան երկար տարիներ շարունակ համոզում էր ամերիկացիներին, որ Ադրբեջանը կարող է լուրջ դերակատարում ունենալ ԱՄՆ-ի համար, եթե կարողանա անմիջական կապ ունենալ Նախիջևանի և, վերջինիս միջոցով, նաև Թուրքիայի հետ։ Այդ քայլով, ինչպես նշում էին թուրք վերլուծաբանները, Ադրբեջանը կազատվի Իրանի և Ռուսաստանի կապանքներից և կկարողանա ավելի ինքնուրույն քաղաքականություն վարել։

Արցախյան պատերազմի ավարտից հետո, երբ կնքվեց նոյեմբերի 9-ի համաձայնագիրը, Ադրբեջանը հույս ստացավ, որ կկարողանա այդ կապն ունենալ և ազատվել Իրանից կախվածությունից։ Սակայն ԱՄՆ-ին և ԵՄ-ին դա շահավետ չէր։ Նրանց պետք էր, որ Ադրբեջանը չունենա կախվածություն ո՛չ Իրանից, ո՛չ էլ Ռուսաստանից։ Հենց այդ պատճառով նրանք Փաշինյանի միջոցով փաստացի լուծարեցին այն, ինչ մնացել էր Արցախից 2020 թվականի պատերազմից հետո, իսկ դրանից հետո նույն Փաշինյանի միջոցով Ադրբեջանին տվեցին այդ բաղձալի հնարավորությունը՝ կապ հաստատել Նախիջևանի հետ։

ԱՄՆ-ի այս քայլի հետևում կանխատեսելի ռազմավարական հաշվարկներ են։ Բանն այն է, որ ԱՄՆ-ն վերացրել է 907 բանաձևը, որը սահմանափակում էր ԱՄՆ-ի օգնությունը Ադրբեջանին, և այժմ նպատակ ունի Ադրբեջանին դարձնել տարածաշրջանի իր գլխավոր ռազմավարական գործընկերը։ Որպես հենակետ դիտվում է նաև Ադրբեջանի գլխավոր դաշնակից Թուրքիայի դերակատարումը։ Ըստ ամերիկացիների՝ Թուրքիան և Ադրբեջանը պիտի կարողանան իրար հետ փոխել տարածաշրջանի աշխարհաքաղաքական բալանսը։

Ինչ վերաբերվում է Հայաստանին, ապա այս նոր կոնֆիգուրացիայի պայմաններում այն դառնում է ավելորդ օղակ, որի վերացումը ժամանակի խնդիր է։ Իհարկե, մինչև այդ հայ քաղաքականներին կկերակրեն գեղեցիկ ծրագրերով (9 մլրդ, 18 մլրդ), ինչպես որ ժամանակին, Փաշինյանն էր խոստանում արցախցիներին՝ Ստեփանակերտի հրապարակում։

Այս իրադարձությունները հիշեցնում են պատմության այն էջերը, երբ նույն ԱՄՆ-ն, 100 տարի առաջ, խոստացավ Հայաստանին աջակցել Թուրքիայի դեմ պատերազմում՝ պայմանով, որ Երևանը չէր համագործակցի բոլշևիկյան Ռուսաստանի հետ։ Հայերն այն ժամանակ համաձայնվեցին և կանգնեցին կոտրած տաշտակի առջև, երբ պարզվեց, որ թուրքական ներխուժամը ամերիկացիները չէին կարող զսպել։ Հետո նույն ԱՄՆ-ն Ֆրանսիայի և Մեծ Բրիտանիայի հետ համաձայնության եկան Լոզանում Աթաթուրքի հետ, իսկ Հայաստանը դրա արդյունքում կորցրեց Նախիջևանն, Արցախը ու Կարսը։

Արդյունքում մենք այն ժամանակ կորցրեցինք վերը նշված տարածքները, սակայն 100 տարի անց որևէ հետևություն չարեցինք։ Որովհետև հայ քաղաքական վտանգը չզգացինք և չհասկացանք, որ հանրային արժեքները մոնետիզացնելով ոչնչի չենք հասնի։ Սակայն այսօր մենք իրավունք չունենք նույն սխալը կրկնելու, քանի որ 21 դարում այլևս ոք մեր նոր սխալի համար նոր նվեր չի տա։

