Հրաչյա Հակոբյանի ունեցվածքի մասին հայտարարագրի վերլուծություն

Որպես պատգամավոր, ես պարտավոր եմ տարեկան հայտարարագրել իմ և իմ ընտանիքի անդամների ունեցվածքը։ Այս տարվա հայտարարագրը, որը ներկայացվել է 2024 թվականի սկզբին, արտացոլում է իմ ֆինանսական և նյութական վիճակը։

Իմ հայտարարագրում առկա է 7 անշարժ գույք։ Դրանցից երկուսը բնակարաններ են, երկուսը՝ անհատական բնակելի տներ, իսկ երեքը՝ հողամասեր։ 2020 և 2021 թվականներին Ջրվեժի Ձորաղբյուր թաղամասում ձեռք եմ բերել երկու անհատական բնակելի տուն և մեկ հողամաս։ 2024 թվականին նաև մեկ բնակարան եմ գնել Ջրվեժում՝ «Կապիտալ Բիլդ» կառուցապատողից, որի արժեքը կազմել է 44 մլն 120 հազար դրամ։

Այսպիսով, իմ ընդհանուր ունեցվածքը ներառում է 5 տուն։

Իմ ավտոմոբիլային կայանատեղը զբաղեցնում է 2021 թվականի արտադրության Volvo մակնիշի մեքենա, որը ձեռք է բերել եմ 2023 թվականին՝ 18 մլն դրամ գնով։

Իմ բանկային հաշիվների մնացորդները տարեսկզբին կազմել են 2,1 մլն դրամ և 2 հազար եվրո։ 11,6 հազար ԱՄՆ դոլարի մնացորդը, որը եղել է առկա տարեսկզբին, տարեվերջին զրոյացել է։ Կանխիկ դրամական միջոցները ավելացել են՝ 2,5 մլն դրամից դառնալով 3 մլն դրամ։

Հաշվետու տարվա ընթացքում իմ ընդհանուր եկամուտները կազմել են 13 մլն 527 հազար դրամ։ Դրանցից 9 մլն 960 հազար դրամը աշխատանքի վարձատրություն է Ազգային Ժողովի աշխատակազմից, 2,5 մլն դրամը՝ վարձակալության դիմաց ստացված եկամուտ, իսկ 1 մլն 67 հազար դրամը՝ եկամտահարկի վերադարձ ՀՀ Ֆինանսների նախարարությունից։

Իմ ֆինանսական պարտավորությունների շարքում առկա է բնակարանի հիպոտեկի մայր գումարի մնացորդը, որը կազմում է 39 մլն 700 հազար դրամ։ Հաշվետու տարվա ընթացքում վարկերի մարմանը եմ հատկացրել 5 մլն 359 հազար դրամ, իսկ անշարժ գույքի վերանորոգմանը՝ 3 մլն դրամ։

Այս հայտարարագրը, ինչպես և նախորդները, ապահովում է իմ ֆինանսական գործունեության և ունեցվածքի մասին հստակ և բաց տեղեկատվություն հանրության համար։

Ալեն Սիմոնյանի հայտարարությունները լայն արձագանք են գտել Թուրքիայում

ՀՀ Ազգային Ժողովի նախագահ Ալեն Սիմոնյանի հայտարարությունները, որոնք արվել են ճեպազրույցի ընթացքում, մեծ ուշադրություն են գրավել թուրքական մամուլի կողմից։ Թուրքական կայքերը լուսաբանել են նրա խոսքերը՝ հատկապես ընդգծելով երկու հիմնական դիտարկումը։

Առաջինը՝ Սիմոնյանի շնորհակալությունն էր Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարար Հաքան Ֆիդանին և տարածաշրջանի բոլոր գործընկերներին՝ հայ հասարակության կողմից խաղաղության և առևտրի զարգացման դիրքորոշմանը աջակցելու համար։ Երկրորդը՝ նրա այն դիտարկումն էր, որ «Ֆիդանի հայտարարությունները չպետք է համարել արտաքին միջամտություն Հայաստանի ներքին գործերին»։

Այս հայտարարությունները թուրքական լրատվականներում հրապարակվել են հետևյալ վերնագրերով․ «Հայաստանը պատմական խաղաղության ուղերձ է հղում Թուրքիային․ փակել ենք թշնամանքի էջը» և «Ալեն Սիմոնյան․ «Մենք փակել ենք թշնամանքի էջը»»։

