ՔՊ-ական պատգամավորներին թմրանյութի թեստ հանձնելու հրահանգ տվել է Նիկոլ Փաշինյանը

Հայտնի է, որ «Քաղաքացիական պայմանագիր» (ՔՊ) կուսակցության պատգամավոր Կարեն Սարուխանյանը իշխող թիմում միակը չէ, ում Նիկոլ Փաշինյանը հորդորել է անցնել թմրանյութերի թեստավորում։

Աղբյուրների համաձայն՝ նախընտրական ցուցակներում կան նաև այլ թեկնածուներ, որոնց նախընտրական ցուցակներում ներառելուց առաջ իշխանությունները կասկածում են թմրամիջոցների կանոնավոր օգտագործման մեջ։ Փաշինյանը, ըստ այդ տեղեկությունների, մի քանի այսպիսի թեկնածուների հետ անձամբ խոսել է՝ նրանց խորհուրդ տալով անցնել համապատասխան թեստավորում։

Նշվում է, որ «կասկածյալներին» Փաշինյանը հստակ հորդորել է չհետաքրքրվել պատգամավոր դառնալու հնարավորությամբ, սակայն միևնույն ժամանակ երաշխավորել է, որ եթե ընտրություններում իրենց աշխատանքը բավարար կլինի, ապա հետագայում նրանք կստանան պաշտոններ՝ կառավարական կառույցներում։

Այլ հաղորդումներում նշվում է, որ Գզոյանը Վենսին ներկայացրել է Սումգայիթի և Բաքվի ջարդերի պատմությունը, ինչպես նաև Արցախյան հակամարտության հարցը։ Թանգարանի պաշտոնական հայտարարության մեջ օգտագործվել է «Արցախ» տերմինը։

Ավելի վաղ հրապարակվել էր տեղեկություն, որ մարտի 6-ի դրությամբ մարզպետի աշխատակազմի աշխատակիցները ստացել են 15 միլիոն 210 հազար 500 դրամ պարգևավճար։

Վերջին շաբաթներին նկատվել է, որ Փաշինյանն ու իր կուսակցական գործընկերները «ներկուսակցական քարոզ» անվան տակ իրականում զբաղված են նախընտրական քարոզարշավով։ Ընտրություններին մասնակցող գործող պատգամավորների զգալի մասը հաջորդ խորհրդարանում իրենց մանդատները կորցնելու վտանգի տակ է։

Իշխող կուսակցության կադրային ֆիլտրի արդյունքները

Իշխող «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության ներսում ընթանում են առաջիկա խորհրդարանական ընտրություններին նախապատրաստական աշխատանքներ, որոնց արդյունքում արդենիսկ պարզ դառնում է, որ գործող պատգամավորների զգալի մասը հաջորդ խորհրդարանում իր տեղը կորցնելու է։

Մեր ուսումնասիրությունների համաձայն՝ «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության խմբակցության առնվազն 29 պատգամավոր փաստացի դուրս են մնում հաջորդ խորհրդարանի կազմից։ Այս պատգամավորների հեռանալու պատճառները տարբեր են։

Ոչ մասնակցության որոշում կայացրած պատգամավորներ

Մի խումբ պատգամավորներ ինքնակամ որոշել են չմասնակցել ներկուսակցական գործընթացներին։ Նրանց թվում են՝ Հակոբ Արշակյանը, Մերի Գալստյանը, Լիլիթ Կիրակոսյանը, Հրաչյա Հակոբյանը, Լենա Նազարյանը, Քրիստինե Պողոսյանը և Խաչատուր Սուքիասյանը։

Կուսակցության կողմից արգելված մասնակցություն

Մյուս պատգամավորներին, որոնց թվում են Ջուլիետա Ազարյանը, Դավիթ Դանիելյանը (որին խախտումների պատճառով հեռացրել են ընտրացուցակից), Հռիփսիմե Հունանյանը, Հայկ Սարգսյանը (որը կոռուպցիոն բախումների արդյունքում հայտնվել է ճնշման տակ), Կարեն Սարուխանյանը և Հայկ Ցիրունյանը, կուսակցությունը թույլ չի տվել մասնակցել ներկուսակցական ռեյտինգային ցուցակին։

