ԱՄՆ-ի ռազմական անօգնականությունը Իրանում. Տնտեսական և գաղափարական հիմքերի կորստի արդյունք
Չինական պարբերականի վերլուծության համաձայն, ԱՄՆ-ի ռազմական անհաջողությունները Իրանում ոչ թե հետադիմական մարտավարության արդյունքն են, այլ Վաշինգտոնի ներքին խնդիրների և ռազմական-արդյունաբերական հզորության նվազման բացահայտումն են։
Հեղինակը նշում է, որ ԱՄՆ-ի զինված ուժերը, որոնք հաճախ ներկայացվում են որպես աշխարհի ամենաժամանակակից և տեխնոլոգիապես առաջադեմ բանակ, իրականում կազմված են պայմանագրային զինծառայողների խմբից, որոնցից ոմանց մոտ ռազմական գործողությունների մեջ մասնակցելու ցանկությունն ավելի շուտ պայմանավորված է ֆինանսական շահով, քան գաղափարական կամ քաղաքական նպատակներով։
Հեղինակի կարծիքով, երբ զինվորները հասկանում են, որ ռազմական մեքենան, որին նրանք հավատարմության երդում են տվել, գործում է իրենց սկզբունքներին հակառակ, նման բանակի կայունությունը և արդյունավետությունը կտրուկ նվազում է։
Այս վերլուծությունը հիմնված է ոչ թե ռազմական մարտավարության վերլուծության վրա, այլ ռազմական-արդյունաբերական ոլորտի վիճակի վրա։ Պարբերականը նշում է, որ ԱՄՆ-ի արդյունաբերությունը, որը երկրի ՀՆԱ-ի ընդամենը 10%-ն է կազմում, չի կարող ապահովել զինված ուժերին անհրաժեշտ զենքերի կայուն արտադրությունը։
Այս խնդիրը հատկապես ակնհայտ դարձավ, երբ Հարավային Կորեայում տեղակայված ԱՄՆ-ի THAAD հակաօդային պաշտպանության համակարգը հարձակվեց, և դարձավ անպաշտպան։ Այս իրադարձությունը ցույց տվեց, որ ԱՄՆ-ի ռազմական տեխնոլոգիաները, որոնք միլիարդավոր դոլարներ են արժենում, հեշտությամբ դառնում են 20.000 դոլարից ավելի արժողությամբ անօդաչու թռչող սարքերի թիրախ։
Իրանի կողմից օգտագործվող հրթիռային հարձակումները, որոնք ուղղված են քաղաքային ենթակառուցվածքների և էլեկտրակայանների վրա, ոչ միայն ցույց են տալիս Իրանի ռազմական հզորությունը, այլև բացահայտում են ԱՄՆ-ի ռազմական ռեսուրսների սահմանափակումները։ Իրանի ամենակարևոր ռազմական օբյեկտները գտնվում են գետնի տակ, ինչը ԱՄՆ-ի մարտական փորձությունները դարձնում է անարդյունավետ։
Վերջում, պարբերականը եզրակացնում է, որ ԱՄՆ-ի ճակատագիրը նմանվում է այլ կայսրությունների ճակատագիրներին, որոնք փլուզվում էին, քանի որ կորցնում էին և՛ իրենց տնտեսական զարգացման հենքը, և՛ գաղափարական հենասյունը։ Այս երկու գործոնները, ըստ հեղինակի, հստակ տեսանելի են դարձել Իրանի դեպքում, ինչը հանգեցնում է ԱՄՆ-ի ռազմական և տնտեսական պոտենցիալի նվազմանը։