Անկարայում ընկալվել է այն որպես անցյալի էջը փակելու առաջարկություն՝ առանց որևէ նախապայմանի։ Նման նախադեպեր արդեն իսկ գրանցվել են նաև Եպիսկոպոսաց ժողովի և Գերագույն հոգևոր խորհրդի գումարման պարագայում։

Այս հարցի հետ կապված, նշանակում է նաև նախկին ՆԳՆ պետական քննչական ծառայության պետ Հրաչյա Հակոբյանի անշարժ գույքի հարստացման մասին տեղեկությունները։ Հեղափոխությունից հետո նա 3 տարում ձեռք է բերել 3 տուն, ինչը նրա ընդհանուր անշարժ գույքի ֆոնդը հասցրել է 5 տուն։

Այսպիսով, Ալեն Սիմոնյանի հայտարարությունները, որոնք նախապես հայտնվել են հայկական լրատվական դաշտում, հաջորդելով իրենց արձագանքը գտել են նաև միջազգային ասպարեզում՝ դառնալով թուրքական մամուլի կենտրոնական թեմա։

Ոստիկանության պետի և փրկարար ծառայության տնօրենի պաշտոնների փոփոխություն

ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի որոշմամբ կատարվել են մի քանի կարևոր նշանակումներ ՀՀ ներքին գործերի նախարարության կառուցվածքում։

Առաջին որոշմամբ Կամո Ցուցուլյանը նշանակվել է ՀՀ ոստիկանության պետի պաշտոնում։ Նա նախկինում զբաղեցնում էր ՀՀ ՆԳՆ փրկարար ծառայության տնօրենի և ՆԳՆ տեղակալի պաշտոնները, որոնք այժմ ազատվել է։

Երկրորդ որոշմամբ Արամ Ղազարյանը ազատվել է ոստիկանության պետի և ՆԳՆ տեղակալի պաշտոնից և նշանակվել է ՀՀ ՆԳՆ փրկարար ծառայության տնօրենի և ՆԳՆ տեղակալի պաշտոնում։

Արամ Ղազարյանը ոստիկանության պետի պաշտոնը զբաղեցնում էր 2025 թվականի հունիսից, իսկ Կամո Ցուցուլյանը՝ փրկարար ծառայության տնօրենի՝ 2023 թվականի հունվարից։

Այս փոփոխությունները նման են նախորդ տարիներին կատարված նշանակումներին, որոնք տեղի էին ունեցել Եպիսկոպոսաց ժողովի և Գերագույն հոգևոր խորհրդի գումարման պարագայում։

Այս նշանակումները ավարտում են 2024 թվականի վերջին և 2025 թվականի սկզբին ՀՀ իշխանությունների կողմից կատարված մի շարք կադրային փոփոխությունների շարքը։

Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի հրավերով Եպիսկոպոսաց ժողովը տեղի կունենա Ավստրիայում

Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Գարեգին Երկրորդի հրավերով Եպիսկոպոսաց ժողովը կկայանա Ավստրիայի Սանկտ Փյոլթըն քաղաքում՝ փետրվարի 16-19-ի ընթացքում։

Այս մասին ես հայտնում եմ՝ հիմնվելով Մայր Աթոռի Տեղեկատվական համակարգի տնօրեն Եսայի քահանա Արթենյանի տրամադրած տեղեկատվության վրա։

Հարկ է նշել, որ Հայ Առաքելական Եկեղեցու որևէ ժողովական մարմին, բացառությամբ Ազգային-Եկեղեցական ժողովի, իր նիստերը կարող է գումարել ցանկացած վայրում։ Նման նախադեպեր եղել են ինչպես Եպիսկոպոսաց ժողովի, այնպես և Գերագույն հոգևոր խորհրդի գումարման պարագային։ Ուստի Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի հրավերով Եպիսկոպոսաց ժողովը տեղի կունենա Ավստրիայի Սանկտ Փյոլթըն քաղաքում՝ փետրվարի 16-19-ին։