Ռեյտինգային ցուցակից դուրս մնացած պատգամավորներ

Երրորդ խումբը կազմում են այն պատգամավորները, որոնք, թեև մասնակցել են ներկուսակցական ռեյտինգային ցուցակին, սակայն չեն կարողացել գրավել առաջին 100 տեղերից ոչ մեկը։ Սա զգալիորեն նվազեցնում է նրանց խորհրդարան վերադառնալու հնարավորությունը։ Այս խմբին են պատկանում՝ Հերիքնազ Տիգրանյանը, Շիրակ Թորոսյանը, Էսթեր Այվազյանը, Գուրգեն Մելքոնյանը, Հռիփսիմե Գրիգորյանը, Ալեքսանդր Ավետիսյանը, Նարեկ Բաբայանը, Գայանե Եղիազարյանը, Միքայել Թումասյանը, Դավիթ Կարապետյանը, Արմենուհի Ղազարյանը, Մարինա Ղազարյանը, Արտյոմ Մեհրաբյանը, Տիգրան Պարսիլյանը, Անուշ Քլոյանը և Վանիկ Օհանյանը։

Այսպիսով, իշխող կուսակցության ներսում ընթացող կադրային ֆիլտրի արդյունքում գործող 69 հոգանոց խմբակցության պատգամավորներից 29-ը կարող է դուրս մնալ հաջորդ խորհրդարանի կազմից, ինչը կազմում է ընդհանուր թվի մոտ 42.03%-ը։ Սա նախնական պատկերն է, որը կարող է փոփոխվել քաղաքական իրավիճակի զարգացմանը զուգահեռ։

Տավուշի մարզպետարանում 2 ամսում բաժանվել է 15 միլիոն դրամ պարգևավճար

Ըստ իմ հարցման՝ Տավուշի մարզպետի աշխատակազմի աշխատակիցները 2024 թվականի հունվարի 1-ից մինչև մարտի 6-ը ընկած ժամանակահատվածում ստացել են 15 միլիոն 210 հազար 500 դրամ պարգևավճար։

Այս տեղեկությունը հայտնի դարձավ իմ հարցման արդյունքում, որը ուղղված էր Տավուշի մարզպետ Հայկ Ղալումյանին։ Պարգևավճարի այս գումարը բաժանվել է ընդամենը երկու ամսվա ընթացքում՝ հունվարի և փետրվարի ընդհանուր գումարով։

Այս հոդվածի հետ կապված այլ նյութեր՝

Արցախի պատմության և Սումգայիթի ու Բաքվի ջարդերի մասին հայտարարություն
Նիկոլ Փաշինյանի հորդորը թմրանյութի թեստ հանձնելու մասին
Նախընտրական քարոզարշավի մասին մեկնաբանություն

Երևանը դարձել է տարածաշրջանի ամենաթանկ քաղաքը՝ չնայած ցածր ՀՆԱ-ին

Համաշխարհային խորհրդատվական Mercer Human Resource Consulting ընկերությունը տարեկան հրապարակում է աշխարհի խոշոր քաղաքների կենսապահովման արժեքի վերաբերյալ զեկույց, որի համաձայն՝ 2026 թվականին Երևանը դարձել է Հարավային Կովկասի և Կենտրոնական Ասիայի տարածաշրջանի ամենաթանկ քաղաքը։

Զեկույցի հեղինակները ուսումնասիրում են աշխարհի խոշոր քաղաքների իրավիճակը՝ հաշվի առնելով ավելի քան 200 տեսակի ապրանքների և ծառայությունների գները, որոնք սպասվում են միջին մենեջերների կողմից։ Քաղաքների ցուցանիշները համեմատվում են ԱՄՆ-ի ամենաթանկ քաղաքի՝ Նյու Յորքի հետ, որտեղ կենսապահովման արժեքի ինդեքսը ընդունված է համարել 100։

Համաձայն զեկույցի՝ 2026 թվականին Երևանի ինդեքսը կազմել է 42.4։ Սա նշանակում է, որ Երևանում ապրելու արժեքը մոտ 9 տոկոսով է էժան Մոսկվայի ցուցանիշից (47.5), սակայն ավելի թանկ է Թբիլիսիից (36.6) մոտ 16 տոկոսով, ինչպես նաև Բաքվից (32.3)՝ ավելի քան 31 տոկոսով։