Այսպիսով, ԱՄՆ-ի այս քայլը պետք է դիտարկել որպես աշխարհաքաղաքական խաղի մաս, որտեղ յուրաքանչյուր կողմ իր շահերը պաշտպանում է։ Մենք էլ մեր կողմից պիտի մեր շահը առաջ քաշենք, մանավանդ, որ մենք էլ այս աշխարհում միայնակ չենք։ Սակայն դրա համար առաջին հերթին պետք է փոխել այս իշխանությունը, որպեսզի կարողանանք կրկին դառնալ գործոն, որի հետ հաշվի կնստեն հիմնական կենտրոնները։

Կալիգուլայի ձիերն ու 21-րդ դարի ցուցակագրումը

Հռոմեացի պատմաբան Սվետոնիուսը պատմում էր, որ կայսր Կալիգուլան այնքան շատ էր սիրում իր Ինցիտատ ձիուն, որ նրան Հռոմի Սենատի անդամ է սարքել, նաև նրան ամուսնացրել է գեղեցկուհի Պենելոպա ձիու հետ՝ կազմակերպելով ճոխ հարսանիք։ Մեկ այլ վարկածով՝ Կալիգուլան Ինցիտատին ոչ թե սենատոր, այլ կոնսուլ է դարձրել։

Այս ամենին կարելի էր վերաբերվել որպես պատմական անեկդոտ, եթե չլիներ ՔՊ-ի պատգամավորների թեկնածուների ցուցակագրման հիմքում ընկած սկզբունքը։ Այն, որն անթաքույց հարցի տեսքով տալիս է ՔՊ-ի այսօրվա «Կալիգուլան»։

Հարցը պարզ է․ «Դուք պատրաստ եք անվերապահ կերպով պաշտպանել ՔՊ-ի, այսինքն նորօրյա Կալիգուլայի ցանկացած որոշումը»։ Եթե պատասխանը դրական է, ապա թեկնածուն ներառվում է ցուցակում։

Փաստորեն, այսպիսով հավաքագրում են «ձիերի երամ», որոնք կներկայացնեն ՔՊ-ին Ազգային Ժողովում։ Իսկ ինչու՞ չէր կարող նման վարքագիծ ցուցաբերել Կալիգուլան, եթե 21-րդ դարում մենք նման օրինակ ունենք։

Այս համեմատությունը, որը հրապարակվել է «Մայր Հայաստան» կուսակցության վարչության անդամ Ստեփան Դանիելյանի ֆեյսբուքյան էջում, ցույց է տալիս, թե ինչպես է ցուցակագրման այս մեթոդը հարցադրում ՔՊ-ի ներքին կառուցվածքը և որոշումների կայացման գործընթացը։

Այս հրապարակումները, որոնք վերաբերում են նաև ԱՄՆ-ի քաղաքականության փոփոխություններին և Վաղարշապատ համայնքի բյուջեի կտրումներին, ցույց են տալիս, թե ինչպես են միջազգային և տեղական իրադարձությունները կարող են օգտագործվել որպես համեմատությունների և քաղաքական մեկնաբանությունների համար։

«Առաջարկ Հայաստանին» ծրագիրը. Ուժերի համախմբումը և նոր սկիզբը

Ամիսներ առաջ ես հայտարարեցի «Առաջարկ Հայաստանին» ծրագրի մեկնարկի մասին՝ համոզված լինելով, որ պետությունները վերականգնվում են ծրագրերի, գաղափարների, կամքի և երկրին նվիրված, ունակ մարդկանց համախմբման շնորհիվ։ Սա վերկուսակցական նախաձեռնություն է, որը կառուցվելու է մեր քաղաքացիների մասին և նրանց մասնակցությամբ։

Մեր նպատակն է համախմբել մեր քաղաքացիների, ոլորտային լավագույն մասնագետների, գործիչների, հանրային դեմքերի, սրտացավ ու կարող մարդկանց գաղափարները՝ երկիրն այս վիճակից դուրս բերելու և հետպատերազմյան վերականգնման միասնական ուժով։