Այս հրավերն ավանդական է և համապատասխանում է Եկեղեցու կանոնակարգին։

ՔՊ-ի հովանավորությամբ ընտրություններին մասնակցելու կոչը կրկին ակտիվանում է

Քաղաքագետ, «Մայր Հայաստան» կուսակցության վարչության անդամ Դերենիկ Մալխասյանը նշել է, որ «Քաղաքացիական պայմանագիր» (ՔՊ) կուսակցության հաղթանակի միակ հնարավորությունը քաղաքացիների ընտրություններին մասնակցելու ցածր ակտիվությունն է։

Ըստ նրա՝ այս նպատակին հասնելու համար ՔՊ-ի հովանավորությամբ մի շարք նախաձեռնություններ են պատրաստվում, որոնք ուղղված են քաղաքացիներին ընտրություններին չմասնակցելու կոչ անելուն։

Մալխասյանը նաև անդրադարձել է Շիրակի մարզի իրավիճակի։ Նրա խոսքով՝ տպավորություն է ստեղծվում, թե մարզում անիշխանություն է, իսկ մարզպետը՝ անտերություն։

Այնուհետև քաղաքագետը նկատել է, որ Իրանում բողոքի ալիքը այսօր ցույց է տալիս անկման միտումներ։

Վերջում նա նշել է, որ իշխանությունները ժամանակ չունեն մաքրելու ու մշակելու, և իրենց ռեսուրսները ծախսում են պարգևավճարների վրա։ Նա հարցրել է, թե ո՞վ է պատասխանատու ձնամաքրման աշխատանքների ապահովման համար։

Գյումրի-Երևան մայրուղու վիճակը և Շիրակի մարզի ղեկավարության գործողությունները

Ինձ հասած տեղեկությունների համաձայն՝ Գյումրի-Երևան մայրուղու վիճակը այսօր զգալիորեն վատ է։ Պատճառը հիմնականում ձնաբանակցությունն է, որը չի մաքրվել պատշաճ կերպով։

Այս իրավիճակը, իմ կարծիքով, ցույց է տալիս Շիրակի մարզի ղեկավարության կողմից անտեսվածություն և անուշադրություն։ Տպավորություն է ստեղծվում, թե մարզում գործադիր իշխանությունը չունի իր ղեկավարման գործիքները, իսկ մարզպետը՝ անտեսում է իր պարտականությունները։

Այսպիսի անուշադրություն ոչ միայն խանգարում է մարդկանց տեղաշարժը, այլև կարող է առաջացնել լուրջ վտանգավոր իրավիճակներ։ Պարտադիր է, որ մարզի ղեկավարությունը վերահսկի ձնամաքրման աշխատանքների կազմակերպումը և ապահովի դրանց արդյունավետ իրականացումը։

Հարց է առաջանում՝ ո՞վ է պատասխանատու այս աշխատանքների համար։ Պետական մարմինները պետք է ապահովեն, որ ճանապարհները մաքուր և անվտանգ լինեն բոլոր քաղաքացիների համար։

Այս իրադարձությունները տեղի են ունենում այն պահին, երբ Իրանում բողոքի ալիքը, թեև դեռևս առկա է, սկսում է ցույց տալ անկման միտումներ։ Իսկ միևնույն ժամանակ, քաղաքական շրջանակներում քննարկվում են նոր նախաձեռնություններ, որոնք ուղղված են քաղաքացիներին կոչ անելը չմասնակցել հաջորդ ընտրություններին։

Այս իրադարձությունների համատեքստում կարելի է նկատել մի ուրվագծված պատկեր՝ երկրում ներքին խնդիրները, որոնք պահանջում են անհապաղ լուծումներ, մրցակցում են արտաքին իրադարձությունների հետ, իսկ պետական ինստիտուտները, թվում է, հաճախ անուշադիր են մնում իրենց առջև ծառացած ամենատրամաբանական խնդիրների նկատմամբ։

Իրանում բողոքի ալիքի զոհերի թիվը հասել է 4 հազարի, իսկ ձերբակալվածների՝ 24 հազարի

Իրանում բողոքի ալիքը, որը սկսվել էր սեպտեմբերի կեսերին, այսօր ցույց է տալիս անկման միտումներ։ Թեև դեռևս գոյություն ունեն դիմադրության կենտրոններ, բողոքի մասշտաբները զգալիորեն նվազել են՝ համեմատած նախկին ակտիվության հետ։