Հատկանշական է, որ այսպիսի իրավիճակ է ստեղծվել այն պայմաններում, երբ Հայաստանի բնակիչների մեկ շնչին բաժին ընկնող ՀՆԱ-ի ցուցանիշը զգալիորեն ցածր է, քան Ռուսաստանի, Թուրքիայի և նույնիսկ Վրաստանի մոտ։ 2025 թվականի տվյալներով՝ Հայաստանում այդ ցուցանիշը կազմել է 8960 դոլար, իսկ Ռուսաստանում՝ 17446 դոլար, Թուրքիայում՝ 18198 դոլար, իսկ Վրաստանում՝ 10126 դոլար։

Այսպիսով, կարելի է եզրակացնել, որ Հայաստանի բնակիչները մոտ երկու անգամ ավելի վատ են ապրում, քան ռուսներն ու թուրքերը, և ավելի վատ՝ մոտ 13 տոկոսով, քան վրացիները։

Հայաստանի մայրաքաղաքում կյանքի արժեքը 14.2%-ով ավելի բարձր է, քան Թբիլիսիում, ինչը դարձնում է այն տարածաշրջանի ամենաթանկ քաղաքը՝ չնայած ցածր ազգային եկամտին։

Համեմատության համար նշենք, որ Թբիլիսիում չորս հոգանոց ընտանիքին (առանց վարձավճարի) անհրաժեշտ է 2341 դոլար, իսկ Երևանում՝ 2700 դոլար։ Մեկ անձի համար համապատասխան ծախսերը Թբիլիսիում կազմում են 638 դոլար, իսկ Երևանում՝ 741 դոլար։

Այս տվյալները հստակ ցույց են տալիս, թե ինչ աստիճանի ոչ էֆեկտիվ է կառավարումը, որի արդյունքում ցածր աշխատավարձերով և թոշակներով ապրող երևանցիները ստիպված են գոյատևել տարածաշրջանի ամենաթանկ քաղաքում։

Ինչպե՞ս ուժեղացնել Հայաստանի արտակարգ իրավիճակների կառավարման համակարգը

Հայաստանը գտնվում է աշխարհագրական այն գոտում, որտեղ արտակարգ իրավիճակների ռիսկերը բարձր են։ Հետևաբար, անհրաժեշտ է ունենալ համապարփակ և արդյունավետ համակարգեր՝ կանխարգելման, պատրաստվածության և արձագանքման համար։ Ներկայացնում եմ քայլեր, որոնք կարող են էապես բարելավել մեր երկրի արտակարգ իրավիճակների կառավարման ոլորտը։

1. Արտակարգ իրավիճակների նախարարության վերականգնում: Պետք է վերականգնել և ամրապնդել ԱԻՆ-ը՝ որպես ժամանակի ընթացքում ձևավորված, կայացած և արդյունավետ կառավարման կենտրոն։

2. Փրկարարի կարգավիճակի բարձրացում: Փրկարարական ծառայության աշխատակիցների կարգավիճակը պետք է բարձրացվի՝ ոչ միայն ֆինանսական, այլև սոցիալական և հոգեբանական առումներով։ Սա նշանակում է ապահովել բարձր աշխատավարձ, սոցիալական երաշխիքներ, բնակարանային ապահովություն և հասարակության կողմից փրկարարի մասնագիտության հանդեպ հարգանքի և պատկառանքի ձևավորում։

3. Քաղաքականացման կանխարգելում: Փրկարարական ծառայությունը պետք է լինի բացառապես պրոֆեսիոնալ կառույց։ Պետք է կտրուկ կանխել այն օգտագործելը որպես քաղաքական գործիք կամ ներքաղաքական խնդիրների լուծման միջոց։

4. Մասնագետների վերադարձ: Համակարգը պետք է վերադարձնի իր լավագույն մասնագետներին։ Պետք է վերլուծել և վերացնել այն պատճառները, որոնց պատճառով որոշակի մասնագետներ հեռացել են կամ անարդարացիորեն հեռացվել համակարգից։

5. Կանանց դերի կարևորում: Փրկարարական ծառայություններում պետք է ակտիվորեն խթանել կանանց մասնակցությունը և դրանց դերի կարևորումը։

