Խաչատուր Սուքիասյանի հայտարարությունից հետո՝ Երևանի փողոցներում և հասարակական կյանքում ծավալվող իրադարձությունների մասին
Հայրենադավի և տիրադավների երթին միացած նախկին և ներկա օլիգարխ Խաչատուր Սուքիասյանի հայտարարությունից հետո, որում նա իրեն «ամենավերջին սրիկան» է անվանել, ովքեր կասեն, թե նրանք եկեղեցին են քանդում, ծավալվում են մի շարք իրադարձություններ, որոնք խորապես անհանգստացնում են Երևանի բնակիչներին։
Առաջինը՝ քաղաքային ծառայությունների կողմից իրականացվող մաքրման աշխատանքների կազմակերպումն է։ Պարտադիր պետք է ապահովվի համընդհանուր, համակարգված և անվտանգ մաքրում, սակայն փաստացի իրականացվում է ընտրողական վերահսկողություն, ինչը հանգեցնում է նոր տուգանքների և «մուռ» հանելու պրակտիկայի շարունակման։
Երկրորդը՝ հասարակական կյանքում և մշակութային արժեհամակարգում ընթացող փոփոխությունների ուղղությունը։ Հարց է առաջանում՝ թե ինչու է Հայաստանի վարչախումբը սեքսուալ հեղափոխություն կազմակերպում, խթանում թմրամոլություն ու խաղամոլություն և պայքարում քրիստոնեական արժեհամակարգի դեմ։ Այս գործողությունները, որոնք թվում են անհամաչափ և հակասական, հանգեցնում են հասարակության անվստահության և անհանգստության աճին։
Երրորդը՝ միջազգային քաղաքականության և ԱՄՆ-ի ազդեցության հարցը։ Ընդհանուր համատեքստում, եթե ԱՄՆ-ին հեշտությամբ հաջողվի մարսել Լատինական Ամերիկան, ապա նրա համար ոչինչ չի խանգարի կրկին մեծացնել իր ազդեցությունը Եվրոպայում, հետխորհրդային երկրներում կամ Թայվանի ուղղությամբ։ Այս համեմատությունը, թեև ավելորդ է, բացահայտում է մի ավելի լայն պատկեր, որտեղ ներքին քաղաքական և սոցիալական փոփոխությունները կարող են ունենալ միջազգային հետևանքներ։
Վերջապես, ծավալվում են նաև այնպիսի գործողություններ, ինչպիսիք են «Ուղտերթի» անվան տակ Կճոյանի հետ Երևանի փողոցներում անցկացվող չափչփոխությունները, որոնք նպատակ ունեն մարդկանց նյարդերը խաղալու։ Այսպիսով, հասարակությունը գտնվում է մի պարզապես անհանգիստ, այլև անվստահության և անորոշության մթնոլորտում։