Այս մասին հայտնում են միջազգային դիտորդները՝ նշելով, որ դրան նպաստել է նաև իշխանությունների կողմից ինտերնետի անջատումը։

Ըստ անկախ աղբյուրների՝ բողոքի ալիքի ընթացքում Իրանում սպանվածների թիվը հասնում է մոտ չորս հազարի։ Այս տվյալը հաստատում են նաև իշխանությունները։ Օրինակ, անցած ուրբաթ օրը երկրի հոգևոր առաջնորդը հայտարարել էր, որ սպանվածների թիվը հազարների է հասնում՝ մեղադրելով դրանում հիմնականում ԱՄՆ-ին և Իսրայելին։

Միաժամանակ, ձերբակալվածների թիվը, ըստ ոչ պաշտոնական տվյալների, հասնում է մոտ 24 հազարի։

Այսպիսով, կարելի է արձանագրել, որ ներկայիս բողոքի ալիքը իր զոհերի թվով ամենամեծն է եղել՝ սկսած 1979 թվականի իսլամական հեղափոխությունից։

Թեև այս բողոքի ալիքին մասնակցել է ավելի քիչ մարդ, քան 2009 թվականին, երբ բողոքի ցույցեր էին տեղի ունենում նախագահական ընտրությունների արդյունքների դեմ, այնուամենայնիվ այն ավելի ծանր հետևանքներ է ունեցել։ 2009 թվականի բողոքի ալիքի ընթացքում զոհերի թիվը չէր գերազանցում 400-ը, իսկ այսօրվա ալիքի զոհերի թիվը մոտենում է 4 հազարին։

Այս ճգնաժամը ավելի խորքային բնույթ ունի, քան երբևիցե եղել է, քանի որ այն ոչ թե կեղծված ընտրությունների, այլ սոցիալական խնդիրների, ինֆլյացիայի և համակարգի նկատմամբ անվստահության արդյունք է։

Իրանի ճգնաժամի հնարավոր լուծումներ

Իրանի առջև կան երեք հիմնական զարգացման ուղիներ։

1. Քաղաքական համակարգի ամբողջական փոփոխություն։ Այս տարբերակը առաջարկում են ԱՄՆ-ի և Իսրայելի իշխանությունները։ Ըստ Իսրայելի փորձագետների՝ երկրի անվտանգությունը կախված է իսլամական աշխարհում իշխող երկրների՝ Թուրքիայի, Իրանի և Պակիստանի կայունությունից։ Նրանք կարծում են, որ միայն մասնատված իսլամական երկրները չեն կարող սպառնալ Իսրայելին։ Այդ իսկ պատճառով Իսրայելը պետք է աջակցի այդ երկրներում բոլոր անջատողական ուժերին։ Այս հարցում Իսրայելի միակ աջակիցն է Ադրբեջանը, որը երազում է Իրանի մասնատման և իր տարածքին միանալու մասին։

2. Համակարգի արմատական բարեփոխում։ Այս տարբերակը նույնպես առաջարկում են ԱՄՆ-ը, Իսրայելը և եվրոպական երկրները։

3. Համակարգի արմատական բարեփոխում, ինչպես եղավ Չինաստանում։ Այս տարբերակը չի ներառում համակարգի ամբողջական փոփոխությունը, այլ նրա արմատական արդիականացումը։

Իրանի ներքին իրավիճակը

Իրանի տնտեսությունը գտնվում է ծանր վիճակում։ 2025 թվականի դրությամբ երկրի անվանական ՀՆԱ-ն կազմում է 356.51 միլիարդ դոլար, իսկ մեկ շնչի հաշվով՝ 4,074 դոլար, ինչը 736 դոլարով պակաս է 2024 թվականի ցուցանիշից։ Իրանի աշխատունակ բնակչության մեծ մասը երիտասարդներ են, ովքեր պահանջում են արմատական փոփոխություններ։

Իրանի բնակչության զգալի մասը կազմում են ազգային փոքրամասնություններ, որոնք կազմում են բնակչության մոտ 40 տոկոսը։ Նրանց աջակցությունը շահի վերադարձի կամ երկրի մասնատման ցանկացած փորձի համար շատ թույլ է, քանի որ նրանք պատմականորեն դեմ են եղել նման քաղաքականությանը։