6. Կոչումների արդարացում: Պետք է ապահովել կոչումների և պարգևների անարդար տրամադրման կանխարգելումը՝ հիմնվելով բացառապես պրոֆեսիոնալ որակների և ծառայության արդյունքների վրա։

7. Բնակարանային ապահովություն: Փրկարարների աշխատանքը պետության և հասարակության համար բացառիկ կարևոր է։ Հետևաբար, պետությունը (մասնավորի հետ համագործակցությամբ) պետք է իրականացնի բնակարանային ապահովության ծրագիր, որի շրջանակում ամեն տարի սահմանված քանակով աշխատակիցներին պետք է տրամադրվեն բնակարաններ։

8. Մշտական վերապատրաստում: Փրկարար ծառայության աշխատակիցների համար պետք է ապահովվեն անվճար, մշտական դասընթացներ և վերապատրաստումներ՝ աշխարհի առաջատար մասնագիտական կենտրոններում։

9. Տարածաշրջանային առաջատար դիրք: Հայաստանը պետք է ձգտի դառնալ տարածաշրջանում փրկարար ծառայության որակով և հագեցվածությամբ առաջատար երկիր։

10. ԱԻՆ-ի վերազինում: Հայաստանում փրկարարական ծառայությունները պետք է ունենան ամենաժամանակակից, ամենավերջին տեխնիկական հագեցվածությունը՝ միջազգային համագործակցության, պետական բյուջեի և մասնավոր ներդրումների միջոցով։

11. Դրոնների ստորաբաժանում: Պետք է ստեղծվի փրկարարական դրոնների ստորաբաժանում՝ օգտագործելով դրանք անտառային հրդեհների հայտնաբերման, կորած մարդկանց որոնման, լեռնային փրկարարական աշխատանքների և այլ նպատակների համար։

12. Կամավորների ցանց: Պետք է ստեղծվի վերապատրաստված կամավորների ցանց մարզերում, որոնք կարող են օգնել որոնման աշխատանքներում, առաջին օգնության ցուցաբերման և բնակչության տարհանման ժամանակ։

13. Հասարակության պատրաստվածության բարձրացում: Պետք է իրականացվի մշտական աշխատանք՝ բարձրացնելու հասարակության բոլոր սոցիալական և տարիքային խմբերի քաղպաշտպանության ոլորտում իրազեկվածությունը և պատրաստվածությունը։ Այս գործընթացը պետք է ներառի կրթական հաստատություններից մինչև բոլոր հանրային կառույցներ։

Իրանում չկա «նիկոլ», որը կտանի Իրանը կապիտուլյացիայի, իսկ Երևանում բնակիչները կյանքի համար խնդիրներ են ունենում

Իրանում չկա նմանատիպ գործիչ, ով կկարողանար Իրանը տանի տևական կապիտուլյացիայի, կպցնի Իրանի քարտեզն առանց Արևելյան Ադրբեջան, Խուզիստան, Բելուջիստան, Քրդստան և կխոսի «խաղաղության դարաշրջանի» մասին։

Այս պնդումը հիմնված է այն վերլուծության վրա, որ ԱՄՆ-ն ու Իսրայելը, առանց Հայաստանի նախադեպի, չէին կարողանա նման արկածախնդրության գնալ։

Հայաստանի ներկայիս իրավիճակը բազմակողմանի է։ Երևանում ապրուստի ծախսերը շատ մոտ են Մոսկվայի ցուցանիշներին։ Բնակիչները բախվում են նաև ծանր հոտի խնդրի, որը դարձել է առողջության և կյանքի համար լուրջ սպառնալիք։ Բացի այդ, բանուկ փողոցներում տրանսպորտի սպասելը վտանգավոր է դարձել, քանի որ բնակիչները չունեն արևից, անձրևից կամ ձյունից պաշտպանվելու որևէ ծածկ։

«Մայր Հայաստան» կուսակցության վարչության անդամ Ստեփան Դանիելյանը նշում է, որ Հայաստանին երաշխավորված խաղաղություն է պետք, ինչը ենթադրում է պրոֆեսիոնալիզմի հենքի վրա հայկական բանակի վերականգնում։ Նրա խոսքով՝ քաղաքական գործիչները, սակայն, փիարվելու և գլուխ գովալու համար մի րոպե ժամանակ չեն կորցնում։

