Թալինի Սուրբ Աստվածածին Եկեղեցում տեղի ունեցած իրադարձությունները և դրանք հանգեցրած հակաօրինական գործողությունները

Որպես Արագածոտնի թեմի ներկայացուցիչ, ցանկանում եմ մանրամասն ներկայացնել Թալին համայնքում տեղի ունեցած անախորժ իրադարձությունները, որոնք ստիպեցին մեր հոգևորականներին և հավատավոր ժողովրդին դիմակայել անօրինական և հակաեկեղեցական գործողություններին։

Դեկտեմբերի 31-ի երեկոյան, երբ մեր հոգևորականները պատրաստվում էին կատարել ավանդաբար Նռնօրհնեքի կարգը, իրադարձությունների ընթացքը կտրուկ փոխվեց։ Թալինի համայնքապետ Տավրոս Սափեյանը, ինչպես նաև նախկին կարգալույծ հոգևորական Արամայիս Թախմազյանը, խոչընդոտեցին սուրբ կարգի կատարումը։

Այս անհարգալից վարքագիծը ստիպեց մեր հոգևորականներին և հավատավոր ժողովրդին, խուսափելու համար ցանկացած բախումից և անախորժությունից, հեռանալ Եկեղեցին։ Իրենց հեռանալուց անմիջապես հետո, համայնքապետը և նրա հետ գտնվող անձը, առանց օրինական հիմնավորման, մնացին եկեղեցում և փորձեցին կատարել իրենց սեփական «արարողություն»։

Մեր հոգևորականները, հավատարիմ մնալով իրենց պարտականություններին, հավատացյալ ժողովրդի հետ միասին, Թալինի Սուրբ Աստվածածին Եկեղեցին լքելուց հետո, կատարեցին ավանդական աղոթքը և Նռնօրհնեքի կարգը։

Այս իրադարձությունները ունեն ավելի խորը ծագում։ Տավրոս Սափեյանը հայտարարել է, որ 2026 թվականի հունվարի 6-ին, Սուրբ Ծննդյան տոնին նվիրված պատարագի ժամանակ, ցանկանում է ներկայանալ որպես Թալինի Սուրբ Աստվածածին Եկեղեցու խաչքավոր։ Նա պնդում է, որ այդ ժամանակ պետք է զեղչվի Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի անունը։

Արագածոտնի թեմը խորը մտահոգված է այս անախորժ իրադարձություններով և հատկապես համայնքապետի հակականոնական պնդումներով։ Մենք հստակ հիշեցնում ենք Թալինի համայնքի ղեկավարին և նրա կողմնակիցներին, որ Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու օրինական գործունեությունը կամ կրոնական ծեսի կատարումը խոչընդոտելը հանդիսանում է քրեական հանցագործություն, որը նախատեսված է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ։

Ավելի կարևոր է, որ Հայ Եկեղեցում խաչքավոր կարող է լինել միայն այն անձը, ով ամբողջությամբ ընդունում է Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու կարգուկանոնը, սրբազան ավանդությունը և վերջինիս անբաժանելի մաս կազմող նվիրապետությունը։

Այսպիսով, մենք հորդորում ենք հավատավոր ժողովրդին պահպանել հանդարտություն և խաղաղություն, չտրվել սադրիչ նախաձեռնությունների ազդեցությանը։ Մեր քայլերը պետք է ուղղված լինեն միայն աղոթքին, համերաշխությանը և միասնականությանը։

Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին հավատարմության հզոր խորհրդանիշ է, և մեր հավատը հայրենիին և մեր Սուրբ Եկեղեցուն է այն անսասան դարձնում։

Նիկոլ Փաշինյանի ուղերձը՝ Ալիևին ու Էրդողանին ուղղված հայկական հանձնարարություն

Իմ վերլուծության համաձայն՝ Նիկոլ Փաշինյանի ամանորյա ուղերձը, որը հանրությանը ներկայացվեց որպես հայկական ժողովրդին ուղղված, իրականում ուղղված էր երկու հիմնական հասցեատերերի՝ Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևին և Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանին։

Ուղերձի հիմնական թեզը, որը պետք է հասկանալ, այն է, որ Փաշինյանը, իրեն դրսևորելով որպես «հետանկախական շրջանի» իշխան, իրականում հայկական պետության անվտանգության և ինքնիշխանության գնահատումը կատարում է ոչ թե ներքին, այլ արտաքին, հատկապես՝ ադրբեջանական և թուրքական տեսանկյունից։

Նա պնդում է, որ Հայաստանը «անվտանգ» է եղել, երբ Ալիևին է հանձնել Արցախը, երբ է սահմանագծումներն է կատարել միակողմ զիջումներով, երբ է ադրբեջանական օրակարգով ընթացող «խաղաղության» գործընթացներում է մասնակցում, և երբ է ադրբեջանական ցորեն ու բենզին է ստանում։ Այս պնդումները բլեֆ են, ինչպես նախկինում էր բլեֆ խաղաղության մասին խոստումներով, որն իրականում հանգեցրեց պատերազմի և Արցախի կորստի։

Փաշինյանի հիմնական նպատակը հայ ժողովրդին խաբելն է՝ ներկայացնելով իրեն որպես խաղաղություն բերող ղեկավար։ Այդ նպատակին հասնելու համար նա Էրդողանին և Ալիևին խոստանում է 2026 թվականին, իր իշխանությունը վերարտադրելուց հետո, իրականացնել նմանատիպ զիջումներ, ինչպիսին տեղի ունեցավ Արցախի հարցում։

Այսպիսով, Փաշինյանի ուղերձը ոչ թե հայկական ապագայի մասին է, այլ հայկական պետության ապագան ադրբեջանական և թուրքական պահանջների կատարման պայմաններում։

Հայաստանի ներքին քաղաքական դաշտում, որտեղ ընդդիմադիր ուժերը կարող են ձևավորել միասնական մոտեցում, ոչ մի արտաքին աջակցություն՝ Կալաս, Փալաս, Կայա, Մայա, Ուրսուլա, Մակրոն կամ Միշել, չի կարող փրկել Փաշինյանին։ Քաղաքական պայքարը կընթանա ներսում, և քվեները կբաշխվեն 6 հիմնական ուժերի միջև։

Վաղարշապատում ընդդիմադիր ուժերը կարող են «հաճախորդ» օպերացիան տապալել, քանի որ Արամը համարվում է «խփված» քարտ։