«Առաջարկ Հայաստանին» ծրագիրը ես պատկերացնում եմ որպես Նոյյան տապան։ Միայնակ փրկվել հնարավոր չէ։ Ոչ մի անհատ, ոչ մի կուսակցություն, ոչ մի դաշինք միայնակ չի կարող մեծ արդյունքի հասնել։ Մեր խնդիրներն այնքան խորն են, վիճակը՝ այնքան բարդ, որ այլ մոտեցում է պետք։ Եթե ուզում ենք դուրս գալ այս իրավիճակից, վերականգնել մեր ազգային արժանապատվությունը, բարեկեցիկ, բարգավաճ Հայաստան ունենալ, ապա պետք է ստեղծենք պետական, գիտական, մասնագիտական մտքի «նոյյան տապան», որտեղ կուսակցական պատկանելությունը ոչ մի նշանակություն չունի, որտեղ հարգի են գիտելիքը, սկզբունքները, մարդկային որակները և պատրաստակամությունը՝ թեկուզ անձնապես տուժել, բայց օգնել երկրին։

Ես մտադիր եմ իսկապես քաղաքական, հանրային Նոյյան տապան ստեղծել, որտեղ կհավաքվեն բոլոր հետաքրքիր առաջարկները, գաղափարները, լուծումները, որտեղ ամեն մարդ կգտնի իր անելիքը, իր տեղը, երկրին օգուտ տալու իր ձևը։

Ինչպես Նոյը տեսավ փրկության և վերածննդի ճանապարհը, նույնը մենք պիտի փորձենք անել այսօր։ Ես անելու եմ այնպես, որ բոլոր ունակ մարդիկ, կամք, սկզբունքներ ունեցող, աշխատելու ցանկություն ունեցող գործիչներն ունենան իրենց կարևոր տեղն այն թիմում, որն ընտրությունների կգնա «Առաջարկ Հայաստանին» ծրագրով։

Խնդիրները շատ են, ծանր են, բայց մենք դրանց պիտի նայենք որպես փորձություն, որը մեզ այս կյանքում տրվել է հաղթահարման համար։ Եթե պիտի վախենանք մեր սեփական երկրի խնդիրները լուծելուց, ապա ո՞ւմ ենք դրանք թողնում։ Մենք կարող ենք և պարտավոր ենք դրանք լուծել։ Ուժերի համախմբումը, իրար լսելու ունակությունը, ներքին համերաշխությունը, կարող-ունակ մարդուն գնահատելու մեր վճռականությունը կբերեն լուրջ արդյունքների։

Այս հայտարարությունն ես արել եմ երիտասարդության հետ հանդիպման ժամանակ։ Ասել եմ՝ ձերն է ապագան, դուք եք երկրի տերը՝ ձեր փայլուն առաջարկներով, ձեր խանդավառությամբ, ձեր՝ երբեք չկոտրվելու վճռականությամբ։ Եկե´ք, կպեք գործին։ Նույնն այսօր ասում եմ լայն շրջանակներին։ Եթե ունեք ցանկություն, պատրաստակամություն՝ դժվար աշխատանքի, ընդունում եք «Առաջարկ Հայաստանին» ծրագրի գաղափարները, պատրաստ եք ձեր առաջարկներով և ներկայությամբ ուժեղացնելու այդ ծրագիրը, ապա ես պատրաստ եմ համատեղ աշխատանքի։

ԱՄՆ փոխնախագահի X-ի հաշվի գրառումը Հայոց ցեղասպանության մասին ջնջվել է

ԱՄՆ փոխնախագահ Ջեյ Դի Վենսը ջնջել է իր կողմից X սոցիալական ցանցում կատարված գրառումը, որը վերաբերում էր Հայոց ցեղասպանության հուշահամալիր այցելությանը։

Այս գրառման մեջ երկու անգամ հիշատակվել էր Հայոց ցեղասպանությունը։ Այն մի քանի ժամ մնացել էր հրապարակված, ապա հեռացվել։

Ջեյ Դի Վենսի մամուլի քարտուղար Թեյլոր Վան Քըրքը հետագայում հրապարակել է պարզապես տեղեկատվություն Ծիծեռնակաբերդ այցելության մասին՝ առանց նշելու այն իրադարձության կապը, որը նախկինում հիշատակվել էր։