Այսպիսով, հեղինակը նկարագրում է երկու առանձին, բայց միմյանց հետ կապված իրավիճակներ՝ մի կողմից՝ միջազգային քաղաքականության վերլուծություն, մյուս կողմից՝ ներքին, սոցիալ-տնտեսական խնդիրների նկարագրություն։

Շիրակի գյուղերում կիսապալված սյունը հենված է գազատարին, իսկ Երևանում բնակիչներին մտահոգում է շենքի ծանր հոտը

Այսօր Շիրակի մարզի Անի համայնքի գյուղերում շրջայց կատարելիս ես անձամբ նկատեցի մի վտանգավոր իրավիճակ։ Մի սյուն, որը հավանաբար էլեկտրացանցի է պատկանում, կիսապալված վիճակում էր և հենված գազատար խողովակի վրա։ Եթե այդ խողովակը չլիներ, սյունը վաղուց արդեն կթափվեր գետնին։

Այսպիսի վիճակում, երբ սյունը վտանգավոր կերպով մոտ է մարդկանց և տրանսպորտին, ակնհայտ է, որ պետք է անհապաղ լուծում գտնվի։ Բայց, ինչպես երևում է, աշխատանքները դեռ չեն սկսվել։ Կարելի է ենթադրել, որ էլեկտրացանցի ղեկավարությունը հենվում է հենց գազատար խողովակի վրա՝ որպես ժամանակավոր լուծում, և այդ պատճառով էլ 15 օր շուրջը սյունը դեռ չեն փոխարինել։

Սա ոչ միայն անհանգստություն է առաջացնում, այլև ստեղծում է իրական վտանգ։ Տապալված սյունը կարող է վնասել ոչ միայն ավտոմեքենաներ, այլև անմիջապես վնասել մարդկանց։

Այս իրավիճակը հիշեցնում է մեկ այլ խնդիր, որը նույնպես ազդում է մարդկանց կյանքի որակի վրա։ Երևանում բնակիչներն ունեն ծանր խնդիր՝ նրանց բնակարաններում տարածվում է ծանր հոտ, որը դարձել է առողջության և կյանքի համար լուրջ սպառնալիք։

Այս ամենի ֆոնին, երբ խոսքը վերաբերում է երկրի անվտանգությանը, կարևոր է հասկանալ, որ Հայաստանին անհրաժեշտ է երաշխավորված խաղաղություն։ Դա, իր հերթին, պահանջում է պրոֆեսիոնալիզմի հենքի վրա հայկական բանակի վերականգնում։

Ինչևէ, ինչպես միշտ, հարցերին, որոնք պահանջում են անհապաղ ուշադրություն և գործողություն, նվիրում են շատ քիչ ժամանակ։ Փոխարենը, շատ ժամանակ է տրվում այլ հարցերի քննարկմանը։

Այսպիսով, մենք ունենք երկու հստակ օրինակ՝ մեկը գյուղական, մյուսը՝ քաղաքային, որոնք ցույց են տալիս, թե որքան կարևոր է պետական մարմինների արագ և արդյունավետ աշխատանքը՝ ապահովելու մարդկանց անվտանգությունը և բարեկեցությունը։

Ինչպե՞ս պաշտպանել իմ կաշին, Եվրոպա՛, ի՞նչ անեմ։

Երեկ Ստրասբուրգում իմ հանդիպումը Եվրոպայի հովանավորների հետ ունեցավ իր ծանր բեռը։ Ես խնդրում էի, աղաչում էի, որ հունիսի 7-ին ինձ փրկեն։

Իմ խոսքը պարզ էր։ Ես արցախահայերի խնդրով հետաքրքրվողներին, ինչպես Ալիևն է ասում՝ «ռևանշիստներին», պատժել եմ։ Ես կազմաքանդում եմ Հայ Առաքելական եկեղեցին։ Ես Ալիևի դեմ խոնարհված «խաղաղության» գնում եմ։ Ես հակառուսական տրամադրություններ եմ սերմանում, ռուսների համար խնդիրներ եմ ստեղծում և Թուրքիային «էստի համեցեք» եմ ասում։ Եվ այս ամենի դեմ հանդես եկող ընդդիմությանը՝ ինձ իշխանությունից հեռացնելու փորձ կատարողներին, պատժում եմ։