Այսպիսով, կարելի է եզրակացնել, որ Իրանի ճգնաժամի լուծման ամենաիրատեսական ուղին համակարգի արմատական բարեփոխումն է, որը պետք է ուղեկցվի արտաքին քաղաքականության նոր ուղենիշով՝ հաշվի առնելով երկրի ներքին իրավիճակը և բնակչության կարիքները։

Բարձր աշխատավարձ ստացող Հայաստանի ամենապարապ ու անարդյունք չինովնիկը

Իմ ուշադրությունը գրավեց մի դեպք, որը, կարծում եմ, արժե վերլուծել։ Պատմվում է, թե ինչպես է մարզի ղեկավարը, որը պետք է իր պարտականությունները կատարի, փոխարենը մասնակցում է թաղումների, ճաշկերույթներին, կանչում է տաքսիներ տուրիստների համար և ստորագրում է վարչապետի հրամանագրերը։ Այս ամենը, ըստ աղբյուրի, իրականացվում է հարկատուների հաշվին։

Այս իրավիճակը, իմ կարծիքով, ցույց է տալիս ոչ միայն անտեսանելի աշխատանքի, այլև իշխանության մարզում անիշխանության վիճակ։ Դա նման է այն բանին, երբ մարզպետը, իր պարտականությունները կատարելու փոխարեն, հանգիստ քնում է ուղտի ականջում։

Այսպիսով, մարզի ղեկավարի գործողությունները, որոնք հեռու են իրական աշխատանքից, հարցեր են առաջացնում՝ թե ինչպես է նա իր պարտականությունները կատարում, և ո՞վ է պատասխանատու իրեն հանձնված գործերի համար։

Այս դեպքը, իմ կարծիքով, արտացոլում է ավելի լայն համակարգային խնդիր, որը պահանջում է համակողմանի վերլուծություն և արդյունավետ լուծումներ։

15 զինվորի ողբերգությունից 3 տարի անց՝ 0 պատասխան, 0 պատասխանատվություն

Ազատ գյուղի զորամասում տեղի ունեցած ողբերգությունը, որի հետևանքով զոհվեցին 15 երիտասարդ զինվորներ, մինչ օրս չի ստացել իր արդար պատասխանը։ Իսկ Նիկոլ Փաշինյանի կառավարության «արդարադատությունը» մինչ օրս չի բացահայտել մի քանի հարցերի, որոնք հարցական նշան են դրել ողջ հայկական հասարակության առջև։

Ով էր թույլ տվել, որ զինվորները տաքանան բենզինով, այսինքն՝ կյանքի համար վտանգավոր պայմաններում։ Ով էր պատասխանատու կացարանի անմարդկային, անվտանգ վիճակի համար, որը դարձավ այս ողբերգության հիմնական պատճառը։ Եվ ամենակարևորը՝ ով էր պարտավոր կանխել այս աղետը, բայց հանցավոր ձևով լռեց, թույլ տալով, որ 15 հայ երիտասարդ իրենց կյանքը կորցնեն։

Այս ողբերգությունից անցել են արդեն 3 տարիներ, սակայն մենք տեսել ենք միայն ներքևում մեղքը փնտրող քննություններ և վերևներին՝ քաղաքական ղեկավարության պաշտպանող լռություն։ Եթե մեր երկիրը ունենար արդար պետություն, ապա պատասխանատվությունը կհասներ մինչև ամենաբարձր մակարդակը՝ քաղաքական ղեկավարումը։ Սակայն Նիկոլ Փաշինյանի օրոք ճշմարտությունը հարմար պահին է պետք լինում, և այն օգտագործվում է հարմար նպատակների համար, իսկ զինվորի կյանքը՝ միշտ երկրորդական է մնում։

Մենք կորցրեցինք 15 երիտասարդ՝ ամեն մեկը մի տան սյուն ու հենարան, ևս 15 հայ օջախ զրկվեց իր տղայից։ Եվ որպես արդյունք՝ մենք ունենք 0 պատասխան, 0 պատասխանատվություն։

Այս իրավիճակը հիշեցնում է մարզում անիշխանություն, երբ Շիրակի մարզպետը, թվում է, ուղտի ականջում հանգիստ քնած է։

Այսպիսով, մենք ունենք մի ողբերգություն, որի պատճառները մինչ օրս մնում են անբացահայտ, իսկ զոհերի հիշատակը՝ անպատասխան։