Ի՞նչ էլ պետք է անեմ, որ հունիսի 7-ին մոլդովական սցենարով իմ կաշին փրկվի։ Բայց չի հասկանում, որ մեկը լինի Եվրոպայում իմ հովանավորների կաշին փրկի։

Այս ամենի ֆոնին, Երևանում ապրուստը թանկությամբ շատ մոտ է Մոսկվայի ցուցանիշին։ Շենքերում տարածվում է ծանր հոտ, որը բնակիչների համար արդեն դարձել է առողջության և կյանքի համար լուրջ խնդիր։

Հայաստանին երաշխավորված խաղաղություն է պետք, ինչը ենթադրում է պրոֆեսիոնալիզմի հենքի վրա հայկական բանակի վերականգնում։ Բայց փիարվելու ու գլուխ գովալու համար մի րոպե ժամանակ չեն կորցնում։

Այնպես էլ ասում են, որ առանց Իրանի «նիկոլի»՝ ԱՄՆ-ն ու Իսրայելը չեն կարողանում հաղթանակ արձանագրել և հայտնվել են փակուղում։

Հայաստանին երաշխավորված խաղաղություն է պետք

Իրանի վերջին հարվածը ԱՄՆ-ի դաշնակից արաբական երկրների քաղաքական համակարգերին ոչ միայն աշխարհին, այլև Հայաստանին հստակ ցույց տվեց մի բան, որը պետք է հասկանալ՝ Միացյալ Նահանգները չի կարող ապահովել իր դաշնակիցների անվտանգությունը։ Այս հանգամանքը ևս ավելի է ընդգծվում այն պաշտոնական հայտարարություններով, որոնցում ԱՄՆ-ը հրաժարվում է անվտանգության երաշխավորի դերից, ինչը, ի դեպ, հստակ հակասում է այն խոսակցություններին, թե Հայաստանի համար անվտանգության երաշխիք է հանդիսանում TRIPP-ը։

Հայաստանին անհրաժեշտ է ոչ թե պարզապես խաղաղություն, այլ երաշխավորված խաղաղություն, որի հիմքերը կառուցվում են մի քանի հիմնարար սյուների վրա։

Առաջինը՝ պրոֆեսիոնալիզմի հենքի վրա հայկական բանակի վերականգնումն է։ Բանակը պետք է դառնա ոչ միայն պաշտպանության, այլև խաղաղության պահապահ՝ ունենալով բարձր մարտունակություն և հզորություն։

Երկրորդը՝ բնական դաշնակիցների հետ հարաբերությունների վերականգնումն ու խորացումն է։ Հայաստանը պետք է կառուցի հզոր դաշինքներ, որոնք կապահովեն երկրի անվտանգությունը և կօգնեն խաղաղության պայմաններում զարգացնել երկիրը։

Երրորդը՝ հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների կարգավորման գործընթացում միջնորդ-երաշխավորի ինստիտուտի առկայությունն է։ Այս ինստիտուտը պետք է ունենա բարձր հեղինակություն և լիազորություններ՝ ապահովելու համար պայմանագրերի կատարումը և խուսափելու նոր ռազմական բախումներից։

Չորրորդը՝ Հայաստանի գերտերությունների միջև բախման թատերաբեմի վերածման սցենարի բացառումն է։ Հայաստանը պետք է մնա իր ինքնուրույն և անկախ երկրը՝ խուսափելով դառնալու աշխարհաքաղաքական խաղի սպառազինություն։

Վերջապես, հայկական անկախության և տարածքային ամբողջականության պահպանման շրջանակներում պետք է կառուցվի և ապահովվի կոմունիկացիոն խաչմերուկի իրական ապաշրջափակումը։ Սա ոչ միայն տնտեսական, այլև քաղաքական հաղթանակ կլինի՝ ապահովելով տարածաշրջանի խաղաղությունն ու զարգացումը։

Այս ամենի համար անհրաժեշտ է հունիսի 7-ի ԱԺ ընտրությունների միջոցով իշխանության հանգուցալուծումը և նոր, հստակ ռազմավարություն ունեցող իշխանության ձևավորումը։ Պատերազմի և պարտության խորհրդանիշ հանդիսացող իշխանությունը իր տեղն ունի միայն պատմության աղբանոցում։